GLOBAAL BEKEKEN

Dagblad Trouw heeft een theologisch elftal en een filosofisch elftal. Telkens geven twee deelnemers hun visie op gebeurtenissen die langs kwamen. ‘Schaatsen raakt aan het heilige’ kopte een wel heel hooggestemde bijdrage van twee theologen. De hersteld hervormde hoogleraar W. van Vlastuin schrijft (Vrije Universiteit, Amsterdam):

Ik denk dat wat ons raakt in het schaatsen het grensdoorbrekende is. Natuurijs, dat is er inderdaad maar een paar dagen per jaar. Spelen en pret maken kan het hele jaar, en als je echt graag wilt schaatsen kun je op indoor kunstijsbanen terecht. Maar dit is iets wat ons overkomt, dat ons toevalt en waar we geen enkele invloed op kunnen uitoefenen. Ik denk dat dat de diepe charme van schaatspret is. In het niet-maakbare van het schaatsen op natuurijs zit iets transcendents. Het geeft een kick, om daar samen in betrokken te zijn.

Iets soortgelijks merk je ook als tijdens de Olympische Spelen mensen in extase raken om iemand die iets kan wat wij niet kunnen. Of wanneer er een nationale ramp plaatsvindt, of als de koning langskomt in jouw woonplaats. We maken samen iets bijzonders mee, iets uitzonderlijks dat ontstijgt aan het normale en daarin voelen we ons dan weer verbonden.

Rondhangen bij koek en zopie interesseert mij niet zo. Ik wil wel graag lekker presteren en meters maken. Het gaat mij om het schaatsen zelf en niet om de toeters en bellen er omheen.(...) Water, slootjes, kanalen: daar kun je normaal niet komen. En zie ons er nu eens overheen zwieren! Schaatsen is dus echt iets exclusiefs, dat de normale gang van zaken doorbreekt. Je beweegt je voort op plaatsen die anders onbereikbaar zijn, op een manier die normaal gesproken niet kan. Ik geloof dat wij als mensen aangelegd zijn op transcendentie, op het hogere, op dat wat ons overstijgt. Ervaringen van volmaaktheid en harmonie wijzen ons er op hoe we bedoeld zijn.

***

In Christelijk Weekblad schreef ds. Piet L. de Jong over ‘Klapvee’. Hieronder volgen een paar fragmenten:

Aan applaus lijkt in onze samenleving geen eind meer te komen. (...) En hoe doen ze dat toch bij die praattafels op de televisie? Elk item wordt steevast afgesloten met applaus. Er zit niets spontaans of gemeends in. Het maakt niet uit wie er aan tafel zit: Rutte of Baudet, Herman Pley of rapper Boef, of de moeder van een autistisch kind. (..) Applaus als een soort afrondend amen. Wat vreselijk om daar te zitten, denk ik wel eens. En te moeten applaudisseren bij de reinste onzin. (...)

Er zijn bureaus die mensen als klapvee aanleveren, las ik laatst, voor haast alle programma’s in Hilversum. Die mensen krijgen dan 30 euro voor een saaie avond, en iets minder als er veel bekende Nederlanders aanwezig zijn. Als je maar een uur een beetje geïnteresseerd kijkt en op tijd applaudisseert. (...)

Misschien is het een idee wat extra mensen te bestellen als er een beroepingscommissie langskomt?

Ook in kerkdiensten wordt steeds vaker geklapt. Overgewaaid uit Amerika. In New York in de Riversite Church zag ik tijdens de preek mensen op de banken staan, en klappend en roepend de voorganger aanmoedigen.

In ons land staat applaus gelukkig nog nergens op de liturgie. We zitten ook aan een heel andere tafel. Daar gaat het juist om verstilling en stil worden. De lofzang klimt op, maar geldt niet de voorganger, organist of cantor. In de Bijbel lees je dat de bomen klappen voor God. Heel mooi van die bomen. Daar kunnen mensen veel van leren. ‘Jammer dat er zo weinig mensen in de kerk waren,’ zei een bezoeker van een Engelse kathedraal na de evensong tegen de dirigent. ‘U en uw koor hebben heel mooi gezongen.’ Waarop de dirigent zegt: ‘U denkt toch niet dat we voor u hebben staan zingen?’

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen