BOEKBESPREKING

Sinds 2008 zijn al veel boeken van de New Yorkse predikant Tim Keller in het Nederlands vertaald.
Naast zijn indrukwekkende boeken over het huwelijk, het lijden en het gebed verscheen in 2016 een homiletische studie over de prediking.
Als je het boek leest, merk je dat Keller een enorme passie heeft om het Evangelie te vertolken voor mensen van vandaag. Hij staat pal voor de zaak van Christus, om zo te zeggen. Verschillende onderdelen van zijn theologie (zoals we die kennen vanuit zijn andere boeken) past hij hier toe op het thema ‘prediking’. Naast het bieden van visie geeft hij ook verschillende adviezen en voorbeelden, waar niet alleen predikanten, maar ook gemeenteleden hun winst mee kunnen doen.
Het boek is ingedeeld in drie delen: ‘Dienstbaar aan het Woord’, ‘De mensen bereiken’ en ‘Door de kracht van de Geest’.
Ik vond het verhelderend dat hij het verschil uitlegt tussen ‘verklarende prediking’ en ‘thematische prediking’ (p.33 e.v.). Keller pleit ervoor om vooral verklarende prediking toe te passen in de christelijke gemeenschap en geeft daar zes redenen voor. De eerste en belangrijkste reden is dat verklarende prediking de beste methode is om de overtuiging dat de hele Bijbel Gods gezaghebbende, levende en actieve Woord is naar voren te brengen en over te dragen. Dit komt neer op tekstuitleg, liefst zo nauwkeurig en grondig mogelijk in de context van het bijbelboek en in de context van de Bijbel als canon (in dit verband heb ik destijds veel geleerd van de zogenaamde Canonical Approach van B.S. Childs). Het ‘nut’, de opbrengst daarvan, ervaar ik zelf ook door systematisch door grote stukken van de Bijbel heen te gaan in prekenseries. Keller wijst erop dat je de hoofdgedachte die uit het gedeelte opkomt, altijd moet verbinden met het Evangelie en de persoon van Christus. Dit brengt hem tot de stelling dat vanuit élk bijbelgedeelte Christus moet worden verkondigd. Je bent incompleet, stelt Keller, als je bepaalde bijbelse personen aan de orde stelt – Job, Esther, Abel – zonder daarbij te wijzen naar de ‘ware’ Job, Esther of Abel, met andere woorden: naar Jezus Christus. Ik denk dat Keller hier een punt heeft. Natuurlijk moet dit niet een bepaald loopje worden, dan kan de prediking voorspelbaar worden. Tegelijk is het voor ons wel de vraag of wij het voldoende doen: vrijmoedig de lijnen doortrekken naar Christus en Zijn werk vanuit een tekst over Jozef of Samuel.
In het tweede gedeelte van zijn boek besteedt Keller veel aandacht aan het verkondigen van Christus in de hedendaagse cultuur. Mensen moeten immers gered worden. Maar hoe communiceer je dat? Welke mensen zitten er voor je?
Keller verwijst naar Paulus op de Areopagus en naar het Logos-begrip van Johannes, om zo te laten zien dat je op veel manieren kunt aanknopen bij vragen en thema’s uit onze cultuur. Hij pleit ervoor veel hedendaagse literatuur en kranten te lezen en alert te zijn op wat er speelt in een week.
Zelf leer ik daarvan, om in mijn preek meer de actualiteit van de afgelopen week een plek te geven dan voorheen. Zodat de boodschap eerder landt bij de hoorders en zij ontdekken hoe het Evangelie van Christus raakt aan ons leven van elke dag. Het hele boek overziende moet ik naast alle waardering die ik heb ook eerlijk zeggen dat het boek me regelmatig vermoeide. Keller legt de lat wel erg hoog. Hoe kan ik daar als predikant ooit aan voldoen?
En: denkt Keller niet te optimistisch, te positief over de mogelijkheid om mensen, zeker ook sceptische luisteraars, zo aan te spreken dat zij zich door God laten gezeggen? Of denk ik dan zelf te klein van God en van de kracht van de verkondiging van Zijn Woord?
Gelukkig sluit het boek in ieder geval af met het hoofdstuk ‘Preken en de Geest’ (p.181 e.v.), over het besef bij jezelf en de hoorders dat de Heilige Geest in en door jou aan het werk is. Van George Whitefield wordt gezegd dat hij, toen hem net gevraagd was of hij ervoor voelde om zijn preken te publiceren, antwoordde: ‘Wel, als u dat wilt, heb ik daar op zichzelf geen bezwaar tegen, maar u zult nooit de donder en bliksem op papier kunnen afdrukken.’
Wat was er met Whitefield en Paulus aan de hand wat de Heilige Geest ertoe bracht om op deze manier door hen heen te werken? Ten eerste was het wat ze deden – ze spraken niet alleen over Christus, maar verhoogden Hem en gaven daarbij uitdrukking aan hun eigen bewondering en vreugde. Ten tweede was het wie ze waren – hun geestelijke rijpheid en karakter vielen op.
Beide is het werk van de Heilige Geest, Die ons omvormt naar het beeld van Christus. Hij doet het in ons.
Kort en goed: ik vind Preken een inspirerend boek. Het helpt je om diepgaand na te denken over preken, de voorbereiding en de doelgroep, vooral in deze tijd waar mensen, in en buiten de kerk, sceptisch staan tegenover het christelijk geloof. Tegelijk blijf ik de praktijk weerbarstig vinden. Preken is immers een ‘dwaas middel’, zegt de apostel Paulus. En toch, juist dit middel gebruikt God.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen