De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

KLEUTERS IN DE KERK

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

KLEUTERS IN DE KERK

4 minuten leestijd

‘Zeg, kunt u misschien vertellen met Hemelvaart, of vindt u dat vervelend?’ De jufvan mijn vierjarige zoontje trekt mij aan mijn jasje. ‘Prima, ik kijk even wanneer ik kan,’ antwoord ik. Van een blik in mijn agenda word ik doorgaans niet vrolijk. Ook nu niet, maar als ik even wat schuif, zie ik voor dinsdagmorgen wel een mogelijkheid. De volgende dag schiet ik de juffrouw aan: ‘Is dinsdagmorgen een idee?’ De juffrouw gaat akkoord en vraagt of groep 2 er ook bij kan zijn. Dat lijkt mij geen enkel probleem. ‘Misschien goed om het in de kerk te doen?’ is mijn wedervraag.

Het is dinsdagmorgen. Om 8.45 uur open ik de kerkdeur en loop naar binnen. De hoge ruimte overweldigt me, zoals altijd. Het zonlicht valt naar binnen. Het is stil. Ik zing: ‘God vaart voor het oog, met gejuich omhoog.’ In verband met een cd-opname op deze dinsdag is de grote ruimte voor de preekstoel gevuld met microfoons en allerhande geluidsapparatuur. Daar kan ik straks niet met veertig kleuters gaan zitten. Ze moeten in de banken plaatsnemen. Echte kerkgangers zijn! Het hemelvaartsverhaal vertellen aan kleuters. De meesten van hen horen thuis weinig of niets van God, Jezus of de hemel. En dan het hemelvaartsgebeuren vertellen. Ik bid: ‘Heere, open mijn lippen. Wees aanwezig met Uw Heilige Geest.’ Ik loop de kerk weer uit en wacht de kleuters op bij de achteringang van de kerk. Het is druk in de binnenstad. Vrachtwagens zijn aan het lossen, bussen rijden, de veegwagen maakt zijn ronde. Ik hoor kinderstemmen. Daar komen ze aangelopen. Hand in hand. Ze hebben er zin in, zie ik. Hun vrolijkheid raakt me. Daar staan ze voor mijn neus. Ruim veertig verwachtingsvolle kinderen.

‘De juffrouw heeft mij gevraagd om vandaag te vertellen over Jezus Die naar de hemel gaat. Het is mooi om dat in de kerk te doen. Wie van jullie is er weleens in deze kerk geweest?’ In de gauwigheid zie ik drie vingers omhooggaan. ‘Meneer, in de kerk moet je altijd je mobiel uitdoen,’ zegt een jongetje. Ja, zo is dat, denk ik. Stoorzenders uit, het gaat om een ander bereik. Ik vraag volkomen stilte. Zo lopen we de kerk in, over de eeuwenoude stenen. Ze vullen de banken. Van de juffrouw krijgen ze een pepermuntje.

Ik verteld Natuurlijk in de tegenwoordige tijd. ‘Jezus komt weer thuis bij zijn Vader in de hemel. Is Jezus nu ver weg? Nee, want de hemel is dichtbij.’ En dan – al vertellend – rijpt een klein plannetje. ‘Wat doen jullie als je weggaat bij je opa of oma, of bij je vriendje? Je zwaait. Jezus zwaait ook. Nu ja, het is niet echt zwaaien. Het is veel mooier. Hij zegent. Hij belooft dat Hij altijd dichtbij is. De discipelen van Jezus worden door Hem gezegend. En jullie worden vandaag ook gezegend. Ga maar staan!’ Als vanzelf gaan ze allemaal staan. Velen op de bank. Intussen ben ik de preekstoel opgegaan. ‘Kijk maar naar mijn handen en luister goed.’ Veertig kinderkoppies kijken omhoog. ‘De Heere zegene U, en Hij behoede u, de Heere doe Zijn aangezicht over U lichten en zij u genadig. De Heere verheffe Zijn aangezicht over u en geve u vrede. Amen.’ Het is stil, prachtig stil in de kerk.

‘Zullen we nog wat zingen?’ Dat wordt moeilijk. Er wordt van alles geroepen. Ineens klinkt het eerste couplet van het Wilhelmus. Ze zingen allemaal mee. ‘Nu zal ik nog wat voor jullie zingen.’ Ik kruip achter de piano. De vrede van God zij met jou, zo zing ik met hart en mond.

Hand in hand gaan ze de kerk weer uit. De intussen binnengekomen koster staat bij de deur en geeft hen een spekje. ‘Het was een mooi bezoek bij Jezus,’ zegt een meisje. Het wordt weer stil in de kerk. Het is zonnig. Wanneer ik naar huis fiets, ben ik dankbaar. Hemelvaart. Feest van de nabijheid van Jezus Christus.

Ds. E.K. Foppen is predikant van de protestantse gemeente te Gorinchem.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 15 juni 2017

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

KLEUTERS IN DE KERK

Bekijk de hele uitgave van donderdag 15 juni 2017

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's