OMA’S

Oma,’ vraag ik aan mijn oude buurvrouw, ‘morgen vieren we Vera’s verjaardag. Heeft u zin om een stukje taart te komen eten?’ De buurvrouw kijkt me aan. ‘Ik zou graag willen,’ zegt ze, ‘maar ik mag je huis niet in. Niet alleen jouw huis, hoor,’ voegt ze eraan toe als ik haar vragend aankijk. ‘Kijk, jullie hebben die gewoonte misschien niet, maar mijn oudere zus van 91 is een paar maanden geleden overleden, ze was heel gezond hoor, ze maakte altijd gezonde soep en ze wandelde nog, maar op een middag is ze gestikt in haar eten, zomaar, in een paar minuten was ze weg. Nou, en omdat ze overleden is, mag naaste familie een jaar lang niet bij andere mensen in huis komen. Anders krijgen anderen ook ongeluk.’

De dag voor deze conversatie is mijn eigen lieve oma in Nederland overleden. Met haar overlijden vers in mijn gedachten, kan ik niet anders dan het gesprek met mijn ‘buur-oma’ te leiden naar een gesprek over leven en dood. Ik vertel mijn ‘buur-oma’ dat mijn eigen oma net overleden is. Ik vertel van haar leven, van het voorbeeld dat ze geweest is, van het verdriet, maar ook van de hoop die we hebben. ‘Die hoop kan er ook voor u zijn, oma,’ zeg ik. ‘Bent u wel eens bang voor de dood?’

‘Mijn oma mocht thuiskomen in de hemel, en hoefde niet alleen uit te stappen op een eenzaam station’

‘Ik zeg altijd maar zo,’ zegt ze, ‘het leven is als een trein. Iedereen stapt in en je weet niet wanneer je uit moet stappen. Nou, en als je eruit moet, dan moet je eruit. Of je nou wilt of niet. En je kunt niet meer terug in de trein.’ Ze kijkt me aan en vervolgt: ‘Mijn kinderen vinden dit altijd zo’n mooi voorbeeld.’

‘Weet u wat mijn oma altijd zei,’ zeg ik, ‘ons leven is in Gods hand, bij Hem zijn we veilig. En om in te gaan op uw voorbeeld, mijn oma mocht thuiskomen in de hemel, en hoefde niet alleen uit te stappen op een eenzaam station. Die hoop kan er ook voor u zijn.’ Ze kijkt me aan, lacht vriendelijk en zegt: ‘Zeg maar tegen Vera dat oma volgend jaar bij haar taart komt eten.’

Marieke den Butter-Kommers is moeder van acht kinderen en woont in Zuidoost-Azië, waar zij en haar man als kerkplanters en in de koffiehandel werken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen