De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

OP DE KLEINEN LETTEN

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

OP DE KLEINEN LETTEN

4 minuten leestijd

Pas op dat u niet een van deze kleinen veracht.Terwijl Jezus onderweg is naar het kruis, geeft Hij Zijn leerlingen onderwijs. Vanuit hoe Jezus Zichzelf bekendmaakt, komen dingen aan het licht die hun toepassing moeten krijgen in de gemeente die na Pinksteren zal ontstaan.

U kent hen wel: gemeenteleden zoals die ene vrouw. Ze kwam alleen te staan met haar gezin en heeft de handen vol om het hoofd boven water te houden. Langzaam maar zeker zie je haar steeds minder in de kerk. Er zijn ook andere voorbeelden te bedenken. Het gaat vaak zo sluipend dat je erop moet letten om er erg in te hebben. Als een schaapje dat ongemerkt wat naar de rand van kudde schuift en dan ineens afdwaalt.

VERLOREN SCHAAP

Zo vertelt de Heere Jezus erover in Mattheüs 18. Het is de gelijkenis van het verloren schaap, maar nu niet als spiegel die wordt voorgehouden aan Farizeeën en schriftgeleerden. Hier is het een les met een waarschuwing gericht aan de discipelen: Pas op dat u niet een van deze kleinen veracht. Dat je niet je neus ervoor ophaalt, erop neerkijkt of er boos van wordt en denkt: ‘Bekijk het dan ook maar.’

Nee: wees zuinig op elkaar, vanuit de liefde. Zoals een herder zuinig is op zijn schapen.

De kleinen, dat zijn schapen die afdwalen. Dat kunnen tieners of jongeren zijn, maar net zo goed ouderen. De wereld waarin wij leven, biedt genoeg afleiding om de Herder uit het oog te kunnen verliezen. Hoe houdt dat ons bezig als gemeente? Pas op dat u niet een van deze kleinen veracht.

Pas op dat je niet te gemakkelijk zegt: ‘De klokken luiden en op de deur van de kerk staat hoe laat de dienst begint, en wie dan nog niet komt: eigen schuld.’ Zo’n houding is namelijk niet naar het hart van God.

HART VAN DE VADER

Zowel in vers 10 als vers 14 wordt de hemelse Vader genoemd. Net zomin als een echte herder een schaapje laat gaan, zo is het niet de wil van uw Vader dat een van deze kleinen verloren gaat, zegt vers 14. En in vers 10 staat dat deze kleinen hun engelen hebben voor het aangezicht van God. Een interessante vraag is hoe we ons dat moeten voorstellen, maar in elk geval betekent het dit: voor God tellen deze kleinen mee. En als ze bij Hem in beeld zijn... hoe zit het dan bij ons?

Zacheüs was ook een zoon van Abraham. Zo zag Jezus dat. Maar voor mensen telde hij niet meer. Afgeschreven. Laat het zo bij jullie niet zijn, zegt Jezus tegen Zijn discipelen. En over hun hoofden heen spreekt Hij tot de kerk die uit hen zou voortkomen. Tot ons.

Dat heeft te maken met het hart van de Vader en ook met de missie van de Zoon. In vers 11 staat: ‘De Zoon des mensen is gekomen om zalig te maken wat verloren is.’ Iedereen die dit zinnetje door het geloof op zichzelf mag toepassen, kan toch niet meer koud en hard zijn in de richting mensen die twijfelen of op afstand raken? Wie zelf weet van verloren zijn en gered worden door genade, wordt toch juist gunnend?

In deze lijdenstijd staan we erbij stil wat het Jezus gekost heeft om voor ons zo’n Herder te kunnen zijn. Hij ging een weg van vernedering en lijden, tot in de dood aan het kruis. Alleen zo kon Hij ons vasthouden en redden. Dat is met onze gedachten niet klein te krijgen. Daarom zijn we er juist zoveel mee bezig, zodat in ons leven nooit de verwondering verdwijnt, over de Herder Die zocht en vond, tegen elke prijs. Leeft uw hart daar ook bij op? Of dwaal je zelf nog wat rond aan de randen van de kudde?

HERDERSTAAK

In Mattheüs 18 gebeurt er iets wonderlijks met schapen die zich door de Herder lieten vinden. De discipelen van Jezus krijgen zelf een herderstaak. Zo krijgt de gelijkenis van het verloren schaap een nieuwe toepassing. In de gemeente mogen wij nu van elkaar verwachten dat we elkaar zien, dat we missen wie er niet is en dat we daar iets mee doen. In gebed. En zo mogelijk in gesprek met die ander. Niet met een opgeheven vingertje, maar liever met takt en geduld. En met een gunnende houding en een luisterend oor. Dat kost je echt wat. Maar dat is in lijn met de bijbelse Herder. Als die Herder achter het verlorene aangaat om het te redden, dan is niets Hem te veel. Jezus gaf Zijn leven daaraan. Wat mag het ons kosten?

Ds. M. van Dam is predikant van de hervormde wijkgemeente Calvijn te Baarn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 22 februari 2018

De Waarheidsvriend | 20 Pagina's

OP DE KLEINEN LETTEN

Bekijk de hele uitgave van donderdag 22 februari 2018

De Waarheidsvriend | 20 Pagina's