DE LES VAN DE BEKER

Concreter en duidelijker dan in de derde lijdensaankondiging kan Jezus het haast niet zeggen. Als Hij voor de derde keer Zijn discipelen bepaalt bij de weg die Hij moet gaan, noemt Hij zelfs het geselen en het kruisigen en ook dat Hij op de derde dag opgewekt zal worden (Matt.20:19).

EREPLAATSEN

Maar meteen daarna vertelt de evangelist hoe de moeder van de zonen van Zebedeüs naar Jezus toekomt om een gunst te vragen. Of haar kinderen links en rechts van Jezus mogen zitten in het Koninkrijk...

Wat zal er door Jezus heen gaan bij zo’n vraag? Zo alleen ging Hij dus de weg naar het kruis. Dat heeft iets schokkends. Hoe kunnen ze dít vragen, juist nu? Blijkbaar denken zij nog steeds dat Jezus onderweg is naar een aards koningschap. En blijkbaar maakt het hun ook niet uit dat er twaalf volgelingen zijn, die allemaal wel een ereplaats willen. Verderop blijkt ook dat de andere discipelen hun dit kwalijk nemen (vs.24). Ondertussen denken wij nog even aan de leerschool van de discipelen. Hoe zullen zij ooit de lessen kunnen leren over het lijden en sterven van hun Meester? En hoe zullen zij in de christelijke gemeente van straks voorkomen dat het draait om ereplaatsen en belangrijk zijn? Hoe leren wijzelf eigenlijk deze lessen van het discipelschap?

TOORN

Het gesprek in Mattheüs 20 gaat vervolgens de diepte in wanneer Jezus begint over het drinken van de beker: ‘U weet niet wat u vraagt; kunt u de drinkbeker drinken die Ik drinken zal?’ (vs.22) In de Bijbel komen we de beeldspraak van de beker tegen als verwijzing naar Gods oordelen, zoals in Jesaja 51. Daar wijst het op de straf van de ballingschap die het volk heeft ondergaan.

En Jezus zelf spreekt er zo over in de hof van Gethsémané: ‘Laat deze drinkbeker aan Mij voorbijgaan.’ (Matt.26:39) Daar voelt Jezus de toorn van God over onze zonden en beseft Hij dat Hij die beker zal moeten drinken. Een confronterend moment in het Evangelie. Die beker die eigenlijk klaarstaat voor ons, wordt door de Heiland leeggedronken tot de laatste bittere druppel.

En dan die vraag: kunt u de drinkbeker drinken die Ik drinken zal? Iedere gelovige zal toch zeggen: ‘Nee Heere, als ik die zelf moet drinken, ben ik voor altijd verloren, maar als U hem voor mij drinkt, dan is dat mijn behoud.’

Het gesprek tussen Jezus en de discipelen krijgt echter een vreemde wending. Hun antwoord is: ‘Dat kunnen wij.’ Hoe kunnen ze dat nu zeggen? Ze begrijpen er blijkbaar nog weinig van, maar Jezus gaat er verrassend op door: ‘Mijn drinkbeker zult u wel drinken.’ Hoe zit dat, hoe kan dat? Sommige uitleggers zeggen: Jezus bedoelt dat ze zelf later ooit ook zullen lijden en sterven voor het Evangelie. Toch wringt het ergens om het lijden vanwege het geloof zo op één lijn te zetten met het lijden van Christus onder de toorn van God.

ANDERE BEKER

We zullen nog een andere beker uit het Evangelie bij de uitleg moeten betrekken: de beker waarvan Jezus straks zegt: ‘Drink allen daaruit.’ (Matt.26:27) Drinken uit die beker is door het geloof deel hebben aan het verzoenend lijden en sterven van Christus. Die gemeenschap met Christus is de diepe ondergrond van Mattheüs 20:23. We horen Jezus zeggen: ‘U zult de beker wel drinken’, want als Hij hem drinkt, is dat ook voor hen. Zoals de doop ook verwijst naar de ellende en dood waar Hij voor ons in onderging en uit opstond, terwijl Hij ons daarin meenam.

Wie dit tot zich laat doordringen, voelt ook aan hoe belangrijk het is dat wij in geloof die beker van Jezus aannemen. Dat er iets gebeurt tussen ons en Hem: geloofsovergave waarin Hij geeft en wij ontvangen. Dat mag bij uitstek in deze lijdenstijd gebeuren, wanneer Christus wordt verkondigd als Degene Die Zijn leven geeft als losprijs voor velen en de beker van Gods toorn drinkt.

Moet Jezus dan nog apart uitleggen dat dat ook het einde is van het geruzie over belangrijk zijn? Discipelen die de beker drinken die Christus hun aanreikt, zitten allemaal in dezelfde kring. Iedereen die zo met Christus leeft, stelt zich graag anders op in deze wereld, waar het vaak gaat om macht en aanzien. Je zou het kunnen noemen: de les van de beker.

Ds. M. van Dam is predikant van de hervormde wijkgemeente Calvijn te Baarn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen