AVONDGEBEDJE

‘Ik ga slapen, ik ben moe. ’k Sluit mijn beide oogjes toe. HEERE, houd ook deze nacht over mij getrouw de wacht.’ Zo zullen velen van ons zich hun kindergebedje herinneren. ‘’k Sluit mijn oogjes, ’k vouw mijn handjes, ’k buig mijn knietjes voor U neer. Trouwe Vader in de hemel, zie op mij in liefde neer.’ Jong geleerd...

KINDERGEBEDJE

Jezus kwam niet als volwassen man ter wereld, maar als kind in de moederschoot ging Hij de weg van alle vlees en deelde ons lot van voor de wieg tot na het graf. Even terzijde: zo werd Hij ook de Zaligmaker van ongeboren en jonggestorven kinderen.

Ongetwijfeld heeft moeder Maria Hem als Joodse jongen geleerd om Zijn avondgebed te doen. Vele verklaarders wijzen erop dat Psalm 31 onderdeel uitmaakt van het Joodse avondgebed. Ook Jezus heeft van kinds af met deze woorden van David leren bidden tot de God van Israël: Ik beveel Mijn geest in Uw handen. Mijn tijden zijn in Uw hand.

Dat waren voor Jezus van kindsbeen af woorden om de dag mee te besluiten. Dan deed ook Hij Zijn avondgebedje, ’s avonds, als het donker werd. Wat een voorbeeld is dit voor ons als ouders en grootouders, om zo onze kinderen, onze kleinkinderen te leren bidden. Wat zijn die eerste kinderjaren belangrijk. En als we wat ouder worden, geldt: jong geleerd, is oud(er) gedaan. Toch? Of voelen we ons er langzamerhand wat te groot voor geworden? We groeien er nooit bovenuit: Hemelse Vader, aan U vertrouw ik me toe, met lichaam en ziel.

NIET ZOMAAR

Intussen is de vraag gerechtvaardigd of dat wel zomaar kan. Is het wel veilig om in Gods handen te vallen? Of slaan we die vraag gemakshalve maar over bij de geestelijke opvoeding?

Jonathan Edwards hield ooit een indringende preek over zondaren in de handen van een toornend God. Buiten Jezus is immers geen leven, maar een eeuwig zielsverderf. Intussen heeft Hij als geen ander die toorn van God ondervonden. Daarom ook is het niet ‘zomaar’ als wij onszelf Gode aanbevelen. Het is omdat de Vader in de Gekruisigde doorboorde handen naar ons uitstrekt. Want laten we goed opletten, Jezus Christus bidt de laatste bede niet vanuit de comfortzone. Met eerbied gezegd: Hij ligt niet weg te doezelen in een veilig en warm kinderbedje. Hij roept hier in Zijn laatste ogenblikken. Hij bidt in doodsnood aan het kruis, met kracht, met luide stem (Grieks: ‘megafoon’).

Net zo goed als een mens de eerste woordjes leert stamelen, zo klinken ook eens onze laatste woorden. Wat zullen wij vanaf ons sterfbed stamelen of uitroepen? Wat Jezus als Kind heeft geleerd, klinkt hier opnieuw: Vader, in Uw handen beveel Ik Mijn geest. Wat opvalt, is dat de Zoon hier de Vadernaam weer gebruikt. Tegelijk is het zo ook de finale overwinningsroep. Want nu kan het. Alles, alles is volbracht.

NIET VERLATEN

En als we dan nog even terugdenken aan die eenvoudige kindergebedjes horen we eigenlijk, enigszins parafraserend, de woorden vanaf het kruis terug:

Ik ga slapen – de slaap des doods. Ik ben zó moe – van Mijn volbrachte werk.

Ik sluit Mijn beide ogen toe, houd ook in deze nacht – van de dood – over Mij getrouw de wacht.

Trouwe Vader in de hemel, zie op Mij in liefde neer.

Toen gaf Jezus de geest en de Vader heeft Zijn ziel in het graf niet verlaten. Gods Heilige zou geen verderf en ontbinding zien. Hij ging het levenspad, naar het Vaderhuis. En Hij heeft al de Zijnen, bijvoorbeeld die ene moordenaar, meegenomen naar dat heerlijk oord hierboven.

Zijn eerste en laatste gebed klinkt heden duidelijk na. Hij heeft het ons voorgebeden. Al wie tot Hem vlucht en zich klemt aan Golgotha’s kruis, mag weten dat het ook voorbede is geweest, voor hem, voor haar – jong of oud(er).

Wij die zelf misschien niet meer bidden kunnen of het afgeleerd hebben, laten we Jezus horen bidden. Laten we net als de gestenigde, stervende Stefanus aan het slot van Handelingen 7 opzien naar Hem, Die nu in de hemel zit. Laten we Hem maar aanroepen: Heere Jezus, Heiland, ontvang mijn geest, in de eeuwige heerlijkheid. Amen.

Ds. T.C. de Leeuw is predikant van de hervormde gemeente te ’s-Grevelduin- en Vrijhoeve-Capelle.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen