DS. W.C.P. BEVELANDER (1957-2017)

Hij werd op 14 april 1957 in Oud-Vossemeer geboren. Na een gebeurtenis werd hij aangeraakt door de Heere. Hij verlangde de zending in te gaan of op een andere manier het Evangelie te verkondigen. Hij koos voor de studie theologie, eerst in Heverlee-Leuven, later in Brussel en Utrecht. In 1992 trouwde hij Jenny Kieftenbelt. Samen kregen zij drie dochters.
Op 14 november 1993 werd Wim bevestigd tot predikant in Rijswijk (N-Br). Gevolgd door Alblasserdam op 29 juni 2003 en Enter op 24 januari 2010.

GELOOF

Totdat Wim ziek werd. Eerst de zware hartoperatie in maart 2014. Later, in december 2015, de tumor in de slokdarm en de uitzaaiingen. Wim geloofde echter in een machtige God, Die rijke beloften heeft meegegeven. Hij klampte er zich gelovig aan vast. Het gevecht tegen de kanker ging hij niet aan. Eerder wilde hij leven in de overwinning van Jezus Christus over ziekte en dood.
In het begin wilde hij niet te veel over zijn ziekte praten. Misschien kreeg hij er – net als Hizkia – vijftien jaar bij. De Heere gaf hem de tiende, hij kreeg er 1,5 jaar bij en beleefde dit als een genadewonder. Van Enter en van zijn bediening moest hij op 11 december 2016 afscheid nemen en hij en zijn vrouw verhuisden terug naar Alblasserdam. In de nabijheid van zijn gezin, op maandag 31 juli 2017, is Wim bij zijn Heere en Heiland Thuis-geroepen.

EENVOUD

Een thema in zijn leven vormde het beeld van ‘overkleed worden door Christus’. Zijn laatste preek was in Rijswijk over Kolossenzen 3. Wie met Christus is bekleed, gaat er naar leven, zoals een aanstaande bruid een trouwjurk past. Alle casual wordt zomaar stralend plechtig. De laatste weken verlangde Wim er sterk naar overkleed te worden door Christus. We dachten samen na over 2 Korinthe 5:4. Wat voor kleed zou het zijn? Vast een eenvoudig wit opstandingskleed, zoals engelen droegen in het open graf. En zoals Christus belooft aan wie overwint (Openb. 3:5). Een heel eenvoudig kleed, alleen wel wit, stralend wit. Om de glans van de heerlijkheid van de Heere te weerspiegelen.
Bij ‘overkleed’ besefte Wim diep dat je niet eerst je eigen kleding uit de kast kunt halen. Kleding die je goed staat, waarmee je goed voor de dag komt. Het gaat om een enkel kleed dat Christus je uit genade omdoet. Meer heb je niet, meer heb je niet nodig. Wim zei er bij: ‘Besef steeds dat Christus hiervoor naakt aan het kruis hing.’ Als beeld van onze schaamte, opdat wij nimmermeer beschaamd zouden worden. Daarom was Wim in toga niet ineens een ander mens. Op de kansel was hij dezelfde als thuis op de bank. Hij hield die twee dicht bij elkaar.

MOED

Zelf ontmoette ik Wim tijdens onze studie in Brussel. Een van onze hoogleraren was prof. dr. Gerrit de Kruijf – helaas ook ‘te vroeg’ op zestigjarige leeftijd overleden. Prof. De Kruijf aanvaardde zijn ambt als buitengewoon hoogleraar met een lezing over ‘Moed als theologische deugd’. Treffend omschrijft hij ‘moed als ootmoed in de strijd tegen hoogmoed’. Moed wordt al snel hoogmoed in de kleren van de eigengerechtigheid. Moed als ootmoed aanvaardt dankbaar de eenvoud van de kleding uit de hemelse weggeefwinkel.
Wim voelde zich geen grote jongen. Niet onder de predikanten, niet onder de christenen, niet onder de mensen. Hij voelde zich een eenvoudige jongen, zoon van een melkboer die met de wagen rondging en van een moeder die in de winkel stond. Liefhebbende, hardwerkende en vooral eenvoudig gelovige ouders.

PRIESTERLIJK

Wim was een echte wandelaar. Hij wandelde met God. Misschien hebben gemeenteleden wel gedacht: ‘Moet dominee niet wat beters doen?’ Hij deed echter het betere. Al wandelend bad hij voor velen in zijn gemeente. Al de moeiten bracht hij zo tot eenvoud. In dezen was hij een priester voor zijn gemeenten.
Dit ‘overkleed worden’ zou zomaar zo’n priesterlijk kleed kunnen zijn, zoals Jezus het in verborgenheid droeg. Priesterlijk heeft Wim zijn ambt mogen vervullen. Priesterlijk was hij man, vader en vriend. Om ons bij Christus te brengen. Getuigend van Zijn genade. Nu mag Wim zo’n wit kleed dragen. Dankbaar zijn we dat we Wim hebben mogen kennen. Dankbaar zijn we voor zijn liefdevolle en vreugdevolle getuigenis van Jezus Christus.

DS. J. SNATERSE, VLAARDINGEN

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen