De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

TOT RUST GEBRACHT

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

TOT RUST GEBRACHT

Voorwaar, ik heb mijn ziel tot rust en tot stilte gebracht, als een kind dat de borst ontwend is. PSALM 131:2

4 minuten leestijd

Deze psalm is een van de kortste om te lezen, maar een van de langste om te leren (C.H. Spurgeon). Neem alleen maar dat beeld: een kind dat rustig op schoot zit bij moeder. David zingt: zo is mijn ziel in mij, net zo rustig, tevreden en kalm.

Ik moet dit echt leren. Onrustig, ontevreden, onbeheerst, zo is mijn ziel veel vaker. Dit lied zegt echter: kom, breng je ziel tot rust. Wie zingt dit eigenlijk? David zingt dit lied voor de Heere (vers 1 en 3). Tussen dé Naam staat dit lied ingeklemd en wordt het beeld van ultieme overgave mij in handen geduwd. Een gespeend kind bij moeder op schoot.

GESPEEND

Het is alsof we Genesis 21 binnenlopen. Izak is de borst ontwend. Vandaag is het feest. Een nieuwe levensfase breekt aan. Peuter Izak krijgt geen borstvoeding meer. Hij wordt zelfstandiger. Je ziet de peuter lopen tussen de feestgangers. Hij maakt zijn eerste verkenningstochten. Natuurlijk valt hij soms neer. Hij loopt tegen van alles aan en op. Snikkend ligt de peuter meer dan eens op zijn gezicht. Moeder Sara is in de buurt. Ze neemt hem op schoot, troost hem, aait over de zere plek en Izak wordt weer stil. De tederheid geeft rust.

David zingt het uit: zo is mijn ziel in mij: verstild, rustig en kalm. Ik heb de nodige pijn in mijn leven opgelopen. De strijd was soms taai en stug. Ik ben tegen van alles en nog wat aangebotst. Maar ik heb mijn ziel geëgaliseerd.

NEE ZEGGEN

Intiem en intens legt David zijn hele zielenleven op tafel. Zijn woorden zijn persoonlijk: Ik heb, mijn ziel, mijn hart, mijn ogen, in mij, voor mij. Ben je nieuwsgierig geworden? Verlang je zo naar rust in je ziel? Dankdag 2017, je bent er echt niet voor in de stemming. Het stormt en stroomt in je ziel. Het rommelt en raast in je binnenste.

Weet je hoe David zijn ziel egaliseert? Door ‘nee’ te zeggen. Nee tegen de hoogmoed, tegen de trots en tegen de grootheidswaan. ‘Mijn hart is niet hoogmoedig, mijn ogen zijn niet trots, ook wandel ik niet in dingen die te groot en te wonderlijk voor mij zijn.’ David botste er meer dan eens tegenop in zijn leven, maar hij is ermee omgevallen en er doorheen gezakt.

LEVENSRUST

Hij jubelt het uit: ‘Mijn hart, mijn ogen, mijn wandel, heel mijn bestaan kwam tot rust.

Mijn leven ligt weer ingeklemd tussen dé Naam: Heere.’ Ligt daar niet het pijnpunt bij mij? Ik hoef het niet eens te leren.

Hoogmoed: mijn plek niet weten voor God en de naaste. Trots: meten en wedijveren met anderen. Grootheidswaan: verzet tegen God en Zijn beleid. Het zit gewoon in mij. De gevolgen zijn echter levensgroot in mijn leven. Onrustig, ontevreden en onbeheerst ga ik mijn hartstochten achterna, kijk ik om mij heen en ren ik door het leven. Mijn hart, mijn ogen en mijn levenswandel blijven in een tomeloze onrust gevangen. Stop! Het kan anders. Zo ren je naar je ondergang. Leer nee te zeggen. Egaliseer je ziel.

HUPPELEN

Daar huppelt David (2 Samuel 6). Hij is zo vrolijk en blij. Eindelijk komt de ark terug in de Godsstad. Hij loopt als een pelgrim zingend en dansend voor de ark uit. Koning of geen koning, de blijdschap moet er gewoon uit. De hele bevolking trakteert hij op cadeaus. De troon van God is terug. De ark van de rust komt weer in Jeruzalem. De dienst van de verzoening krijgt een doorstart.

Alleen Michal schaamt zich wild voor haar man. Bitter en bits roept ze: ‘Wat ben je voor een leegloper. Een halfnaakte koning die huppelt en danst!’ Michal heeft geen vreugde over de terugkomst van de ark. Ze mist nederigheid en overgave aan de Heere. David antwoordt echter: ‘Michal, ik heb voor de Heere gehuppeld, Die mij heeft uitgekozen, ik zal mij nog geringer gedragen dan dit en nederig zijn in eigen oog…’

DÉ NAAM

Zo gaat dat dus. Bij de ark van de rust versmelt alle hoogmoed, trots en grootheidswaan. Daar ben ik niet meer druk aan het wedijveren met anderen. Waarom zou ik? Daar ben ik niet meer bezig met het positioneren van mezelf. Wat koop ik ervoor? Daar wordt mijn leven ingeklemd tussen en omarmd door dé Naam. De dienst van de verzoening egaliseert alle hoogmoed, trots en eigenwaan. Mijn ziel komt tot rust, zoals een peuter op schoot bij moeder. God zij ervoor gedankt tot in eeuwigheid.

Ds. J.M. Molenaar is predikant van de hervormde gemeente te Ede.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 2 november 2017

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

TOT RUST GEBRACHT

Bekijk de hele uitgave van donderdag 2 november 2017

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's