GLOBAAL BEKEKEN

Op 18 oktober was Dick Sanderman uit Rijssen veertig jaar kerkorganist. Hij bespeelt het orgel van de Schildkerk, Rijssen en in de protestantse gemeente van Hellendoorn. In een bijeenkomst in de Schildkerk sprak ds. Jan Dirk Wassenaar (Hellendoorn) hem toe. Uit zijn toespraak:

Ik heb ook nog even naar het ‘Nawoord’ in Organist in de praktijk gekeken. Onder verwijzing naar 1 Korintiërs 12 schrijven Sanderman en Out dat iedere kerkmusicus een eigen taak en opdracht heeft om zich binnen de gemeente waar hij actief is, in te spannen om het ene lichaam (de gemeente van Christus) te dienen en te helpen opbouwen. Laat ik het zo zeggen: een organist mag dan heer en meester op zijn instrument zijn, hij is principieel niet meer dan dienaar en helper.

Een verwijzing naar 1 Korintiërs 12 is eveneens te vinden in een publicatie van prof. dr. G. van der Leeuw, de voorman van de Liturgische Beweging in de jaren ’30 van de vorige eeuw, die ook nog een tijdje minister van Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen is geweest. In een uit 1931 daterende lezing verdedigt hij de stelling: ‘De dienaar des Woords, als leider van den eeredienst, erkenne den organist als zijn mededienaar en plege met hem geregeld overleg.’. (…)

Ik ben sterk door Noordmans beïnvloed. Dat kan niet anders als je zo lang met het werk van iemand bezig geweest bent. Met Noordmans zeg ik, en daar ben ik dienaar des Woords voor: het gaat om de dienst des Woords. Maar als ik Sanderman en andere begaafde organisten hoor spelen, begin ik te twijfelen. Door die medewerking wordt de dienst des Woords verrijkt tot een eredienst. Het wordt dan geen engelendienst, nee. Hoewel? Het geeft te denken dat veel orgels gesierd worden met engelenfiguren.

***

Nog een keer Tijs van den Brink in De Puttenaer, nu over ‘ds. C.B. Holland en de razzia’:

Dit jaar verscheen het jaarverslag 2016 van Stichting Oktober 44. Daarin schrijft secretaris Pieter Dekker een hoofdstuk met als kop: ‘Neem mij maar mee en laat mijn schapen gaan.’ Hij schrijft dat hij geneigd is om aan te nemen dat de verhalen dat dominee Holland zichzelf als gijzelaar aanbood, niet juist zijn. Volgens de secretaris vond op 2 oktober 2008 in De Aker de boekpresentatie plaats van ‘De kinderen van Putten’, geschreven door Marleen van Westing.(…) In de boekpresentatie, aldus Dekker in het jaarverslag, sprak ook de studiebegeleider van Van Westing, dr. B.E. van der Boom: ‘Hij gaf als voorbeeld dat bij diverse geïnterviewden in het boek het onterechte beeld was ontstaan dat dominee Holland zichzelf had aangeboden als gijzelaar. In de zaal ontstond enige commotie: hoe kon iemand, een buitenstaander nog wel, zeggen dat dominee Holland dit niet gezegd zou hebben? Deze denkwijze paste niet in het beeld van een deel van de aanwezigen.’

Inderdaad is het mogelijk dat mensen zo hoog tegen dominee Holland aankeken, dat ze vast geloofden dat hij, in navolging van zijn Meester, zich wel aangeboden moet hebben. Aan de andere kant is het ook mogelijk dat anderen, om welke redenen dan ook, het verhaal de wereld uit trachten te helpen dat hij zich aangeboden heeft.

Als er een is die veel weet over alles wat er allemaal rond de razzia in Putten gebeurd is, dan is het wel de oud-voorzitter van de Stichting Oktober 44, historicus Evert de Graaf. Hij is er van overtuigd dat ds. Holland zich wel aangeboden heeft. Volgens De Graaf zou dit gebeurd zijn in de consistorie: ‘Ook van Willem Torsius en Klaas Friso, oprichters van de Stichting Oktober 44, heb ik meerdere keren gehoord, dat zij van mensen die in de consistorie waren, gehoord hebben dat ds. Holland zich aangeboden heeft aan de Duitsers.’

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen