PROF. DRS. C.G. BAART (1927-2017)

Toen de heer J. Baart in 1947 werd aangesteld als evangelist in wijk C in Utrecht (bij de Jacobikerk), kwam hij met zijn gezin vanuit Overflakkee in de Domstad wonen. Een van de kinderen was Cornelis Gozewynus (geb. 1927), die de opleiding tot onderwijzer ging volgen, maar wiens hart trok naar de theologische studie.
Toen deze studie was voltooid, leervicariaat en seminarie waren afgewikkeld en hij door de kerk beroepbaar was gesteld, bracht de hervormde gemeente te Heteren een beroep op de jonge kandidaat uit. Na met Truus de Groot in het huwelijk getreden te zijn, werd hij op zondag 15 september 1957 door ds. A. Terlouw (Rotterdam-Feijenoord) bevestigd in het ambt van herder en leraar.

HETEREN EN NIEUWPOORT

Heteren was toen een Betuws dorp waar het moderne leven nog niet was neergedaald. In de Heterense jaren legde hij het doctoraalexamen af, met als hoofdvak Nieuwe Testament. Het was de bekende nieuwtestamenticus prof. dr. W.C. van Unnik die voor hem een aanstekelijk voorbeeld was.
De tweede gemeente voor ds. en mw. Baart was de kleine Hollandse stad Nieuwpoort, waar in 1962 de herdersstaf werd opgenomen. Zij woonden er in de historische pastorie aan de Haven, heel vertrouwd tussen de mensen. Er was een goede, hartelijke band tussen de gemeente en de twee in de pastorie. In die jaren werd het contact vanuit het verleden tussen hen en mij, die predikant in het nabijgelegen Hoornaar was geworden, verlevendigd.
Maar de gemeente te Heteren werd vacant. Zij deed opnieuw een beroep op haar vroegere predikant, die zich aan die roep niet kon onttrekken. Zo ging in 1968 de reis terug naar Heteren.

LIBANON

Ver vandaar, in Libanon, deden zich inmiddels onverwachte ontwikkelingen voor. Aan de Near East School of Theology in Beiroet was een vacature ontstaan in het docentenkorps. Het ging om de post ‘onderwijs in het Nieuwe Testament’. Zo kwam vanuit de Morgenlandzending het dringende verzoek aan de dominee van Heteren of hij bereid was die post voor zijn rekening te nemen. Dat zou betekenen: onderwijs, onderzoek, contacten met collega-hoogleraren, contacten met studenten uit vele landen, contacten met de christenen in Libanon.
Na de noodzakelijke voorbereidingen maakten hij en mw. Baart in 1971 per auto door Zuid-Europa en Turkije de reis van ruim 4000 km naar het Nabije Oosten. Hij wist zich met zijn vrouw wonderlijk goed op zijn plaats. Volop genoten zij in Beiroet van de nieuwe taak en van de academische, internationale wereld waarvan zij nu deel uitmaakten.
Na zeven jaren werd de politieke situatie echter zo gevaarlijk dat vertrek uit Beiroet niet langer kon worden uitgesteld. Moeilijk was het voor hen van het boeiende werk afscheid te nemen. De onveiligheid was echter te groot.

SCHELLUINEN

Toen ze terug in Nederland waren, wachtte geen werkeloosheid. De gemeente van Schelluinen bracht een beroep uit. En de professor werd in 1978 opnieuw dorpsdominee. Na jaren vol onrust en rampen kwam in Beiroet het academische leven weer enigszins op gang. Zo kon hij vol goede moed in een korte fase in 1986 en het jaar daarop voor langere tijd het werk in Beiroet hervatten, totdat in 1994 de tijd van het emeritaat aanbrak.
Zij vestigden zich in Renswoude, een plaats van rust na de spanningsvolle tijd. Bij alle wisselingen en veranderingen die zich in de loop van de jaren hadden voorgedaan, bleven enkele dingen bij onze nu overleden broeder (en ook voor zijn vrouw) onveranderd: een vast vertrouwen op God, Die alle dingen in het leven leidt en een grote liefde en eerbied voor het Woord van God en voor de kerk van God. Daarbij kwam voor de dominee-professor een onstuitbare liefde voor de studie. Zich verdiepen in het Nieuwe Testament en de context daarvan, dus ook in de klassieken, de oude talen, de oude geschiedenis was zijn lust en zijn leven.
Hij heeft in zijn leven een immens grote kennis opgebouwd. Daaruit deelde hij met ernst en luim graag anderen mee, niet in de eerste plaats schriftelijk, maar mondeling. Zijn schriftelijke nalatenschap is niet groot, maar o zo graag verzamelde hij mensen rond zich om hen te onderwijzen en mee te nemen in de dingen die hij had ontdekt. Zo genoot hij van de kring die hij tot het laatst om zich heen had. Graag besteeg hij de kansel om de rijkdommen van het Woord te ontvouwen en door te geven.
De levens- en ontdekkingsreis van deze schriftgeleerde is nu ten einde. Het geloven is: aanschouwen, het onderzoeken, navorsen en studeren: weten en ervaren geworden. Hij die zo graag kennis aan anderen meedeelde, mag nu zelf in volheid ontvangen.
Zijn voorbeeld zij ter aanmoediging, zijn nagedachtenis tot zegen. Met Zijn troost moge de Heere mw. Baart zeer nabij zijn.

L.J. GELUK, ROTTERDAM

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen