KERKNIEUWS

KRIJGSMACHTPREDIKANT DS. P. VAN DUIJVENBODEN GAAT OP UITZENDING

Op 19 december hoopt ds. P. van Duijvenboden op uitzending te gaan met een eenheid van de luchtmacht tot begin april 2018. Het wordt zijn derde uitzending. Op de vraag wat zijn taak zal zijn, vertelt hij: ‘Ik ga mee als predikant geestelijke verzorger. Dat houdt in dat ik elke week kerkdiensten beleg op de uitzendlocatie. Op die locatie werken mensen zeven dagen per week. We mogen de uitzendlocatie niet verlaten. De wekelijkse dienst is een ankerpunt in de week dat gewaardeerd wordt en waar ook niet-christenen naartoe komen. Er is een bel (soort kerkklok) die ik kan luiden en dat ga ik ook zeker doen.
Naast die diensten ga ik proberen om een bijbelkring op te zetten voor de christenen onder de militairen die daar behoefte aan hebben. Tijdens mijn vorige uitzendingen heb ik dat ook gedaan en dat was waardevol. Een enkele keer kwamen daar ook niet-christenen naartoe.
Het leeuwendeel van mijn taak zal bestaan uit het geven van pastorale zorg aan de militairen. Ik maak deel uit van het SMT, het sociaal medisch team. Dit team adviseert militairen rondom verblijf tijdens de uitzending. Het kan bijvoorbeeld zijn dat er met het thuisfront iets aan de hand is – de partner krijgt bijvoorbeeld een slechte uitslag van een onderzoek – of de militair zelf heeft last van heimwee of wordt ziek. In dit team zitten, behalve ikzelf, een arts, een maatschappelijk werker, en een personeelsfunctionaris. Daarnaast is er een psycholoog die op afstand zit en desgevraagd advies kan geven.
Het thuisfront weet wat er komen gaat omdat het inmiddels de derde uitzending is. We wonen in Apeldoorn waar ik als predikant gestaan heb; zodoende heeft mijn vrouw een groot sociaal vangnet. We hebben zes kinderen en vier kleinkinderen. De kinderen en mijn vrouw zijn nu al aan het kibbelen over waar zij Kerst en Oud en Nieuw zal doorbrengen, dus eenzaam zullen die dagen voor haar niet zijn.’

THEOLOGIA REFORMATA KOMT MET THEMANUMMER OVER DE BEELDCULTUUR

‘De huidige cultuur is een beeldcultuur.’ Deze woorden zijn inmiddels zo vaak herhaald dat het een alledaagse opmerking geworden is. In menige kerk wordt op gezette tijden een filmpje vertoond bij de mededelingen of worden er zelfs hele filmavonden georganiseerd.
De redactie van Theologia Reformata, het wetenschappelijke tijdschrift van de Gereformeerde Bond, brengt komende week daarom een themanummer uit, getiteld ‘In ’t beeldenrijk’. Met dit nummer wil de redactie de gedachtenvorming rond de beeldcultuur in het algemeen en het gebruik van film in het bijzonder vanuit verschillende gezichtspunten stimuleren.
Ze begint met de vraag naar good-practice uit een land dat op ons voor ligt. In Amerika is met name aan Calvin College te Grand Rapids al meer gedaan aan de doordenking van vragen rond beeldcultuur. Dr. B. Cusveller vergelijkt als filosoof enkele Amerikaanse en Nederlandse opvattingen.
Prof. C. van der Kooi gaat in op de vraag hoe – gegeven het feit dat beeld, film, tv, computers et cetera een steeds grotere plek in het gewone leven krijgen – ook in de gereformeerde gezindte, een concrete theologische bezinning ontwikkeld kan worden. Hij gaat uit van drie functies, ‘die’, zo stelt hij, ‘alle drie binnen een gereformeerd theologisch raamwerk hun plek kunnen vinden. De media kunnen informeren, ze kunnen relateren, ze kunnen transformeren.’
Dr. R. van Hell geeft vanuit de praktische theologie een antwoord op de vraag welke plek film en beeld in het geloofsleven en het kerkelijk leven kunnen innemen. Wat gebeurt er nu en hoe zou het moeten zijn? Volgens haar kan ‘de functie van film-als-gelijkenis’ zegenrijk werken: ‘Films functioneren, als het toe-eigeningsproces ‘lukt’, als glimpjes van een andere wereld: een wereld zoals het ook kan zijn, een wereld die dichter bij het Koninkrijk van God komt.’ Een en ander mondt uit in concrete handreikingen voor de praktijk van eredienst en catechese. Een kwetsbare groep vormen de jongeren. Op de belangrijke vragen ‘Wat laten theologen liggen als ze geen oog hebben voor de woord- en beelddenkers onder de jongere en oudere kinderen?
Moet een theoloog nu ook pedagoog worden?’ wordt door prof. A. de Muynck en dr. D. van der Koot-Dees een lijn uitgezet. Een van hun conclusies luidt dat ‘er geen harde scheiding is tussen de middelen die ingezet worden. Het woord verbeeldt, het visuele beeld bekrachtigt woorden, en het beeld heeft een zelfstandig vermogen om emoties en oordelen op te roepen.’
Ten slotte gaat ds. M.J. Schuurman vanuit zijn ervaringen in de gemeente in op de vraag hoe film in catechisatie, preekvoorbereiding, kringen en pastoraal gesprek kan worden gebruikt. Zijn bijdrage loopt uit op praktische tips voor in de pastorie: ‘Gebruik van film kan niet zonder werkvorm. Welke werkvorm zinvol is, hangt af van de intentie waarmee een film wordt getoond.’ Bij iedere inzet worden handvatten gegeven.
Zowel aan het boek van prof. dr. G. van den Brink En de aarde bracht voort. Christelijk geloof en evolutie als aan het boek van prof. dr. M.J. Paul Oorspronkelijk. Overwegingen bij schepping en evolutie wordt aandacht besteed door prof. H.G.L. Peels in zijn Reflexen, als door prof. H. van den Belt, die er een artikel aan wijdt.

Voor abonnementen, proefnummers en losse nummers (€ 12,50) is het adres: bureau Gereformeerde Bond, Kleine Fluitersweg 253, 7316 MX Apeldoorn, tel. 055-5766660; email: info@gereformeerdebond.nl.

DR. R.P. DE GRAAF, REDACTIESECRETARIS

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen