VOORTPLANTINGSINDUSTRIE

Als het aan D66 ligt, kunnen we onszelf voortaan beschouwen als de scheppers en de ontwerpers van het leven. Deze regeringspartij is een vurig voorstander van het kweken van menselijke embryo’s. Door toedoen van de ChristenUnie is het kweekverbod echter (voorlopig) gehandhaafd. In een recent artikel in Het Financieele Dagblad gaat juriste Britta van Beers op deze kwestie in en gebruikt de aangrijpende term ‘voortplantingsindustrie’ om duidelijk te maken waar we in de toekomst naartoe gaan, mochten de plannen van D66 en andere liberale lobbyisten realiteit worden. Dit lijkt overigens een kwestie van tijd te zijn.

SCHADEPOST

Er zijn tegenwoordig tal van laboratoriumvarianten waarmee zwangerschappen gerealiseerd kunnen worden (bijvoorbeeld donorsperma, ivf, ingevroren embryo’s en draagmoeders). Hierbij zal het echter niet blijven, zo waarschuwt de juriste die als hoofddocent op de juridische faculteit van de Vrije Universiteit in Amsterdam werkzaam is. Langzaam maar zeker schuift de mensheid op naar industriële fabricatie van kinderen. Dat alles, afgezien van grote ethische vragen die hier rijzen, brengt enorme risico’s met zich mee. Zo zijn er wereldwijd steeds meer rechtszaken van ouders die zich beklagen over de geboorte van hun kind. In Nederland zijn er al diverse wrongful birth zaken geweest over ‘onrechtmatige geboorten’. Ouders klagen hierbij een kliniek aan omdat ze een gehandicapt kind hebben gekregen. In 2005 was er de zaak van de baby Kelly. Het meisje had ernstige aandoeningen en de ouders kregen haar zover dat ze bekende dat ze een deerniswekkend leven leidde. Juridisch gezien kan dat en de Hoge Raad ging mee in de klacht van de ouders en veroordeelde het LUMC tot het vergoeden van het héle leven van Kelly. Het kind als een schadepost.

ZAAK-KARBAAT

Hier kan ook de zaak-Karbaat worden genoemd. Dokter Jan Karbaat runde een succesvolle spermabank in Rotterdam met een hoog slagingspercentage. Later bleek dat de arts in veel gevallen zelf de donor was. Ouders werden daar boos over; ze hadden graag vooraf geweten dat hun kind veel halfbroertjes en halfzusjes heeft. Er zijn ook ouders die gebelgd zijn over het feit dat ze niet kregen wat ze ‘bestelden’. Er werd gerekend op een blank kind, maar het bleek bij de geboorte een donker kind te zijn. Zo wordt wel erg zichtbaar dat de man van het echtpaar niet de biologische vader is.

HUIDCELLEN

Waar het in kweken van menselijke embryo’s om gaat – als D66 en andere seculiere partijen hun zin krijgen – is het toewerken naar de mogelijkheid van bijvoorbeeld de in-vitrogametogenese (igv). Dit is een techniek die het mogelijk maakt om huidcellen te veranderen in stamcellen. Huidcellen van je arm (even over je arm strijken) kunnen door wetenschappers door middel van herprogrammatie stamcellen worden waardoor ook homoseksuelen en alleenstaanden zichzelf kunnen voortplanten. Het is tevens mogelijk om met wat huidcellen honderden embryo’s te ‘maken’. Dan kunnen de ouders in het lab de leukste uitkiezen. Stel dat je een bekende Nederlander bent. Of een topsporter. Dan zijn je huidcellen straks heel veel geld waard. Dat is niet onrealistisch. In Amerika worden al eicellen van vrouwen die hoge cijfers haalden op de universiteit voor meer dan 20.000 dollar per eicel verkocht.

Volgens Van Beers moeten we ons in onze samenleving ernstig zorgen maken over het feit dat we kinderen gaan fabriceren zoals we iPhones maken. Voortplanting verwordt tot industriële fabricatie. Ook op kinderen geldt nu een productaansprakelijkheid. Deskundigen verwachten een golf aan rechtszaken van ouders die ontevreden zijn over hun kind.

ONGELIJKHEID

Hier rijzen uiteraard grote ethische en morele bezwaren. Is de mens een ding? Britta van Beers, zelf humanist, protesteert ernstig tegen deze ontwikkelingen. Ze wijst daarbij vooral op de intrinsieke waarde van het individu, maar ook dat we op die manier nieuwe vormen van ongelijkheid creëren. Rijke wensouders kunnen straks immers beter genetisch-gemodificeerde kinderen krijgen dan arme ouders, die minder kunnen ‘investeren’ in hun nageslacht. Christenen kunnen daarbij nog tal van andere redenen bedenken waarom we deze richting niet op moeten. Om te beginnen deze: Gód Zelf is de Schepper van ons en onze kinderen. Genesis 1:26 laat aan duidelijkheid niets te wensen over: ‘Laten Wíj mensen maken.’ Het Wij uit de voorgaande zin is van oude tijden af dikwijls opgevat als een zogenaamd majesteitsmeervoud. Daarmee wordt bedoeld dat bij de schepping van de mens zowel Vader, Zoon en Heilige Geest betrokken zijn. Dat geeft nu juist een hoge waardij aan de schepping van de mens. De wetenschap dat we door mensen in elkaar geknutseld zijn, biedt in moeilijke tijden bar weinig troost en is uiteindelijk wreed en uitzichtloos.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen