BEELD VAN GOD

Een oud verhaal vertelt over twee ontdekkingsreizigers. Ze komen op een open ruimte in het oerwoud en ontdekken een plek met bloemen en onkruid. De ene ontdekker zegt: ‘Hier moet een tuinman zijn, want er zijn bloemen.’ De ander zegt: ‘Hier is geen tuinman, want ik zie onkruid.’

Ik zou pas geloven dat er een tuinman was als ik hem zou zien.

AANVECHTING

Dit verhaal raakt aan vragen van tijdgenoten, het raakt aan aanvechting, die je zomaar kan overvallen in donkere momenten of als het onrecht, de ellende in de wereld je overvalt. ‘Heere, als U er bent – laat iets van U zien, van U horen.’ Dan weet ik het weer zeker.

Of: ‘Laat iets van U horen aan mijn kinderen die zeggen dat ze niks meer met U hebben. Laat iets van U horen aan mensen die via de achterdeur de kerk verlaten en vragen: “Is er een Tuinman?” O God, waar vind ik U?’

Zulke vragen halen ons zomaar de tekstwoorden binnen, dit Woord van Hogerhand, boodschap van de Geest.

Hij is het Beeld van de onzichtbare God. Over wie gaat dat? Over de Zoon van Gods liefde (vs.13). Met woorden schildert Paulus de volheid van Christus uit. Als een diamant laat hij Hem van alle kanten schitteren.

KENBAAR

Eerst iets anders. Waarom schrijft Paulus over God als ‘de onzichtbare God’? Dat is vanwege Gods heiligheid, Zijn majesteit, Zijn glorie. Mozes wilde de HEERE ook zien. Maar, de HEERE legde uit: ‘Wie kan Mij zien en leven?’ De majesteit van God is een vuur. Heilig is de HEERE van de legermachten. Een vonk van ontzag trekt door me heen als ik me concentreer op Gods grootheid, op Zijn heiligheid.

Blijft Hij dan eindeloos ver? Kan ik Hem nooit kennen? Is onzichtbaar ook onkenbaar? Nee dus. Dit is heilig Evangelie. Christus, de Zoon van Gods liefde, is het beeld van Zijn Vader. In de Zoon van Zijn liefde komt God naar deze wereld. Christus is sprekend Zijn Vader. God is in ons midden. Wat een duizelingwekkende gedachte, wat een diep geheim. Dit is onze Heere ten voeten uit. De expressie van de onzichtbare God.

Samen hebben we een nieuwe concentratie nodig op Christus, God uit God

Nooit kon ik God kennen, weten van de hemelse Tuinman, als Hij Zich niet had geopenbaard. Nooit zou de afstand zijn overbrugd. Maar God zij dank voor Zijn onuitsprekelijke genade: de Levensvorst, de Opgestane.

Wie Hem hoort, die hoort de Vader. ‘Toon ons de Vader,’ zegt een van de discipelen. En Jezus reageert: ‘Wie Mij gezien heeft, die heeft de Vader gezien.’ Samen hebben we een nieuwe concentratie nodig op Christus, God uit God. Dat is het eerste wat Paulus in deze tekst met ons deelt.

UNIEK

Maar, er is nog meer. Hij is de Eerstgeborene van heel de schepping. Bedoelt Paulus, om zo te zeggen, dat Christus de Oudste is? Zo van: Hij is als Eerste geschapen, Adam als tweede en Eva als derde. Dat bedoelt Paulus niet. Hij bedoelt dat Christus aan heel de schepping voorafgaat. De Zoon van Gods liefde is van voor de schepping. Hoger en glorieuzer dan alles wat geschapen is, is Hij. Hij is Uniek. Over majesteit en glorie van Christus gesproken. Dat maakt me klein. Is dat, is dat mijn Koning? Ja, zo is Hij.

Hoe slokken de dagelijkse dingen mij op. Hoe plat wordt ons leven bij tijden. Alles van de schepping, de tijd, pakt me.

Maar dan Christus. Hij gaat aan schepping en tijd vooraf. En Hij, de Opgestane, komt dicht bij ons, legt Zijn hand in het Evangelie op ons. Hij is op zoek naar ons, steeds weer. Uitgerekend Hij. En zacht begint het te zingen: ‘Wie is aan U gelijk?’

Ds. G.D. Kamphuis is predikant van de hervormde wijkgemeente Singelkerk te Ridderkerk.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen