GLOBAAL BEKEKEN

De RRQR-Nieuwsbrief (de vereniging van oud-leden van de CSFR) heeft een ‘Estafettecolumn’. Ir. L. van der Waal, oud-penningmeester van de Gereformeerde Bond, kreeg het stokje aangereikt en schreef over ‘Een scheut “Luther” in Europa’:

Nu de Unie zich na de crises van de afgelopen jaren en de Brexit op haar eigen toekomst gaat bezinnen, is er het moment voor de politiek om de klassieke grondtonen van de Unie weer in het debat te brengen. Deze waren door de ‘founding fathers’ duidelijk christelijk ingevuld om daarmee dienstbaar te zijn aan vreedzame onderlinge menselijke en politieke verhoudingen. Met herleving van deze waarden zou voor een meer humaan Europa al heel wat gewonnen zijn.

Maar in dit jaar van Reformatieherdenking heeft de kerk met Luther veel meer te zeggen. Geen programma voor wereldverbetering, geen begeerte naar aardse macht. Maar het geloof dat er weet van heeft dat het kruis het centrum is van de wereldgeschiedenis en dat aan Christus alle macht gegeven is in hemel en op aarde. Dat Hij het is, Die door de chaos van deze tijd heen, de geschiedenis met ons en met deze wereld gaat van schepping tot voleinding.

Heeft deze boodschap van de exclusiviteit van Christus nog een landingsplaats? Als de kerk de mens door Gods Geest weer weet aan te spreken op de echo die Gods wet heeft in ieders geweten. Als het besef herleeft dat de mens door God geschapen is en een eeuwige bestemming heeft. Want secularisatie en emancipatie hebben God wel verwijderd uit het leven, maar de menselijke behoefte aan geborgenheid en zingeving is alleen maar groter geworden.

***

Jean Taffin, hofprediker van Willem van Oranje, speelde een belangrijke rol in de oorsprong van de Waalse Kerk van Amsterdam. Hij werd in 1578 in Antwerpen een overtuigd aanhanger van de leer van Calvijn. Uit Mes frères! De Waalse Kerk in Amsterdam van Willem van Bennekom (Boom, Amsterdam) een fragment, waaruit blijkt hoe hij aan de wieg stond van de Nadere Reformatie:

Taffins reactie op de dood van de Zwijger is niet bekend. Wegens verschillen van inzicht met de prins, onder meer over diens levenswandel, had hij in 1583 zijn functie als hofprediker neergelegd. Ook al zou hij Oranje altijd blijven eren, en bleef ‘Oraengiën’ zijn ‘allerloffelijckste’ heer, de vertrouwelijkheid van vroeger was er niet meer. Maar ook los daarvan lijkt zeker dat de man die in augustus 1585 van Antwerpen koers zette naar Emden, een ander was dan de onvermoeibare strijder die hij zo lang geweest was. Het lijkt erop dat zijn ideaal van de ecclesia militans (strijdende kerk) plaats had gemaakt voor wat praktisch piëtisme genoemd zou kunnen worden. Hoe het ook zij, latere generaties, met name in orthodox-protestantse kring, kwamen van de latere Taffin in die mate onder de indruk dat hij er werd en wordt gezien als de voorloper van de Nadere Reformatie, een stroming in het reformatorische denken die wel is omschreven als de levenshouding waarvan het hoofdkenmerk ‘het overmachtige besef van de werkelijkheid van God’ is. Deze stroming bestaat – dit terzijde – nog steeds. In 1977 verscheen bij De Vuurtoren in Urk een hertaling van De merck-teeckenen der kinderen Gods, het boek dat in de zeventiende eeuw vele malen werd herdrukt. In 2012 verscheen er zelfs opnieuw een vertaling van.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen