VERZEGELD DOOR DE GEEST

Tijdens het pinksterweekeinde verbleven jongeren van een jeugdvereniging in het mooie Brabantse land. Op zondagavond was er een bijbelstudie gepland over de Persoon en het werk van de Heilige Geest. De leider van de JV had briefjes meegebracht en hij nodigde de deelnemers uit om het eerste kernwoord dat bij hen opkwam bij dit thema te noteren.

Toen de oogst werd ingezameld, bleken de reacties heel uiteenlopend te zijn: zondekennis, liefde voor Christus, verlangen naar de toekomst, vrucht en gaven. Allemaal aspecten die met Pinksteren te maken hebben. Opvallend genoeg was één sleutelwoord door niemand genoemd: verzegeling. Misschien hadden ze er in de prediking of op de catechisatie weinig over gehoord.

DE GEEST BEDROEVEN

De apostel Paulus laat het woord verzegelen in de Efezebrief tot twee keer toe vallen (1:13 en 4:30). In onze tekst gebruikt hij het in een bijzin, terwijl de hoofdzin een indringende oproep bevat. De gemeenteleden in die grote stad worden aangespoord de Heilige Geest niet te bedroeven. Daaruit blijkt wel dat de apostel de Heilige Geest niet ziet als een vage, onbestemde kracht of gevoel, maar als een Persoon Die je blij kunt maken, maar Die je ook kunt bedroeven.

Hoe gemakkelijk gebeurt dat laatste niet. In ons teksthoofdstuk noemt de apostel enkele zaken bij name. Kennelijk is er in de gemeente van Efeze het een en ander mis. Het hapert in de onderlinge verhoudingen. Ze vertellen leugens over elkaar. Als ze kwaad zijn op elkaar, blijven ze boos. Een aantal van hen gaat niet eerlijk om met het eigendom van de ander. Diefstal is een veelvoorkomend verschijnsel. Sommigen lopen er bij hun werk de kantjes vanaf. Er is sprake van vuilpraterij, van bitterheid en roddel (vs.25-29).

Wij maken ons om dit soort dingen meestal niet druk. In onze ogen zijn dat poppenzonden, waar God ook niet moeilijk over doet. Maar de apostel ziet een dergelijke levensstijl niet door de vingers. Houd daar mee op, bindt hij de gemeente van Efeze op het hart, want dat zijn dingen die niet meer passen bij een christen. Daarmee bedroef je de Heilige Geest. Dat raakt de Heilige Geest diep. De oorspronkelijke taal gebruikt er een heel sterk woord voor. Dan doe je de Heilige Geest pijn, dan bezorg je Hem een ontzaglijk groot verdriet.

EIGENDOMSMERK

Het bedroeven van de Geest van Pinksteren weegt des te zwaarder als we bedenken wat de gemeenteleden allemaal aan Hem te danken hebben. Een van de mooiste geschenken van de Geest is dat de gelovigen door Hem verzegeld worden. Wat wordt daarmee bedoeld? Wie verzegeld is, draagt een zegel, een merkteken, een eigendomskenmerk. Sommige mensen hebben de gewoonte om in al hun boeken een plaatje met hun naam te plakken. Een ex libris, waardoor iedereen kan weten: dat boek is van die en die. Kijk maar, zijn naam en zijn logo staan er in. Zo’n plaatje is een eigendomskenmerk.

Precies eender is het met christenen die leven door de Heilige Geest. De Geest is het teken dat ze het eigendom van de levende God zijn. De Heere heeft een zegel op hen gezet als bewijs dat ze van Hem zijn. Ze hoeven er niet aan te twijfelen of ze wel bij Hem mogen horen, Zijn kinderen mogen zijn. Ze zijn getekend, verzegeld tot de dag van de verlossing. De duivel heeft geen recht meer op hen.

VREEMDE VRIJSPRAAK

Hoezeer de satan hen aanvecht, hij kan hen niet meer uit Christus’ handen rukken. En hoeveel er ook is wat hen aanklaagt en aanvecht, ze hoeven toch niet te vrezen voor het oordeel. Ze mogen leven uit de vreemde vrijspraak, uit de onverdiende gratieverlening, dankzij het offer van Golgotha. De Geest is er de garantie van dat ze zullen delen in de verlossing die aanstaande is, straks als Christus weerkomt op de wolken van de hemel. Ze dragen het zegel van de Heilige Geest. Ze zijn voor eens en voor altijd het eigendom van Christus geworden. Is dat geen machtig perspectief?

Misschien zijn er dingen in onze gemeente, in ons persoonlijk leven, die de Heilige Geest bedroeven. Laten we die belijden, wegdoen en ermee breken, zodat de Geest zich kan verheugen en Zijn gezegende werk kan doen!

Dr. M. van Campen is hervormd emeritus predikant te Ede.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen