VERNIEUWDE AANBIDDING

We staan in een psalmzingende traditie en daar mogen we dankbaar voor zijn. De psalmen zijn het liedboek van Israël. Het zingen van psalmen verbindt ons daarom met Israël en verbindt ons met de Messias van Israël. Hij heeft het hele psalmboek vervuld.

BEZWAAR

Het bezwaar dat dikwijls wordt aangevoerd tegen het zingen van alleen de psalmen, is dat er maar weinig direct messiaanse psalmen zijn. Die stelling is op zichzelf terecht, maar is er niet meer te zeggen?

Heeft Jezus, het vleesgeworden Woord van God, Zich niet alle psalmwoorden eigen gemaakt? Hij komt heel dicht bij ons als we alle psalmen in Zijn mond leggen. Dan heeft Hij net als iedere gelovige al het leed dat er is, verdriet, verachting en verwerping door mensen, meegemaakt.

Wanneer we samen met Christus de psalmen zingen, komt Hij ons nog meer nabij en kunnen we ons nog beter voorstellen dat Hij in alle dingen als wij is verzocht en beproefd. Ook Hij, juist Hij, heeft de verborgenheid van Zijn Vader ervaren, in het bijzonder aan het kruis.

VOL VAN CHRISTUS

Maar hoe moeten we die psalmen zingen met het oog op Christus, waarin zonden worden beleden en er een hartstochtelijk beroep op Gods vergeving wordt gedaan, zoals in Psalm 25? ‘Denk niet aan de zonden uit mijn jeugd of aan mijn overtredingen; denkt U aan mij naar uw goedertierenheid, omwille van Uw goedheid, HEERE.’ (Ps.25:7) Ook deze psalm heeft Hij gezongen en Hij heeft toen niet even Zijn mond gesloten. Is het geen grote troost dat de Heere Jezus Christus ook woorden van schuldbelijdenis gezongen heeft? Passen zulke woorden wel in de mond van Hem, Die geen zonde gedaan heeft?

Ja, net zoals Hij het passend vond om zich door Johannes te laten dopen. Hij liet Zich dopen als zondaar, niet omdat Hij zondaar was, maar omdat Hij Zich liet beladen met onze zonden. Zo heeft Jezus alle psalmen gezongen, ook Psalm 38:5: ‘Want mijn ongerechtigheden gaan mij boven het hoofd, als een zware last zijn zij mij te zwaar geworden.’ Hij zong de psalmen, samen met Zijn leerlingen en Zijn volk, niet als zondaar, maar als de Drager van onze zonden.

Daarom is het psalmboek vol van Christus, elke psalm, ieder woord en niet alleen de Messiaanse psalmen. Zo min mogelijk psalmen zingen, is daarom een geweldige verarming, in plaats van een verrijking.

OMSLAG

Het is een andere vraag of naast het zingen van psalmen het aanbeveling verdient om ook ruimte te geven aan het Schriftgebonden lied. Het ‘vrije lied’ mag immers niet zo vrij zijn dat het zich losmaakt van de Schrift.

Ik wil deze vraag bevestigend beantwoorden, terwijl het bovenstaande voluit blijft staan. Laten we bedenken dat er in het Nieuwe Testament een omslag heeft plaatsgevonden die wij ons nauwelijks realiseren. God wordt een enkele keer met Heere aangesproken (zoals in Hand.4:24 en 2 Kor.12:8). Maar telkens noemt de apostel Paulus Hem in zijn brieven ‘de God en Vader van onze Heere Jezus Christus’. Dat was een vanzelfsprekende aanspraak, want zo heeft God Zich immers in Christus geopenbaard. Naast de Aäronitische zegen uit Numeri 6 – een andere zegen kende Israël niet – laat Paulus plotseling deze zegen horen: ‘De genade van de Heere Jezus Christus, de liefde van God en de gemeenschap van de Heilige Geest zij met u allen.’ (2 Kor.13:13) Zijn wij ons er voldoende van bewust hoe de openbaring van God als Vader, Zoon en Heilige Geest de aanbidding van de gemeente heeft bepaald en vernieuwd?

Terwijl in Exodus 15 Israël het lied van Mozes zingt, als lof op Gods grote daden bij de doortocht door de Rode Zee, horen wij in Openbaring 15 van het lied van Mozes én van het Lam.

EEN NIEUW LIED

Er is op het gebied van de aanbidding in het Nieuwe Testament wel degelijk iets veranderd met de komst van Christus en de uitstorting van de Heilige Geest. Verdient het daarom geen aanbeveling om ook binnen onze zondagse eredienst deze God te bezingen als Vader, Zoon en Heilige Geest? Gaat het Nieuwe Testament ons daar zelf niet in voor, als er gesproken wordt over psalmen, lofzangen en geestelijke liederen (Ef.5:19), liederen die door de Geest zijn ingegeven?

De keuze van liederen vraagt grote nauwkeurigheid. Laat er geen tegenstrijdigheid optreden tussen verkondiging en lied. In beide gaat het om de grote daden van God. Ook een gemeente die alleen de psalmen zingt, zingt voluit van Christus. Ik zou er juist voor willen pleiten om de psalmen (alle psalmen) nog meer als getuigenis van Christus te zingen dan we gedaan hebben.

Toch vragen mijns inziens Gods grote daden, Gods nieuwe daden in Christus, om een nieuw lied. Nadenken over God als de Drie-enige, leidt tot dankzegging en aanbidding van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Daarom besluiten we deze bijdrage met een eeuwenoude lofprijzing: ‘Ere zij de Vader, de Zoon en de Heilige Geest, als in de beginne, nu en immer en van eeuwigheid tot eeuwigheid. Amen.’

Ds. P.J. den Admirant is de predikant van de hervormde wijkgemeente Eben-Haëzerkerk te Apeldoorn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen