GLOBAAL BEKEKEN

In De Puttenaer schreef Tijs van den Brink een artikel over Willem van Dompseler (1866-1957), een van de ouderlingen ‘met veel gezag’, die de hervormde gemeente verliet, zonder dat de redenen bekend zijn. Hij kerkte daarna ‘soms’ bij oud gereformeerde voorgangers en hield aan huis gezelschappen (conventikels):

Hij was een man met grote Bijbelkennis, bezigde een normaal taalgebruik(…). Maar ook bij hem ging het geestelijk leven niet altijd van een leien dakje. Zo vertelde hij eens dat hij voor zijn gevoel met de duivel ooit eens als het ware lijfelijk gestreden had. En ook bij hem had de twijfel een keer zo erg toegeslagen, dat hij zich afgevraagd had: Bestaat God wel? Hij noemde dat een ‘zware aanvechting’, een ‘geestelijke aardbeving’. ‘Maar’, zo vervolgde hij: ‘Ik heb de héle Bijbel teruggekregen, met de punten en de komma’s erbij, zodat ik later nooit meer hoefde te twijfelen.’ (…)

Wat het ‘gezelschap’ betreft: de vrouwen hadden dan een hoed op en er werd, vooral aanvankelijk, extreem langzaam gezongen. Maar ook dat bleek z’n grenzen te hebben. Want aangezien sommigen te weinig adem hadden, wellicht mede door het roken in die tijd, werd op een gegeven moment besloten om toch wat sneller te gaan zingen.

(…) Dan was er ook nog iets waar binnen de gezelschapskringen niet hetzelfde over werd gedacht: Israël. Al voor de oorlog voorspelde Van Dompseler dat de Joden zouden terugkeren in Israël. In 1948 maakte hij nog mee dat de staat Israël gesticht werd. Verder was hij een ‘chiliast’, hij verwachtte een duizendjarig vrederijk. Een van de ‘oude schrijvers’ die hij graag las, was de Engelse puritein Thomas Goodwin (1600-1680). Bij hem en andere puriteinen kom je dit gedachtegoed al tegen.

Een tijdgenoot van Van Dompseler was de bekende evangelist Johan de Heer (1866-1961). (…) Zijn kleindochter, Gerrie Wassink, herinnert zich dat hij vaak zong: ‘Zegt het toch voort, o zeg het toch voort! Predik de Heiland door daden en woord’ en ‘Laat mij slapend op U wachten, o, dan slaap ik zo gerust, geef mij heilige gedachten en wees in de droom mijn lust’. Sommige volgelingen van Van Dompseler konden hem in zijn opvattingen over de toekomst van Israël en het chiliasme niet volgen. Dat gaf verwijdering.

***

Dr. H. Klink vertaalde voor Ecclesia (Vrienden van dr. H.F. Kohlbrugge) twee stukken uit een boekje van Angela Merkel, Daran glaube ich: Christliche Standpunkte. Uit een toespraak in 1995 over ‘Geloof, hoop en liefde’:

• Het tweede beeld dat me bij hoop te binnen valt, is de geschiedenis van de zondvloed. God straft, God komt ten gerichte, God is ontevreden met de mens. Er zijn in het Oude Testament veel straffen geweest, maar op een of andere manier ging Hij steeds weer verder met de mens. Wij moeten weliswaar ook voorzichtig zijn en mogen dit niet eenvoudigweg als vooronderstelling aannemen, ook als het steeds weer zo gaat. God heeft bij de zondvloed de ark van Noach samengesteld, heeft Noach met de dieren erin gebracht. En daar was uiteindelijk opnieuw de duif, op de top van de berg. Voor mij is dat een van de geschiedenissen, waarin het teken van de hoop heel duidelijk naar voren komt. Ondanks alle fouten gaat het toch verder en is er voor iemand altijd een weg.

• Ik denk dus: liefde kan alleen ontstaan in het vertrouwen dat men een stuk duidelijkheid kan verwerven over zichzelf. Maar dat lukt niet – althans mij niet – wanneer ik niet ergens weet, dat er méér is dan ik zelf: Iemand die mij kent, die mij aanvaardt. (…)En toch weet ik, dat ons voorgehouden is wat ik moet doen, namelijk: ‘Liefde te betrachten en ootmoedig te wandelen met uw God.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen