DS. S.P. VAN ASSENBERGH (1933-2017)
In de vroege uren van maandag 22 mei nam de HEERE Simon Petrus van Assenbergh, emeritus predikant in de Nederlandse Hervormde Kerk, uit dit leven weg. Hij woonde in de gemeente die hij het laatst als herder en leraar mocht dienen, Nijkerk. Hij bereikte de leeftijd van 83 jaar.
Collega Van Assenbergh werd op 30 september 1933 te Nederwoud geboren, een buurtschap van Lunteren. Zijn vader was daar het hoofd der school. Op jonge leeftijd ervoer hij al het verlangen om later predikant te worden. Een verlangen, waarvoor hij terugschrok, want wie was hij? Toch liet de Heere Zijn roep tot het ambt steeds duidelijker weerklinken.
De toenmalige predikant in Lunteren, ds. G. Boer, was daarbij het middel in Gods hand. Het gevolg was dat de opgroeiende Simon niet naar de kweekschool ging om later in de voetstappen van zijn vader voort te gaan, maar naar het gymnasium en de universiteit, om predikant te worden.
HEDEL EN VEENENDAAL
Na afronding van de studie nam hij het beroep aan naar de hervormde gemeente van Hedel. Deze gemeente, die zwaar geleden had in het laatste oorlogsjaar, was al lange jaren vacant. Samen met zijn jonge vrouw ging hij vanaf mei 1961 met veel enthousiasme deze gemeente door om het ingezonken kerkelijke leven op te wekken tot een nieuw elan. Er mocht onder Gods zegen een bloeiende gemeente ontstaan.
In de loop van 1966 nam onze vriend en collega de herdersstaf op in de hervormde gemeente van Veenendaal. Hij stond daar in de grote wijkgemeente van de Julianakerk. Terwijl zijn jonge kinderen opgroeiden, verkondigde hij ook in die jaren met gloed het wonder, dat God aan armen uit genade Zijn hulp ter verlossing toont. Gods zegen op de arbeid mocht ook daar duidelijk ondervonden worden.
NIJKERK
In 1971 verhuisde het gezin Van Assenbergh naar Nijkerk, waar hij verbonden werd aan de derde wijkgemeente van hervormd Nijkerk. Terwijl de kinderen volwassen werden, mocht Simon Petrus van Assenbergh ook daar week aan week de rijke Christus voor een arme zondaar verkondigen. In die jaren kreeg ds. Van Assenbergh diverse beroepen, maar hij moest voor alle bedanken.
Dat de tijden aan het veranderen waren, werd in de jaren tussen 1971 en zijn emeritaat in september 1998 pijnlijk duidelijk. Zoals inmiddels ook in veel andere gemeenten is gebleken, schoof – in de jaren van veel naoorlogse nieuwbouw en de komst van nieuwe gemeenteleden van elders – bij velen in de gemeente het verstaan van de bijbelse boodschap op in een modernere, evangelischer richting. Niet de arme zondaar, maar de gelovende christen, die bezig is te groeien in de heiligmaking, moest in prediking en pastoraat sterker de aandacht krijgen, zo meenden zij. Maar, zo had de overledene het niet van de Heere geleerd en daarom verschoof hij niet mee in hun opvattingen. De spanningen zouden na het emeritaat van onze collega in een scheiding der geesten resulteren.
HERSENINFARCT
Na het bereiken van de leeftijd van 65 jaar mocht ds. Van Assenbergh pastoraal helpen in enkele gemeenten. Daar kwam echter een abrupt einde aan, toen hij in de eerste maand van 2005 getroffen werd door een ernstig herseninfarct. Halfzijdig verlamd werd hij lange jaren door vooral zijn vrouw met liefde verpleegd in zijn eigen woning. Duidelijk zag hij met zijn helder gebleven verstand in dat dit het voorportaal was van zijn naderend einde hier.
Toch is die laatste fase van twaalf jaren niet ongezegend gebleven: de Heere heeft hem in die moeilijke jaren bepaald bij zijn eerste bekering en roeping tot het ambt. Psalm 56 kwam met kracht terug. In die tijd hebben we gezien wat nogal eens vaker gebeurt bij predikanten, namelijk dat ze in hun ambtelijke jaren altijd bezig zijn met het zielenheil van anderen, maar intussen aan het eigen hart weinig toekomen.
GODS TROUW
Enkele weken geleden kwam er een knak in de gezondheidstoestand van onze collega, die niet herstelde. Maandagmorgen 22 mei nam de Heere hem weg. Op (de warme) zaterdag 27 mei hebben we hem ter aarde besteld. Wat zie je dan, als je terugkijkt? Een bijzonder, door God geroepen mens? Nee, een arme zondaar, die alleen door het bloed van de Heere Jezus Christus zalig kon en mocht worden!
Alleen als we dat beleven mogen voor onszelf, dan kunnen we het door genade, tot onze troost, ook zingen, zoals we gedaan hebben op het graf van Simon Petrus van Assenbergh: Zijn trouw en waarheid houdt haar kracht tot in het laatste nageslacht.
DS. M. BAAN, VEENENDAAL
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 juni 2017
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 juni 2017
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's