MENSENWERK

Dat ik het nog mee mocht maken om in een – toegegeven: bescheiden – file te staan naar een theologisch congres. Het was druk op 22 september in Nijkerk, met zevenhonderd deelnemers aan het congres dat werd gehouden naar aanleiding van het boek van prof. dr. G. van den Brink over evolutie en christelijk geloof, En de aarde bracht voort. Het thema leeft kennelijk en de bijeenkomst werd wat mij betreft memorabel.

Nu zijn theologen als ikzelf geneigd om direct naar de inhoud te gaan, en inhoudelijk was er dan ook genoeg te beleven. Er werden niet minder dan acht reacties op het boek gegeven, waarop prof. Van den Brink dan weer reageerde, en dan waren er nog vier kleinere discussiesessies en acht grotere. Het ging er echt protestants aan toe, zogezegd.
De discussie was open, kritisch en respectvol, en dat is waardevol. Mensen van diverse achtergronden kwamen samen: reformatorisch en evangelisch, gelovigen en een enkele atheïst, creationisten en theïstische evolutionisten, en nog een heleboel schakeringen meer. Al werden we het niet eens, er vonden ontmoetingen plaats, we aten samen en de zon scheen.

We kunnen wel diepgaand discussiëren over de mens als beeld van God, maar we blijven daarbij zelf mensen

Ik pleit hier niet voor een al te soft wegmasseren van inhoudelijke verschillen door elkaar vriendelijk te ontmoeten. Wat ik wel waarnam, was dat het samen denken en discussiëren, zingen en bidden, hoe dan ook samenbindend werkt. Dat we in een kerkgebouw samenkwamen, hielp daar natuurlijk ook bij. Het gebouw heeft wel wat weg van een ark, maar dan met een groot, wit kruis er op. Toen het aan het eind van de dag hard begon te regenen, was het uitzien naar de regenboog, die zich helaas niet liet zien. Je kunt ook niet alles ineens hebben.
Het lijkt me goed om te blijven bedenken dat we wel diepgaand kunnen discussiëren over de mens als beeld van God, maar dat we daarbij zelf mensen blijven. Onze discussies en onze wetenschap zijn allemaal mensenwerk, feilbare pogingen om te verstaan. Dat perspectief maakt dat we het langer kunnen uithouden met concurrerende verhalen over de werkelijkheid en we ons niet restloos uitleveren aan welke theorie dan ook. Als we allereerst maar blijven luisteren naar Gods openbaring. Alleen God spreekt immers het laatste woord.

Dr. A. Huijgen uit Kampen is hoogleraar systematische theologie aan de Theologische Universiteit te Apeldoorn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen