DE OLIJFBERG

Janny naast mij sluit haar Bijbel en staat op. We hebben net ons maandelijks gebed voor vluchtelingen afgesloten met het zingen van het mooie lied ‘Jezus, leven van mijn leven, Jezus, dood van mijnen dood’. Janny doet haar jas aan en zegt: ‘De komende twee weken ben ik er niet. We gaan naar Israël. Volgende week – rond deze tijd – hopen we avondmaal te vieren in de Graftuin in Jeruzalem.’

Teruglopend naar huis zie ik de Graftuin weer voor me. Het is ruim vijfentwintig jaar geleden dat ik daar geweest ben. Ook toen al werd er in de tuin op verschillende plaatsen avondmaal gehouden, in verschillende talen. Terwijl ik onze achterstraat oploop, bedenk ik dat ik destijds zo’n viering niet heb gezien in de hof van Gethsémané of ergens anders op de Olijfberg. Terwijl deze berg toch de plaats is waar Jezus met Zijn discipelen naartoe ging, meteen na de instelling van het avondmaal. Hij was ‘gewoon’ om naar de Olijfberg te gaan; om alleen te zijn, om te bidden, om Zijn discipelen te onderwijzen, om te overnachten. Hier vond ook de intocht van Jezus in Jeruzalem plaats, wat Zacharia al had geprofeteerd: ‘Zie, uw Koning komt tot u, zachtmoedig en gezeten op een ezelin.’

De Olijfberg is de plek waar Jezus weende over Jeruzalem, waar ‘Zijn zweet werd als grote druppels bloed’

De Olijfberg is de plek waar Hij weende over Jeruzalem, waar ‘Zijn zweet werd als grote druppels bloed’ en waar Hij gevangen werd genomen. Na Zijn dood en opstanding – en veertig dagen onderwijs aan de discipelen ‘over de dingen die het Koninkrijk van God betreffen’ – is Jezus vanaf de Olijfberg met zegenende handen opgevaren naar de hemel.

De volgende dag geeft ons bijbelsdagboek aan dat we Zacharia 14 moeten lezen: ‘Op die dag zullen Zijn voeten staan op de Olijfberg (...) Dan zal de Olijfberg in tweeën gespleten worden (...) De HEERE zal Koning worden over heel de aarde.’ Ik moet denken aan de woorden ‘verkondig de dood van de Heere, totdat Hij komt’. Vragend kijk ik mijn man aan: ‘Zal Hij op de Olijfberg terugkomen?’ ‘Zou heel goed kunnen,’ reageert hij bedachtzaam, ‘in ieder geval zal iedereen Hem zien als Hij komt.’

Marijke de Wit-Bakker is als voorlichter werkzaam voor Stichting Timotheos en als vrijwilliger werkzaam onder vluchtelingen bij Stichting Ik was een vreemdeling.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen