#METOO

Hoe kwetsbaar je als vrouw bent, maakt de #MeToogolf duidelijk. Een gordijn schuift pijnlijk open als de Amerikaanse actrice Alyssa Milano anderen oproept om seksueel misbruik kenbaar te maken. Het gebruik van de hashtag is een trend in maar liefst 85 landen. De uitdrukking was in de eerste 24 uur al meer dan 500.000 keer getweet en op Facebook in 12 miljoen posts door meer dan 4,7 miljoen mensen gebruikt. Vrouwen durven eindelijk hun verhaal te vertellen. Ze zijn slachtoffer van het gemak waarmee mannen denken te kunnen beschikken over het lichaam van vrouwen.

Deze mannen wil ik niet verontschuldigen. Toch is er wel de vraag of sommige #MeToo-vrouwen behalve slachtoffer ook medeschuldige kunnen zijn. Van een sexy voorkomen gaat een sexy taal uit. Uitnodigende woorden zijn dan wel niet uitgesproken, maar de taal is er wel. Weinig mannen die deze niet verstaan. Niet voor niets krijgen immigranten les in omdenken: Nee, kort, strak en een mooi decolleté betekenen niets.

OOGST

Wie van een afstandje kijkt naar de storm die #MeToo oproept, komt bij de vraag of seksueel ongewenst gedrag de pijnlijke oogst is van wat sinds de jaren zestig in het Westen is gezaaid. Schuilt er in de ‘oohs & aahs’ van media en maatschappij daarom niet iets hypocriets? Komen de tranen niet van een krokodil?

Seksuele vrijheid is immers heilig. Verleiding, pikante en spannende scènes horen in literatuur en film op het menu. ‘Second love’ heet vooruitgang. Voor het creatieve doel mogen ook reclamemensen telkens een grens over. En basisschoolleerlingen krijgen al voorgeschoteld dat je ‘het’ met iedereen kunt doen als de ander dat goed vindt.

Niets moet, maar alles mag. De Amerikaan David French, schrijver voor National Review, vat de ‘seksuele ethiek van de seksuele revolutionair’ samen: ‘Instemmende volwassenen bepalen hun eigen normen.’ In een geseksualiseerde cultuur, zegt hij, kan een verzoek om seks op elk moment komen, op elke plaats en van elke persoon die je tegenkomt.

VERHEVEN

Wij westerlingen zien onze cultuur als ontwikkeld, intelligent, vrij, verlicht, verheven boven andere culturen. Verheven ook boven eerdere tijden. #MeToo roept nu de vraag op om hoeveel werkelijke beschaving het gaat. Is hier ook sprake van vooruitgang? Het valt vandaag de dag niet op als Paulus als vrouwenonderdrukker en vrouwenhater wordt neergezet. En met hem het christendom. In de Volkskrant (13 november jl.) verwijt Wilma de Rek ‘religies die (…) een wereld hebben opgeleverd waarin de helft van de mensheid stelselmatig is onderdrukt, genegeerd, geminacht, en dat trouwens in een heel deel van de wereld nog steeds wordt’.

ROME

Maar dan moeten we toch even kijken hoe de vrouw er in het Rome van de eerste eeuw aan toe was. In Paul Among the Peoples (2011) van de Amerikaanse Sarah Ruden kun je lezen dat wie toen slavin was – en dat was minstens een derde van de vrouwen in Rome –, kon rekenen op mishandeling en verkrachting – en prostitutie, als ze ‘geluk’ had. Zelfs een vrouw van de hoogste klasse was weinig meer dan bezit en als man kon je met haar doen wat je wilde.

Paulus gaat hierin juist niet mee. In de pornografische, seksueel uitbuitende Grieks-Romeinse cultuur van zijn tijd komt hij – tegen de heersende cultuur in – met een herwaardering van de vrouw. Daarom zou de Volkskrant er beter aan doen te schrijven dat vrouwen in de westerse cultuur hun waardigheid in belangrijke mate aan het christendom danken.

‘Wat Paulus leert over seksuele reinheid en huwelijk werd aangenomen als bevrijdend’, schrijft Ruden in haar boek. Het christendom bracht volgens haar een culturele revolutie ‘in het in bedwang houden en kanaliseren van de mannelijke eros, het verhogen van de status van zowel de vrouw als van het menselijk lichaam en huwelijkse seksualiteit’.

NIET VERRADEN

Deze christelijke waarden zijn pas echt bevrijdend, ook vandaag.

Daarom is het vreemd als christenen ze verraden. Als kerken en christelijke instellingen een oogje dichtknijpen of voorgeven niets te weten over intern seksueel misbruik of intimidatie. Het is verraad aan medemensen en aan de waarheid die hen kan bevrijden.

Laten we als christenen niet denken ‘liefdevol’ en ‘tolerant’ te zijn als we de christelijke visie op seksualiteit en huwelijk loslaten en ons laten meevoeren door de seksuele ethos van de dag. In onze verwarde cultuur is het wreed om de waarheid achter te houden. Dat doen, is de wereld beroven van een geschenk dat culturen en mensenlevens heeft veranderd, en dit opnieuw kan doen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen