De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

EEN PLEK VAN HOOP

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

EEN PLEK VAN HOOP

3 minuten leestijd

Christian Westerink (27 jaar) uit Nunspeet gaat sinds drie jaar voor in erediensten en rondde in juni 2017 zijn studie aan de PThU af. Sinds een enkele week is hij beroepbaar binnen de Protestantse Kerk.

Jarenlang heb je gestudeerd en dan ben je eindelijk proponent. De toelating tot het ambt is een van de vele stappen op weg naar het predikantschap, maar wel een grote en belangrijke. Ook al ben je afgestudeerd, je moet nog over de ‘drempel van de kerk’ heen en toegelaten worden tot het ambt. Nu ik die stap enige tijd geleden gezet heb en ook daadwerkelijk beroepbaar ben geworden, wordt het predikantschap steeds reëler. Dit geeft mij een groeiend verlangen om in de kerk in het algemeen aan de slag te gaan en in het bijzonder een gemeente te dienen.

Terugkijkend op de tijd van studie is dat voor mij een leerzame en vormende periode geweest. In de eerste jaren ben ik veelal theoretisch gevormd, maar in de tweede helft van de studie, tijdens de master Gemeentepredikant, heb ik mij meer beziggehouden met alle aspecten van het predikantschap. Een belangrijk onderdeel hiervan was de vorming in de praktijk door middel van stages. Hoewel het theoretische gedeelte onmisbaar is, heb ik in de praktijk pas echt kennisgemaakt met het werk van de predikant.

Die kennismaking met verschillende gemeenten heeft voor mij nog meer duidelijk gemaakt wat een bijzondere plek de gemeente is. De gemeente is geroepen uit de wereld om Christus te dienen en zij kan alleen bestaan op basis van Gods genade. God wil met mensen omgaan en daar mag de kerk een getuige van zijn. In de kerk mag de rechtvaardiging van de goddeloze verkondigd worden. Ten diepste is de gemeente een plek van hoop, omdat het Christus’ gemeente is.
Tegelijkertijd merk ik ook dat de lokale gemeenten hun eigen zorgen en vragen hebben en dat geldt uiteraard ook voor het individuele gemeentelid. Mijn taak mag zijn om juist te midden van de weerbarstige praktijk van alle dag het Evangelie te verkondigen en om in het pastoraat dicht bij de levens van mensen te staan en hun nabij te zijn in geloofs- en levensvragen. Daarbij vind ik dat in deze tijd het leren in de gemeente de volle aandacht van een predikant moet krijgen.

Om staande te blijven in deze tijd, is een christen geroepen om dicht bij het Woord te blijven en voor dat Woord te blijven staan. Ik zie het als de roeping van een christen om in alle gebrekkigheid en beperktheid van ons leven God groot te maken in alles wat we doen en zo iets te laten doorschijnen van de genade van onze Koning!


De kring van de Gereformeerde Bond kent een aantal proponenten. Wie zijn ze eigenlijk? En beweegt hen om predikant te willen worden? In deze rubriek valt van tijd tot tijd de schijnwerper op een proponent.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 9 november 2017

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

EEN PLEK VAN HOOP

Bekijk de hele uitgave van donderdag 9 november 2017

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's