EEN HEILRIJK PERSPECTIEF

De profeet Joël spreekt over grote oordelen en roept op tot bekering. Daarna volgt een heilrijk perspectief. De Heere belooft Zijn Geest uit te storten over ‘alle vlees’. Daarmee worden niet alle mensen bedoeld, maar alleen zij die tot Israël behoren. Ook Ezechiël kondigt een toekomstige uitstorting van de Geest aan ‘over het huis van Israël’ (Ez. 39:29).

Bij Joël ligt de nadruk op het feit dat de belofte geldt voor iedereen in het volk. De verzuchting die Mozes eeuwen eerder uitte ‘Och, waren allen van het volk van de Heere maar profeten, dat de Heere Zijn Geest over hen gaf!’ (Num.11: 29), zal werkelijkheid worden. Niet langer ontvangen alleen de profeten van God openbaringen. Zonen en dochters zullen profeteren, ouderen zullen dromen hebben, jonge mensen zullen visioenen zien. Ja, zelfs over de laagste rangen en standen zal de Heere Zijn Geest uitstorten.

De Heere zal tekenen geven aan de hemel en op aarde: bloed, vuur en rookzuilen. De zon zal in duisternis veranderen en de maan in bloed. Deze bijzondere tekenen vormen de voorbode van de ontzagwekkende dag van de Heere. Hier is die dag niet langer een bedreiging voor het volk, zoals in het begin van dit hoofdstuk het geval was. Joël mag verkondigen dat op die vreselijke dag God Zijn volk bewaart: ieder die de naam van de Heere aanroept, zal behouden worden. Op de berg Sion en in Jeruzalem, de plaats van Gods aanwezigheid, zal ontkoming zijn, als een vrijplaats in de storm van het oordeel.

ONDER INVLOED

In het Nieuwe Testament haalt de apostel Petrus op de eerste pinksterdag de woorden uit dit hoofdstuk aan om aan te geven dat de apostelen niet dronken zijn, maar onder invloed zijn van een bijzondere werking van de Geest. Met een in het Jodendom gebruikelijke methode (de pesjer-methode) past hij de woorden van Joël toe, zonder daarmee te zeggen dat de gehele profetie vervuld is. De Geest maakt bange discipelen tot moedige profeten.

Over de laagste rangen stort God Zijn Geest uit

Petrus wijst de Joodse deelnemers aan het Wekenfeest op Gods beloften: ‘Voor u is de belofte en voor uw kinderen en voor allen die veraf zijn, zovelen als de Heere, onze God, ertoe roepen zal.’ (Hand.2:39) Dit betreft allereerst de Joden en Jodengenoten uit de volken (uit de landstreken van 2:9-11), maar verderop in het boek Handelingen wordt duidelijk dat God ook Samaritanen en heidenen roept (8:17; 10:44-45). Sociaal onderscheid speelt geen rol, alleen het aanroepen van Jezus als Heere. Later breidt Paulus de boodschap ook uit tot de heidenen (Rom.10:13).

GEESTELIJKE VERNIEUWING

In Handelingen 2 betreft de vervulling met de Geest een kleine groep en niet alle groepen van het volk. Petrus gebruikt het citaat uit Joël om het taalwonder te verklaren, terwijl de profeet dat niet noemt. De apostel gaat ook niet in op de kosmische verschijnselen. Het is mogelijk dat een bloedrode maan zichtbaar was tijdens de kruisiging, en dat die gebeurtenis mede de aanleiding vormde voor Petrus om de hele passage te citeren.

De boodschap van Joël omvat echter meer tekenen. Het betekent dat Joël een geestelijke vernieuwing van het volk Israël aankondigt. Steeds weer blijkt dat het Oude Testament een ‘tegoed’ heeft en dat niet alle beloften in de tijd van het Nieuwe Testament vervuld zijn. Dat spoort ons des te meer aan uit te zien naar Gods toekomstige daden.

UITZIEN

Het herdenken van Pinksteren betekent voor ons in verwondering terugzien én vooruitzien. De verhoogde Christus laat Zijn gemeente niet alleen, maar rust haar toe. De Geest Die de discipelen toen kracht gaf, gaat door met Zijn werk. Gewoonlijk werkt Hij minder opvallend dan in Joël en Handelingen beschreven staat, maar Hij is er wel. Net zo min als de discipelen in eigen kracht volksgenoten konden overtuigen, kunnen wij het. Wij mogen de belofte herhalen, voor onszelf en voor anderen, dat de Heere een hoorder is van het gebed. Wat is het aanroepen van de naam van de Heere belangrijk. In het Nieuwe Testament blijkt herhaaldelijk hoe omvattend het werk van de Geest is. ‘Aan ieder echter wordt de openbaring van de Geest gegeven, tot wat nuttig is voor de ander.’ (1 Kor.12:7) Dat betreft de toerusting om te getuigen en de uitwerking in de harten en levens van de hoorders.

Dr. M.J. Paul uit Ede is onder andere docent Oude Testament aan de Christelijke Hogeschool Ede.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen