GLOBAAL BEKEKEN

In Wapenveld schreef drs. G. Verweij, ooit secretaris Afrika voor de GZB, een brief aan zijn kleinkind waarin hij zijn leven de revue laat passeren. Het verhaal draagt de titel ‘Vrienden voor het leven’, waarmee hij de mensen van het eerste uur van de studentenvereniging CSFR bedoelt, waartoe hij behoorde. Twee fragmenten:

• In mijn jeugd heb ik veel gelopen. Naar de Gereformeerde Gemeente (‘gergem’) was het drie kwartier lopen en dat twee keer op een zondag. Ook de ‘gergem-school’ was op ongeveer dezelfde afstand. Het lopen naar de kerk was in die tijd een vanzelfsprekendheid, een must eigenlijk. Ik herinner me nog dat op een zondag de dominee de gemeente vermanend toesprak vanwege het feit dat steeds meer leden met de fiets naar de kerk kwamen en dat vond de kerkenraad een verontrustende zaak.

Als ik daaraan terugdenk vraag ik mij af hoe het kerkelijk landschap eruit zou zien als de vanzelfsprekendheid van lopen naar de kerk nog steeds zou gelden. Dan waren in ieder geval bij de bouw van nieuwe kerken geen parkeerterreinen nodig geweest.

• Na twee jaar (studie) heb ik mij aangemeld bij de Societas Studiosorum Reformatorum (SSR). Ik voelde mij goed thuis bij de SSR. De studenten waren voornamelijk van gereformeerden huize, nogal zelfverzekerd wat hun standpunten betreft. Een heel aangelegen onderwerp in die tijd, vooral wat de landelijke SSR betreft, was de theologie van Karl Barth, een naam die ik nooit eerder gehoord had. Ik heb overigens veel geleerd van de SSR en ik bezoek nog trouw de reünistenbijeenkomsten. SSR zelf is sterk veranderd, van het Reformatorum is niet veel overgebleven.

Binnen de SSR ontmoette ik Kees van Dijk, die al eerder lid was geworden. Hij wees mij op de bijeenkomsten van studenten in Delft, voornamelijk uit de Gereformeerde Gemeenten, en motiveerde mij om me daarbij aan te sluiten. Dat heb ik gedaan en daar vond ik precies wat ik nodig had. De vragen die aan de orde kwamen, leefden ook bij mij. Geen wonder, want we behoorden allen tot de eerste generatie die ging studeren aan een universitaire instelling.

***

De recent overleden ds. G. Hette Abma heeft kort voor zijn overlijden nog gepreekt in de Sint Jan in Gouda en in IJsselstein, waar zijn vader predikant was. Hij preekte over Openbaring 5:9-10, ‘En zij zongen een nieuw lied...’ De preek staat afgedrukt in Israël en de Kerk. Een fragment:

Hebt u er weleens één traan om gelaten dat dat moment er was, dat spannende moment dat het doodstil werd op aarde en in de hemel en dat niemand het waard was om de boekrol te openen? Of dat u misschien gedacht hebt: ‘nou ja, het komt allemaal wel voor elkaar. Maak je niet al te druk.’

Nee, maar dat u er diep van doordrongen bent dat dat een stagnatie geeft in de wereldgeschiedenis, en dat u zich daarom dus ook weleens afgevraagd hebt: waarom duurt het allemaal zo lang? Waarom breekt die toekomst van God nu niet aan? Nu, de Here Jezus Christus moet eraan te pas komen om die boekrol te openen.

En raakt het ons ook niet dat er, ik zal niet overdrijven, iets meer dan tweehonderd miljoen christenen wereldwijd verdrukt worden? In ieder geval zijn ze in de politiek zo bezig met het oog op de verkiezingen met allerlei dingen, en allerlei onderwerpen zijn van belang. Maar ik hoor geen seculiere politici, en zelfs ternauwernood christelijke politici, over de noodzaak dat er protest gehoord wordt dat onze onschuldige christenbroeders en -zusters vervolgd worden. En dat we ook de neiging hebben om met de zielen onder het altaar te roepen: ‘Hoe lang nog Here, zal het duren voordat U de ongerechtigheid wreekt aan de geweldenaars en de dictatoriale figuren?’

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen