IN DE SPITS VAN HET LEVEN
Ds. Van het Goor: Kerk zal dertigers in het oog moeten houden
Als het in de media gaat over dertigers, vallen al gauw woorden als ‘dertigersdilemma’, ‘burnout’ en ‘bindingsangst’. De dertiger heeft zo veel te kiezen dat-ie van de weeromstuit in de stress schiet. Ook zijn betrokkenheid bij de kerk lijkt minder sterk.
Dertigers stellen zichzelf veel vragen: Heb ik het juiste werk? Ben ik bij de juiste partner? En als die er nog niet is: hoe kom ik aan een partner? Wil ik kinderen? En zo ja, wanneer dan?
Dertigers zitten ook in de kerk en velen van hen zijn daar op allerlei manieren nauw bij betrokken.
Toch lijkt die betrokkenheid wel minder sterk en duurzaam dan bij de generaties voor hen. Daarom is het goed dat in de Artios-reeks nu een boek gewijd is aan een doelgroep die kwetsbaar is, maar ook kansrijk.
KARAKTERISTIEKEN
De schrijver van het boek, ds. J. van het Goor uit Rijssen, begint met een typering van de huidige dertigers. Al bestaat dé dertiger niet en maakt het verschil of je in een dorp of stad woont, hoogopgeleid bent of laagopgeleid, toch zijn er wel duidelijke karakteristieken. Zo komt in de leeftijdsfase van de dertigers alles tegelijk: huwelijk, gezin, carrière. Daarnaast moeten ze sporten en is er een actief sociaal leven, al dan niet op social media. Er moet veel, maar er kan ook veel.
Na een ruwe schets van de dertigers wordt vervolgens ingezoomd op hun christen-zijn. Daarbij baseert de auteur zich op een enquête en interviews die hij heeft gehouden in verschillende gemeenten. Daaruit blijkt dat de meeste dertigers aangeven dat het in de spits van het leven niet meevalt om de relatie met God te onderhouden en te voeden. De geloofsverdieping staat onder druk. Weliswaar geven veel onderzochte dertigers aan dat ze nog net zo geloven als toen ze belijdenis deden, dit ‘traditionele’ geloof moet wel uitgedaagd en verdiept worden, wil het bestand zijn tegen onvermijdelijke crisiservaringen. Het feit dat voorbeeldfiguren in het geloof nogal eens ontbreken, roept de vraag op wat dertigers zélf doorgeven aan hun kinderen en hoe. Er zijn bemoedigende voorbeelden van jonge ouders die bewust de geloofsopvoeding ter hand nemen, maar de druk van alles wat moet, is wel groot.
ZONDAG
In hoofdstuk 3 gaat ds. Van het Goor in op de relatie tussen de dertiger en de kerk. In een veranderende leefwereld vol hectiek zoeken dertigers vooral naar rustpunten waar ze kunnen onthaasten en opladen. Daarbij is en blijft de zondag een vast punt. Graag een stevige preek die to the point is en raakt aan de eigen leef- en ervaringswereld.
Daarnaast hecht de dertiger van nu eraan dat de dienst ook kindvriendelijk is, wat niet betekent dat alles ‘opgeleukt’ moet worden. De dertiger ‘wil zich wel voegen in de traditie, maar is absoluut niet traditioneel. Hij zoekt vernieuwing, want als alles bij het oude blijft, is er niets meer dat hem voedt en bouwt in het geloof.’ Dan kan een dertiger ook zomaar ineens wegblijven. Worden ze gezien en durft de kerk het aan om betrokken dertigers verantwoordelijkheid te geven of regeert de angst voor veranderingen?
PRIORITEITEN
Het midden van het boek wordt gevormd door hoofdstuk 4. Daar gaat heel bewust de Bijbel open en spreekt Jezus als dertiger (mooie invalshoek!) Zijn leeftijdsgenoten aan. Uitgangspunt is de gelijkenis van de zaaier (Mk.4: 3-9 en 13-20), met als kritische spits de vraag: wat krijgt de meeste ruimte in je leven, wat krijgt prioriteit om te groeien?
Juist in een levensfase waarin alles tegelijk komt en de keuze reuze is, komt het meer dan ooit aan op prioriteiten stellen. Het veelgehoorde ‘te druk’ blijkt geen excuus. Iemand die dat zegt is óf te lui om keuzes te maken óf te ijdel om vooral niets te willen missen. En dat terwijl maar één ding nodig is: Jezus Christus, Hem te kennen en Hem aandachtig te volgen. Alleen dan valt het zaad in goede aarde en draagt het vrucht Werd in hoofdstuk 3 uitgewerkt hoe de dertiger naar de kerk kijkt, in hoofdstuk 5 wordt dit perspectief omgekeerd. Dit maakt enige overlap en herhaling onvermijdelijk, maar de prikkelende gedachten vergoeden veel. Omdat de kerk er niet van uit kan gaan dat het met de dertigers vanzelf goed komt, zal zij meer dan ooit deze doelgroep in het oog moeten houden en serieus moeten nemen in zijn verlangens. Daarbij is de volgende vraag cruciaal: ‘in hoeverre kunnen kerkenraden, kan de kerk, voorbijzien aan de ‘traditie met een kleine t om de Traditie te behouden?’
De meeste dertigers geven aan dat het in de spits van het leven niet meevalt om de relatie met God te onderhouden
Waar gaat het dan concreet over? Bijvoorbeeld over het kind in de eredienst – het is gauw gezegd dat kinderen er helemaal bij horen, maar hoeveel ruimte is er daadwerkelijk voor kinderen? De schrijver bepleit ruimte voor een kinderlied en een vorm van kindernevendienst voor jonge kinderen. En wat de tweede dienst betreft, deze is misschien wel toe aan een nieuw concept: meer interactief, meer toegespitst op jongeren. Niet wekelijks, maar van tijd tot tijd.
Het behoeft geen verbazing te wekken als in dit verband ook de liturgie wordt aangeroerd, met de nuchtere en relativerende constatering dat voor veel dertigers de kwestie ‘wel of geen gezang’ een onbegrijpelijke discussie is.
SPIEGEL
Een laatste hoofdstukje over de kerk en de toekomst completeert het boek. Voor mij had het niet gehoeven. Niets ten nadele van de inhoud, maar het voorafgaande zet al meer dan voldoende aan tot overdenken en gesprek. Maar wellicht zegt dit ook iets over mezelf als dertiger. Die schijnt immers een kortere spanningsboog te hebben dan de generaties boven hem. Als voorganger in een gemeente met de nodige drukke dertigers heb ik dit boek met bovengemiddelde belangstelling gelezen. Ik kan het dan ook alleen maar warm aanbevelen aan collega’s en kerkenraden met het oog op de onderlinge bezinning én het gesprek met de dertigers in de gemeente. De gespreksvragen bij elk hoofdstuk bieden daar ook alle gelegenheid voor.
Ook voor de doelgroep zelf is dit sympathieke boek een aanrader. Het is geschreven door iemand die je als dertiger volledig serieus neemt en tegelijk een spiegel voorhoudt, waardoor de boel weer eens heilzaam op scherp gezet wordt. Een prima boek dus voor een kortlopende(!) kring – we zijn tenslotte dertigers...
Ds. P. Baas is predikant van de hervormde gemeente te Houten.
N.a.v. Ds. J. van het Goor, ‘Zien we de dertigers?’ (Artiosreeks), uitg. Groen, Heerenveen; 124 blz.; € 13,50.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 8 maart 2018
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 8 maart 2018
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's