BOEKBESPREKING
Huib de Vries Van de wierook naar het Woord. De weg van twaalf voormalige roomskatholieken naar het protestantisme. Uitg. de Banier, Apeldoorn; 167 blz.; € 9,95.
Negen mannen en drie vrouwen, tien Nederlanders, een Pool en een Belg, allen vijftigplussers: in het Reformatiejaar tekende RD-journalist Huib de Vries hun levensverhaal op, twaalf getuigenissen die inzicht geven in het rooms-katholieke leven en denken, die vooral laten zien hoe God mensen uit de duisternis tot Zijn wonderbaar licht roept. Niet allen kwamen nog tot de kennis van Christus; allen liepen wel vast vanwege het dogma van de onfeilbaarheid van de paus, de ongezonde heiligenverering, de uitzonderlijke plaats van Maria, vooral vanwege het niet vinden van rust voor hun ziel. ‘Ik snakte naar Woordverkondiging. In de Rooms-Katholieke Kerk is de Bijbel een gesloten Boek,’ zegt Ruud Bouwmeester, nu hersteld hervormd in Apeldoorn. Anita van der Maas zegt hetzelfde: ‘Voor rooms-katholieken is de Bijbel letterlijk een gesloten Boek.’ In 2010 deed ze belijdenis in de hervormde gemeente van Werkendam. De Vries bundelde twaalf ontroerende levensverhalen, die de gebrokenheid van het leven laten zien, een persoonlijke zoektocht naar vrede en Gods opzoekende en trekkende zondaarsliefde. Omdat dit twaalftal vooral met meedogen omziet naar zijn veelal orthodox-roomse jeugd, is het waardevol naar hun stem te luisteren, die je soms meer kan zeggen dan de visie van een in ‘Rome’ gespecialiseerde theoloog. Diverse zaken kom je meer dan eens tegen:
- Hét monument van de gereformeerde leer is voor ex-rooms-katholieken de Institutie van Calvijn. Tomasz Pieczko zegt te proeven dat het Calvijn om de bekering van mensen gaat, ds. Toon Vanhuysse merkt op dat Calvijn hem theologisch gevormd heeft en antwoord geeft hedendaagse vragen.
- Vrijwel al deze ‘nieuwe protestanten’ hebben twijfels over oecumenische contacten met de Rooms-Katholieke Kerk. Pieczko spreekt over ‘naïef optimisme van protestanten’ die blind zijn voor de moderne mediapolitiek van paus Franciscus, terwijl Vanhuysse denkt dat de toenadering voortkomt uit afnemend zicht bij protestanten op de kern van de Reformatie. - Ex-rooms-katholieken hebben veel gezinsleden die vol onbegrip reageren, zelfs als ze zelf niet meer praktiserend zijn. Een overgang naar het protestantisme wordt als een verloochening van je afkomst gezien, wat je je ouders niet kunt aandoen. Bij Koen van den Munckhof kwamen zijn broers en zussen na zijn overgang naar het protestantisme vijftien jaar lang niet meer over de vloer.
- Scherp zien deze ex-rooms-katholieken wat er in de gereformeerde gezindte niet naar het Woord is. Pieczko ervaart dat in protestantse kring niet de leer van de Schrift, maar de waan van de dag of de mode van de meerderheid bepalend kan zijn, uit angst voor kritiek op een bijbels-radicale opstelling, terwijl Frans Rodenburg zijn moeite over de Cursus Godsdienstonderwijs van de Gereformeerde Gemeenten uit: ‘Ik vind het een roomse benadering. De kerk bepaalt wat waar is.’ Juist als voormalige roomsen ons een spiegel voorhouden, denk ik aan mensen die de omgekeerde kerkelijke route gegaan zijn, zoals de hervormde Diederik Wienen, ooit preses van de CSFR in Utrecht, nu als rooms-katholiek theoloog werkzaam, en Eli Stok, die enkele jaren terug de Gereformeerde Gemeenten verliet om priester te worden. Hoe zou deze bundel, die de waarde van het werk van de stichting ‘In de rechte straat’ onderstreept, hen raken?
De twaalf uitgetreden roomsen hebben op onderdelen soms een onderling afwijkende mening. Waar de oud-directeur van de VBOK, Bas van der Ven, de kloosters mist, vertelt de hersteld-hervormde domineesvrouw Engelien van Tilburg in haar aangrijpende levensverhaal: ‘Ik ben veel in kloosters geweest en heb daar nooit over God en Zijn dienst horen spreken.’ Juist waar het werk van God het meest aan het licht komt, treft deze bundel doel. ‘Mijn hart gaat open bij de prediking van een zeer gewillige Christus voor een verloren zondaar,’ zegt mw. Van Tilburg. Of Pieczko:
‘Wat we nodig hebben, is een leven van gebed. Dat maakt ons werkelijk bewogen met dwalende rooms-katholieken. En protestanten.’
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 22 februari 2018
De Waarheidsvriend | 20 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 22 februari 2018
De Waarheidsvriend | 20 Pagina's