DISCIPELSCHAP

Als IZB zijn we al weer een aantal jaar geleden begonnen met het doordenken van het belang van het volgen van Jezus voor missionair zijn. Een van de inspiratiebronnen daarvoor was de conferentie in Kaapstad in 2010, die door de Lausanne-beweging was georganiseerd. Chris Wright sprak daar over het belang van discipelschap voor geloofwaardig getuigen. De gedachte om bij te kunnen dragen aan een gesprek over dit thema met delegaties van de wereldwijde kerk spreekt me erg aan.

VRUCHTBAARHEID

Van 8 tot en met 13 maart vindt de conferentie plaats in Arusha (Tanzania). Er is een behoorlijke afvaardiging vanuit de protestantse kerken in Nederland aanwezig. De Nederlandse Zendingsraad heeft met collegaorganisaties uit andere Noordwest-Europese landen een workshop voorbereid over de vraag wat leerling-zijn van Jezus betekent in een geseculariseerde context. Mijn collega Jurjen de Groot en ik verzorgen een presentatie over het toerustingsprogramma van IZB-Focus. We delen ervaringen van gemeenten die een nieuwe vruchtbaarheid zoeken door een hernieuwde concentratie op Jezus Christus en een gemeentebreed gesprek over het volgen van Jezus in alle facetten van het leven. We zijn benieuwd hoe die ervaringen landen in andere (kerkelijke) culturen. Begrijpen we elkaar? Of zijn zij met heel andere vragen bezig?

INNERLIJKE VERNIEUWING

Tijdens de voorbereidingsgesprekken kwam al een interessant verschil van interpretatie naar boven. Wat wordt er eigenlijk getransformeerd door het volgen van Jezus? Mijn eerste gedachte is en was: het gaat om de innerlijke vernieuwing van de gelovige. Die lijn sluit aan op de theologische traditie waarin ik sta. De Dordtse Leerregels geven dat spoor immers aan. In hoofdstuk 3 en 4 lezen we bijvoorbeeld: ‘Gods Geest opent het geslotene, Hij vermurwt het verharde en besnijdt het onbesneden hart. Hij schenkt de wil nieuwe hoedanigheden en de dode wil maakt Hij levend, de verkeerde goed, de onwillige gewillig, de weerspannige gehoorzaam. Hij beweegt en sterkt de wil zo, dat hij als een goede boom vruchten van goede werken kan voortbrengen...’

Deze interpretatie is inderdaad goed mogelijk, en juist in onze geseculariseerde cultuur, met weinig uitwendige ondersteuning, van groot belang. Hoe ingewikkeld het ook is om dat bij jezelf waar te nemen.

OMGEVING

Christenen uit andere culturen hebben juist als eerste associatie dat het volgen van Jezus onze omgeving verandert door de invloed die wij daarop uitoefenen. Die lijn is zeer aansprekend in een cultuur waar veel armoede en onrecht heersen. Je ziet ook daadwerkelijk gebeuren dat mensen opknappen van geloven in Jezus en dat de aanwezigheid van een kerk die zich inzet voor onderwijs of ziekenzorg een wijk echt beter maakt. Die lijn zet me ook aan het denken. In hoeverre reken ik ermee dat wij daarin een roeping hebben als gemeente? Je kunt al te snel denken dat je daarmee het Evangelie versmalt en horizontaal maakt. Jezus noemt de gemeente wel ‘zout der aarde’ en ‘licht der wereld’. Dat zal toch ergens aan te merken zijn!

Waarschijnlijk zit het geheim daarin dat beide lijnen bij elkaar blijven. Je kunt niet zonder innerlijke vernieuwing zout en licht zijn en het kan niet bestaan dat je wel innerlijk vernieuwd wordt, maar geen licht verspreidt.

Dr. J.A. van den Berg is algemeen directeur van de IZB.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen