‘NOG EEN BEETJE DIENEN’

Uw taak? ‘Ik ben ouderling, met als speciale taak ouderen bezoeken. Ik zoek vooral mensen op die nog min of meer betrokken zijn bij de gemeente; Michel neemt de meer randkerkelijke mensen voor zijn rekening.’

Uw motief? ‘Ik ben 75 en wil graag nog een beetje dienen zolang het kan. Al jaren bezoek ik de ouderen in de gemeente, en hoe langer ik het doe, hoe waardevoller het wordt, omdat ik mensen langere tijd ken. De mensen hier zijn ongekunsteld. Misschien kunnen ze geen mooi geloofsgesprek voeren, maar ze laten merken wat belangrijk voor hen is. Zoals die oudere broeder, die op zijn sterfbed geen woord meer kon uitbrengen, maar toen zijn vrouw vroeg: “Waar ga je nu heen, Jelle?” met zijn hand naar boven wees.’

Aantal uren? ‘Meestal leg ik wekelijks een bezoek af. Ik ga er vaak op de fiets heen en doe het rustig aan. Ik wil liever niet meerdere bezoeken op een dag doen, maar echt de tijd ervoor nemen. Met de kerkenraad vergaderen we zes keer per jaar, daar houden we het bij.’

Het belang? ‘De gemeente leren om naar elkaar om te zien. De kerk bestaat uit een netwerk van families, het is één grote familie. Dat is mooi, maar het is van belang dat je beseft dat je broers en zussen van elkaar bent in Christus. Dan ga je ook randkerkelijken bezoeken die niet tot je familiekring behoren. Zo was er een vrouw van nu 98 die eenzaam en door levenservaring wantrouwend was – ze kreeg nauwelijks bezoek. Inmiddels wordt ze al jaren meegenomen naar de kerk. Ze lijkt tijdens de dienst te slapen maar uit de dingen die ze na de dienst zegt, merk je dat ze toch veel opvangt.’

Mooi? ‘Een oude vrouw van negentig voelde haar krachten minderen. Ze begon zich zorgen te maken over haar kinderen. Hoe moest dat als zij er niet meer was, vooral met die autistische zoon? Ik kwam bij haar op bezoek en vroeg: “Hoe gaat het met u?” “Slecht.” Samen praatten we over haar verwachtingen voor de toekomst, over wat haar te wachten stond – dat wat in geen mensenhart is opgeklommen, bereidt God voor hen die Hem liefhebben. Bij het weggaan zei ze: “Het gaat goed!” Tegen de kinderen in de huiskamer, die nooit mee naar binnen gingen als ik hun moeder een bezoek bracht, zei ik dat het christelijk geloof open is naar de toekomst, dat het perspectief biedt.’

Moeilijk? ‘Soms denk ik: wie ben ik dat ik de mensen de weg ga wijzen? Dan kan ik geweldig opzien tegen een bezoek. Maar vaak valt het mee. Of ik zie op tegen het uitspreken van het consistoriegebed, vanwege het belang van het gebed voor de voorganger, voordat hij naar de preekstoel gaat.’

Volgende keer: Arco Daane uit Veenendaal.

De kerkelijke gemeente heeft, om goed te kunnen functioneren, ouderlingen en diakenen nodig. Maar waar zou de gemeente zijn zonder de inzet van ‘gewone’ gemeenteleden? In deze rubriek willen we aandacht aan hen geven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen