GLOBAAL BEKEKEN

In Woord en Weg (Protestantse Kerk) werd aan enkele personen de vraag voorgelegd of er niet naar alternatieven moet worden gezocht voor ‘christelijke feestdagen als Hemelvaartsdag en Pinksteren’, als mensen niet naar de kerk gaan maar erop uit gaan. Ds. J. Geene (Katwijk aan Zee):

Ik denk dat we onze agenda niet moeten laten bepalen door de wereld. Er kunnen wel mensen zijn die zeggen dat Hemelvaart en Pinksteren tot de kleinere christelijke feestdagen behoren, maar daar ben ik het niet mee eens. Ik denk dat we op deze dagen heilsfeiten gedenken die gelijkwaardig zijn aan Kerst en Pasen. Een alternatieve invulling hoeven we niet te zoeken. Als we deze dagen loslaten, raken we alleen maar verder van het evangelie verwijderd.

We doen net alsof deze ontwikkeling iets nieuws is, maar de kerk heeft er in eerdere tijden veel beroerder voor gestaan. Dus ik denk dat we niet moeten kijken naar of er nog participanten genoeg zijn. Jezus begon met twaalf volgelingen, waarbij er ook één was die het niet zag zitten. Het evangelie is vreemd aan de wereld, dat realiseer ik me ten volle. Maar die boodschap moeten we wel brengen. Ik geloof in het Woord, niet in mogelijkheden bij mensen. Anders stopte ik er helemaal mee. Ik ben nu bijna veertig jaar evangelist en predikant. Als ik had gedacht dat mensen het product uiteindelijk wel zouden kopen omdat ik het zo geweldig aan de man breng of omdat het past in de tijd, had ik beter een ander product kunnen zoeken. Met betere kansen op de markt.

***

Enigszins verlaat geef ik door wat prof. dr. H.G.L. Peels in de ‘Reflexen’ van Theologia Reformata (kwartaaltijdschrift van de Gereformeerde Bond) onder het kopje ‘Zorg voor het zwakke’ schreef over het krijgen van een gehandicapt kind.

Juist ook deze zomer kwam uitgebreid in het nieuws dat in IJsland vrijwel geen downkinderen meer geboren worden en dat ook in Denemarken het syndroom van Down uit het straatbeeld verdwijnt. In China wordt op grote schaal embryoselectie toegepast om genetische afwijkingen te voorkomen. Welke kant gaat het bij ons op? (...)

Nu moeten we nooit het verdriet en de moeite onderschatten, die het krijgen van een gehandicapt kind bij een ouder teweeg kan brengen. Je gaat door een diep dal, met alle spanningen van dien, het verandert je leven, en het kan je veel kosten. Daarom zal een ‘positieve’ NIPT-uitslag een jong stel ook in een crisis brengen, zeker wanneer abortus als een goede oplossing lokkend wordt gesuggereerd. Hiertegenover zal de christelijke kerk, diep vanuit haar bijbelse wortels, een andere toon laten horen. Die van zorg en wegschenkende liefde, denk ook aan de passage in de tweede-eeuwse brief aan Diognetus over het niet te vondeling leggen van de kinderen. Daarbij zal de kerk ook die heel andere kant in het licht stellen: hoe verrijkend de aanwezigheid van mensen met een beperking kan zijn. Hoeveel vreugde en liefde je met en aan hen kunt beleven. Prachtig getuigenis van een moeder: ‘Positief nieuws de lucht injagen: onze zoon rookt niet, hij gebruikt geen drugs. Hij vloekt niet en discrimineert niet, en hij heeft geen dollartekens in zijn ogen. Nog nooit in het ziekenhuis gelegen. Hij geeft ons bakken vol liefde en heeft van ons mooiere mensen gemaakt’ (ingezonden ‘Waarom mijn Down-zoon er is?’, Nederlands Dagblad, 20 september jl.).

Een samenleving zonder mensen met een beperking, die ook zoveel goeds bij ons naar boven halen, verarmt – in elk geval geestelijk. Omgang met gehandicapten vormt een lakmoesproef voor het beschavingsgehalte van een maatschappij.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen