PLATFORM PERSIS OP BEZOEK

Nee, in onze plaatselijke gemeente kan een vrouw geen dominee of ambtsdrager worden. Maar waarom is dat dan? Een vrouw is toch gelijk aan de man, dus... En een vrouw kan zulk werk toch net zo goed uitvoeren als een man, dus... ? Dus is het van groot belang goed op deze vragen in te gaan. Om Gods Woord recht te doen, om vrouwen recht te doen, om de catechisanten te laten merken dat lastige vragen ook behandeld worden. Dat gebeurde in twee catechisatielessen, waarbij de tweede werd ingevuld door Teunie van de Water als gastspreker namens Persis, een platform voor vrouwelijke kerkelijke werkers binnen de Gereformeerde Bond.

KERNTEKSTEN

De eerste les was een verkenning. Wat zit er achter de vragen van de catechisanten? Waarom vinden we ze zo lastig? Dat blijkt te maken te hebben met de cultuur waarin we leven. Die heeft gelijkheid als kernwaarde en daardoor worden we sterk beïnvloed. Al gauw vinden we de Bijbel dan (een beetje) vrouwonvriendelijk. Maar is dat terecht? En is onze westerse maatschappij zelf wel zo vrouwvriendelijk? In de tweede les is er bijbelstudie gedaan naar kernteksten rondom de positie van vrouwen. Genesis 1:26-27 en Genesis 2:18-25 laten zien dat man en vrouw principieel gelijkwaardig zijn. Beiden zijn immers naar Gods beeld geschapen. Wel is de roeping van de vrouw anders. Zij is geschapen als hulp tegenover de man. Juist zo’n tekst blijkt snel misverstand op te roepen. Een jongere zei: ‘Als je iemands hulpje bent, ben je toch ondergeschikt, dus niet gelijkwaardig.’ Maar hoe zit dat dan met God? De Heere wordt in de Psalmen vaak onze Hulp genoemd. Daar wordt hetzelfde woord gebruikt. Is God dan mijn hulpje, mijn ondergeschikte? Of betekent dit juist dat God aan de vrouw een hoge positie geeft? Ze mag de hulp zijn van haar man, omdat die man dat zo nodig heeft.

SCHUREN

Efeze 5 kwam eveneens aan de orde. Daar wordt de man het hoofd van de vrouw genoemd. Maar die man blijkt de roeping te hebben om zijn vrouw lief te hebben, zoals Christus Zijn gemeente liefgehad heeft toen Hij Zich voor haar overgaf. Teunie vroeg daarom: ‘Welke taak is moeilijker en van wie wordt de grootste dienst verwacht, van de man of van de vrouw?’

Er zijn ook bijbelteksten die stevig schuren met ons westerse denken. Zo lazen we de ‘zwijgtekst’ in 1 Timotheüs 2:9-15. Is dat een tekst die alleen voor de cultuur in de tijd van Paulus van toepassing is? Dat zou ons misschien wel handig uitkomen, maar dat doet Paulus geen recht. Die beroept zich niet op de cultuur, maar op Gods scheppingsorde. ‘Dominee, ik ben het er van binnen niet mee eens wat hier staat.’ Ja, dat kan ik als mens goed meemaken. Ik ben immers ook door de westerse cultuur gestempeld. Bij mij schuurt een bijbeltekst ook wel eens. En dan? Als de Bijbel me niet ligt, moet ik anders gaan liggen, las ik ooit.

DIEPGANG

De twee lessen gingen over meer dan de kale vraag of een vrouw een ambt mag bekleden. Juist die diepgang, waarbij een vraag in een breed kader wordt geplaatst, is gewaardeerd. Dat geldt ook voor de bijbelstudie en de bijdrage van Teunie van de Water. Een derde les over de plaats van vrouwen in de gemeente van Christus zou op zijn plaats zijn geweest. Wie daarover meer wil weten, kan zich verdiepen in de brochures ‘Geroepen vrouw’ en ‘Mannelijk en vrouwelijk schiep Hij hen’ en het boek Man en vrouw in Bijbels perspectief. Zie ook www.gereformeerde-bond.nl/gereformeerde-bond/persis.

Ds. A.J. Hagedoorn is predikant van de hervormde gemeente te Hellouw.

In deze rubriek wordt ingezoomd op initiatieven in plaatselijke gemeenten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen