ELKAARS LASTEN DRAGEN

Uw taak? ‘Ik ben, samen met de heer J. de Vlaming, coördinator van het project Helpende Handen. Dat houdt in dat we de vraag om hulp en het aanbod op elkaar afstemmen. Die hulp bestaat uit allerlei dingen: mensen naar het ziekenhuis rijden, bezoekwerk, boodschappen doen, mantelzorg bieden, huishoudelijk werk, enzovoorts. Er zijn ongeveer 45 vrijwilligers die hulp bieden. Het was een initiatief van de diaconie waar we vier jaar geleden mee zijn begonnen. We deden een oproep in het kerkblad, ook onze predikanten riepen mensen op om zich te melden. Daarop hebben vrijwilligers zich aangemeld en kwamen ook de hulpvragen binnen. Daarbij moeten we natuurlijk niet vergeten dat er ook veel ‘stille’ hulp wordt geboden, wat niet onder Helpende Handen valt.’

Uw motief? ‘De bijbelse opdracht om elkaars lasten te dragen; iets mogen doorgeven van de liefde van de Heere Jezus.’

Aantal uren? ‘Dat verschilt per week. Soms maar een half uurtje, soms is het heel intensief. Zo hebben we aan het begin van dit jaar intensieve hulp verleend aan een terminale patiënt en zo ook haar familie ondersteund. Dan gaat er veel meer tijd inzitten.’

Het belang? ‘Mensen die anders tussen wal en schip dreigen te vallen, krijgen nu hulp. Zo is er een randkerkelijke vrouw die op haar kamer erg vereenzaamt, ze heeft nauwelijks een netwerk. Vier vrouwen gaan nu om de beurt bij haar op bezoek; dat waardeert ze erg. En rond de intensieve begeleiding van de terminale patiënt was het heel mooi om met verschillende vrijwilligers samen hulp te kunnen bieden. Alleen al het feit dat er een aanspreekpunt is voor hulpvragen, werkt samenbindend.’

‘Ik wil de liefde van de Heere Jezus doorgeven’

Mooi? ‘Het was mooi om te merken hoe de vrijwilligers bij de begeleiding van de terminale patient zelf de Bijbel pakten en met haar baden. Op haar begrafenis waren alle vrijwilligers aanwezig. De dochter van die mevrouw heeft enige tijd na het overlijden van haar moeder alle vrijwilligers uitgenodigd om bij haar thuis samen te komen en nog eens na te praten.

Moeilijk? ‘Soms is het lastig om te beoordelen of een hulpvraag terecht is. Is er nog familie die iets kan doen? De een vraagt gemakkelijker om hulp dan de ander. Het valt niet altijd mee om de situatie goed in te schatten. Nee verkopen is ook moeilijk. Zo was er een man die de tuin deed voor iemand maar die ermee ging stoppen. Dan heb ik niet een-twee-drie iemand anders – dit project is vooral bedoeld voor eenmalige klusjes, geen dingen die lang doorlopen. Overigens met uitzondering van bezoekwerk, dat kan jaren doorgaan.’

Volgende keer: J. Kruidenier uit Bakkeveen.

De kerkelijke gemeente heeft, om goed te kunnen functioneren, ouderlingen en diakenen nodig. Maar waar zou de gemeente zijn zonder de inzet van ‘gewone’ gemeenteleden? In deze rubriek willen we aandacht aan hen geven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen