GLOBAAL BEKEKEN

Prof. dr. ir. Aart Nederveen schrijft in zijn rubriek ‘Uit de kerkbank’ in Protestants Nederland over ‘overwinningsleven’:

God dienen in het gewone leven. Het is een oercalvinistische gedachte, die blijkbaar niet in alle delen van de wereldkerk evenveel gewicht krijgt. Sinds ik als student de Institutie van Calvijn las, is me de passage waarin hij spreekt over ons leven als een wachtpost altijd bijgebleven. De calvinist is niet ongedurig op zoek naar Gods plan in zijn leven. Hij wordt niet ‘de ganse loop zijns leven onbestemd rondgedreven’. Hij overschrijdt zijn grenzen niet, maar blijft trouw op zijn wachtpost. Die wachtpost is gewoon het werk dat we overdag doen (...) Als ik mij niet vergis zijn het vooral de navolgers van Kuyper en Kersten geweest die een wat meer activistische houding hebben uitgedragen. Als God aan Zijn eer moet komen op alle terreinen van het leven, moeten wij daar immers wel ons steentje aan bijdragen. Maar wie veel zaken tegelijk wil aangrijpen, wordt gemakkelijk gedreven door eerzucht, zo merkt Calvijn fijntjes op.

Ik herinner me meerdere preekbesprekingen en bijbelstudies die uitliepen op collectieve machteloosheid. Waarom gaat er niet veel meer van ons uit? Waar het hart vol van is, loopt de mond immers van over? Waarom is er zo weinig animo voor de evangelisatiecommissie? Toen we weer eens in zak en as bij elkaar zaten, stond er een broeder op. Hij vertelde ons dat hij de volgende dag gewoon naar zijn werk zou gaan en zich niet schuldig voelde dat hij niet al jubelend en evangeliserend door de winkelstraat van onze stad liep. Er was gelukkig nog één calvinist onder ons overgebleven.

Als reactie op de om zich heen grijpende secularisatie, zie je regelmatig een enorme doenerigheid in de christelijke gemeente. Aan de hand van heuse sociologische analyses wordt bepaald hoe jongeren het best bij de kerk kunnen worden gehouden. Gemeenteleden die eenvoudig hun werk doen, dag in, dag uit, moeten er een schepje bovenop doen: nog meer praten met jongeren, nog meer kerkelijke activiteiten ontplooien voor jongeren. Het gebeurt allemaal met de beste bedoelingen, geen twijfel daarover. Maar hier verschijnt een ander menstype dan die op de wachtpost van Calvijn staat. Die doet zijn werk, zingt een psalm en wacht af wat God zal doen.

***

James Guthrie, theoloog in Schotland (1612-1661), werd opgehangen en onthoofd vanwege (vermeende) ‘ketterijen’ en hoogverraad. Jan van ’t Hul schrijft erover in De Saambinder (Gereformeerde Gemeenten).

1 juni 1661. Dat was de datum van zijn terechtstelling. Hij moest in het centrum van de stad Edinburgh (vlakbij St. Giles Cathedral, de kerk van John Knox) in het openbaar worden opgehangen, waarna zijn hoofd van het lichaam zou worden gescheiden, en zijn hoofd zou (zoals met zoveel andere hoofden ook al was gebeurd), op de Netherbow-poort in de stad worden geplaatst, als afschrikwekkend voorbeeld voor allen die het zouden zien. En zo geschiedde. Op de morgen van die 1ste juni voerde de beul James Guthrie onder tromgeroffel vanuit het kasteel naar het schavot (...)

Een zoontje van James Guthrie, William, draafde sindsdien iedere dag door de High Street naar de stadspoort. Daar stond het ventje – nog maar een jaar of vijf – dan een tijdlang te kijken naar het hoofd op de poort. Het hoofd van de man die hem zo vaak op z’n knieën had genomen en door zijn haren had gestreken. En dan fluisterde het ventje: ‘Dat is het hoofd van mijn vader’. Meer dan 27 jaar heeft Guthries hoofd op de muur gestaan. Het was de jonge theologiestudent Alexander Hamilton, zijn latere opvolger in de stad Stirling, die met gevaar voor eigen leven het hoofd van Guthrie van de poort haalde en het begroef.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen