BUNSCHOTEN IN ROUW
Verbijstering om tragische dood van tienermeisjes
Op eerste pinksterdag wordt het lichaam van de 14-jarige Savannah Dekker gevonden in een sloot in Bunschoten. De gemeenschap is geschokt, jongeren maken zich zorgen en gevoelens van wraak steken de kop op. Wat kun je op zo'n moment als gemeente betekenen voor de eigen schapen en voor het dorp?
Donderdagmiddag 1 juni verschijnt er een bericht op Facebook. Savannah is niet thuisgekomen en haar telefoon is uit. De politie gaat er vanuit dat ze weggelopen is. Dat baseren ze op haar online gedrag. Wanneer in Achterveld het lichaam van een meisje wordt gevonden, houdt iedereen de adem in. Het blijkt echter niet om Savannah te gaan. Het lichaam is van een meisje uit Hoevelaken.
Laat op de morgen van de eerste pinksterdag schrikt het dorp opnieuw op. Er is een lichaam in een sloot op een industrieterrein gevonden. Heel laat die avond wordt het verschrikkelijke nieuws openbaar gemaakt. Savannah is, net als de veertienjarige Romy uit Hoevelaken, door geweld om het leven gebracht.
VERSLAGENHEID
Bunschoten telt ongeveer twintigduizend inwoners. Je kunt dus niet zeggen dat iedereen elkaar kent. Op zo’n moment blijkt echter dat het dorp een eenheid vormt. Er zijn op allerlei manieren toch heel veel onderlinge banden. Het hele dorp leeft mee en is in rouw. Hoewel geweld helaas niet vreemd is in dit vissersdorp, blijkt de dood van een jong meisje iedereen toch aan te grijpen. Wellicht speelt de leeftijd van de jongen die verdacht wordt van betrokkenheid bij haar dood ook mee. Hij is pas zestien jaar!
Mede door verschillende berichten op de sociale media neemt de onrust toe. Mensen uiten hun boosheid en je hoort soms de roep om wraak. ‘Laat die jongen maar door het dorp lopen, dan zullen wij...’ Je schrikt soms van de reacties.
DE KERK IN ACTIE
Op tweede pinksterdag is er een sing-in in de hervormde gemeente. Er wordt dan geen meditatie gehouden. We besluiten om te beginnen met een afkondiging, waarin we stilstaan bij de dood van Savannah, het verdriet van de ouders en de gevoelens die leven in de gemeente. Na een minuut van stilte zingen we Psalm 103:8 en 9. Na deze bijeenkomt is er de gelegenheid om het verdriet en de gevoelens te delen in het kerkelijk gebouw. Ter afsluiting lezen we in de Bijbel dat God de tranen zal drogen.
De jongeren zijn geschokt en bang
Voordat de sing-in begint, vraagt een camerateam van de NOS of ze opnamen mogen maken. Je moet daar ter plekke een beslissing over nemen. Gelukkig hadden we deze vraag al een keer eerder gehad. Daarom kon er snel een afspraak gemaakt worden. We verwachten van hen dat ze alles met respect en zonder storend aanwezig te zijn in beeld zullen brengen.
Omdat er geen catechisaties zijn, benader ik de catechisanten via verschillende groep-apps. Vooral de jongste groep reageert. In de groep-app of soms persoonlijk vertellen ze over hun gevoelens. Ze zijn geschokt en sommigen zijn bang. Ik bied aan om samen te komen of om onder vier ogen hierover verder te praten. Ook meld ik dat ik in de avonddienst hun vragen vanuit het Woord wil belichten.
STILLE TOCHT
Op donderdag 8 juni wordt er een stille tocht georganiseerd. Hoewel de kerken veel aandacht besteden aan wat er gebeurd is, blijkt er toch behoefte te zijn aan zo’n tocht uit respect voor Savannah en als steunbetuiging aan de ouders. Het dorp loopt massaal mee in de stoet. Het roept bij mij de vraag op of de kerkelijke rituelen wellicht tekort schieten. Of gaat het dieper en vinden de mensen onvoldoende troost en houvast in hun geloof?
Tijdens en na afloop van de tocht staan de deuren van een aantal kerken open. Wie wil, kan in gesprek gaan met een van de predikanten.
DE ZONDAG
Ik sta voor zondagavond op het preekrooster. Het was de bedoeling om zondag 43 te behandelen. Via WhatsApp en de mededelingen op de beamer heb ik duidelijk gemaakt dat ik over een ander gedeelte zal preken. We lezen Genesis 4:1-16 en Romeinen 13:1-7. Kaïn doodt zijn broer Abel. Verschillende vragen en gevoelens van jong en oud ontdek je in deze geschiedenis.
Zo beginnen we aan een nieuwe week. Heeft het ons dichter bij de Heere gebracht of gaan we weer over tot de orde van de dag alsof er niets gebeurd is?
Ds. J. Bogerd is hervormd predikant te Bunschoten. Na overleg met zijn collega uit Hoevelaken, ds. G.M. van Meijeren, schreef hij deze bijdrage.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 15 juni 2017
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 15 juni 2017
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's