OP TWEETAL MET HOLLEEDER

Hij is nu bij God in de hemel, niet meer gevangen in zijn broze lichaam. Hij hield indringende preken: twee wegen, eeuwig behoud of eeuwig verloren. Hij is more alive than ever. Nee, ik ga nu niet in op details die anders hadden gekund.

IN HET FEYENOORDSTADION

In 1955 was hij in Nederland, in het Feyenoordstadion in Rotterdam. Er kwamen 65.000 mensen naartoe. Ik was er één van, een middelbare scholier. Ik had een advertentie gelezen en het leek me wel wat: een vol stadion, een koor van drieduizend mensen, een Amerikaanse spreker en een officier van het Leger des Heils die vertaalt.

Jarenlang bewaarde ik het liedboekje. Het ligt nu op de stapel boekjes van ‘Nederland Zingt’. Nog herinner ik me die middag – dat volle stadion, de spreker, zijn tekst: ‘Bekeert u, want het Koninkrijk van God is nabij...’ en de liederen.

Er klonk niet: ‘Geen woorden maar daden, leve Feyenoord 1’, we hoorden een ander lied: ‘Er zijn geen grenzen aan Jezus’ macht, voor elk die wonderen van Hem verwacht.’ Dat was voor het eerst en het laatst in dat stadion. Aan het slot volgde de oproep: wie kiest voor Jezus? Nóg een keer: kom nu naar voren, het middenveld. We zingen voor u. We bidden voor u. Daarna is er nazorg.

Ik hoorde niet tot de 3500 die kwamen. Was ik te jong, vijftien jaar? Of had ik al gekozen? Maar dan had ik het toch opnieuw kunnen doen? Zoveel mensen die voor je zingen en voor je bidden.

TWEE KANDIDATEN

Toch werd ik predikant, met veel vreugde, nog altijd. Of ik gekozen heb en wanneer?

Ik sla mijn Bijbel open. Barabbas of Jezus? Ik hoop dat het duidelijk wordt. Niet alleen voor mezelf, maar voor ons allemaal. We kozen net voor de gemeenteraad en het raadplegende referendum. Maar deze keuze is veel belangrijker. Ik stel ze kort aan u voor, met een paar programmapunten. De eerste heette: Jezus Barabbas. Een aantal handschriften vermeldt dat. Die voornaam kwam in die tijd vaker voor. De mensen kenden hem als Barabbas. Dat betekent: zoon van de vader.

Vroeger werd een rabbi Abba genoemd. Was zijn vader dat? Dan is hij nu wel ver van huis. Oproerkraaier, misdadiger, moordenaar wordt hij genoemd. Hij komt uit het Holleeder-circuit.

Wat zullen die ouders een verdriet gehad hebben. Hoe vaak moet je als ouders overrekenen, als het over je (klein)kinderen gaat. Het is een stil verdriet, waar je niet graag over praat. Het is er elke dag. Wat een zegen als we het niet alleen dragen: ‘Ik leg de namen van mijn kinderen in Uw handen.’ Sommigen houden hem voor een zeloot. Zoals die twee die naast Jezus hangen. ‘Dolkdragers’ werden ze genoemd, mensen die onder hun lange mantel stiekem een dolk droegen. IS-figuren, Taliban, leden van Boko Haram.

SITUATIE VANDAAG

Wat zijn we weinig opgeschoten in de loop van de eeuwen. Of moet ik zeggen: dit brengt het lijdensevangelie nu juist zó dicht bij ons. Het gaat niet over mensen, over situaties van vroeger. Het gaat over vandaag.

Misschien zijn we nooit met een mes op zak naar school gegaan, ben ik niet ontdekt bij het poortje, voordat ik bij mijn kluisje kwam. Maar misschien heb ik wel ‘een scherpe tong’, waarmee ik iemand afserveer, heb ik een appje op mijn telefoon of een fotootje waarmee ik een ander de grond in boor. Wat worden veel mensen via Instagram of Facebook of in het groot via nepnieuws kapot gemaakt.

Barabbas is zijn naam. Zoon van de vader. Hij leek er niet meer op. En wij? Lijken wij nog op de hemelse Vader, Die ons schiep? God liefhebben boven alles en je naaste als jezelf, doen we dat? Er zijn ook ‘nette’ zondaars. Ze zijn nooit tegen de lamp gelopen, maar diep in hun hart:

Zie mij vóór U staan,
zondig en onrein,
o Jezus, raak mij aan,
van U wil ik zijn.

ANDERE JEZUS

De andere kandidaat draagt bijna dezelfde naam. Ook Hij heet Jezus. Ook Hij is een Zoon van de Vader. Maar Hij lijkt wél op Hem: barmhartig, rechtvaardig, heilig. Het was de kern van de preken van Billy Graham, ook die middag: ‘Zo lief had God deze wereld, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gezonden heeft, opdat een ieder die in Hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven zal hebben.’ Jezus leek op Zijn Vader. Bij Zijn eerste optreden in de synagoge van Nazareth vroeg Hij om een boekrol. Het werd de profeet Jesaja. Hij las er een stukje uit, hoofdstuk 61. Tegenwoordig heet dat: Hij gaf Zijn statement af. Daarvoor kwam Hij naar deze wereld. Daarom koos Hij deze tekst: ‘Ik ben gekomen om gevangenen vrijlating te prediken.’

Gaat dat nu in vervulling? Moet Jezus Christus daarom op dit tweetal? Jezus Barabbas liep letterlijk met een mes rond en hij liep tegen de lamp, zoals de Holleeders van vandaag.

Maar we kunnen ook gevangen zitten in andere machten, onbekeerd zijn, ver van God en van onze naaste leven. Ik kan alleen maar bezig zijn met mezelf en mijn mooi opgepoetste profiel op Facebook of Instagram. Ik kan alleen maar oog hebben voor mijn gepolijste cv en de vraag: hoe kom ik nog hoger? Zit ik gevangen in aardse verlangens, waar alles voor moet wijken, ook mijn huwelijk en gezin?

Pilatus kon niet wegduiken. Wij ook niet. We moeten zo vaak kiezen. Ik denk aan The Passion. Dit jaar is dat in de Bijlmer. Gaat het wel echt om het lijdensevangelie? Willen we echt mensen voor de keuze stellen? Of gaat het meer over de acteurs: wie speelt wat? Over de zangers: wie zingt wat? Over de dragers: hoe kom jij in beeld? Worden eigentijdse liederen omgebogen naar de paastijd? Moet het niet omgekeerd: het paasevangelie, Jezus’ lijden, sterven én opstanding omgebogen naar onze tijd, naar ons persoonlijk? Of worden er toch weer mensen geraakt door het thema: ‘Ik zie jou’? Een kromme stok, een rechte slag?

KEUZE

Hoe heeft Jezus Barabbas zijn onverwachtse bevrijding beleefd? Ik ga er niet over fantaseren. Ik vraag alleen aan mijzelf, aan ons allemaal: Jezus Barabbas of Jezus Christus? Wil ik alles met mijn eigen handen doen en vastlopen of kies ik die andere schaal met water, die Jezus kort hiervoor hanteerde? Want Hij kiest ook. Hij laat Zich tot misdadigers rekenen (Jes.53: 12) om gevangenen vrijheid te brengen (Zijn intredepreek). Eén ding weet ik ook: we hoeven niet meer te aarzelen: Jezus Christus kiest voor dezelfde als Zijn Vader. Zo lief heeft God de wereld, ook mij, ook ons.

BEKERING

Was het een laatste statement van Billy Graham?

Niet ver van zijn woonplaats is een gevangenis. Ook daar werden zijn preken gehoord en gelezen. Een aantal gevangenen kwam tot bekering. Ze zitten er nu nog. Maar hun speciale verzoek werd ingewilligd: zij timmerden de kist. Made in prison.

Hoelang is het geleden dat een preek mijn leven veranderde? Laat het vandaag zijn. Voor wie kies ik? Ik hoef niet te twijfelen. Hij kiest voor mij, hoe gevangen ik ook was of ben, wat er ook achter mij ligt. ‘Kiest dan heden wie je dienen zult.’ En laten we het nooit meer vergeten. Het hoeft niet in een vol stadion te zijn, het kan ook zomaar, stil in mijn hoofd en in mijn hart:

Daar zijn geen grenzen aan Jezus’ macht,
voor elk die wonderen van Hem verwacht.
Ja, wie Hem aanraakt, ervaart Zijn kracht,
Daar zijn geen grenzen aan Jezus’ macht

Ds. P. Vermaat uit Veenendaal is emeritus predikant.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen