DIENAAR VAN CHRISTUS

Dat onderstreepte de Amerikaanse Steven J. Lawson vorige maand tijdens de jaarlijkse Leicesterconferentie. Het thema van de conferentie was: de predikant als dienaar van Christus. Verschillende sprekers belichtten diverse kanten hiervan, zoals de prediking, de persoon van de prediker en zijn ervaringen in de dienst van het Evangelie.

Lawson is werkzaam voor Ligonier Ministries, een organisatie die het gereformeerd erfgoed wil verspreiden. Hij verzorgde drie hoofdbijdragen vanuit de beide Timotheüsbrieven, waarin Paulus zijn geestelijke zoon Timotheüs opwekt tot trouw en volharding.

ZUIVERHEID

Volgens Lawson is en blijft de Woordverkondiging het belangrijkste werk van een predikant. Het gaat er allereerst om dat de Schriften opengaan in een betrouwbare uitleg. Op dit fundament staat het leerelement, want in elke preek gaat het om wat doorklinkt over God en het geloof. Voorgangers mogen ook de toepassing niet vergeten. Juist de noties van opwekking, waarschuwing en bemoediging geven de boodschap haar persoonlijke, klemmende en appellerende spits. Als de predikant op deze manier ernaar streeft om God te behagen, doet het er eigenlijk niet meer zo toe hoe mensen oordelen.

Indringend bracht Lawson namelijk naar voren dat ook predikers straks voor Gods rechterstoel zullen staan. Hoewel ze persoonlijk alleen behouden worden door het werk van Christus, zal hun werk in Gods weegschaal komen. Wat blijft er dan over voor de eeuwigheid? Er hangt dus voor de prediker een zwaar gewicht aan een trouwe evangeliedienst. Wat geeft de doorslag? De zuiverheid van zowel de boodschap als van de motieven.

Er hangt voor de prediker een zwaar gewicht aan trouwe evangeliedienst

VRUCHT

Hoe sterk zijn inzet ook is, geen enkele prediker kan vrucht geven. In zijn openingspreek wees de emeritus predikant Geoff Thomas hierop aan de hand van de geschiedenis van Lydia (Hand.16). Terwijl Paulus het Woord bracht, deed God het eigenlijke werk door haar hart te openen. Aan de ene kant is de prediker dus machteloos. Hij kan grote preekgaven bezitten, sterke aandrang op de hoorders uitoefenen en zijn tijd scherp doorzien, maar hij kan geen hart veranderen. Aan de andere kant geeft juist Gods werk bemoediging en hoop.

Over vrucht ging het ook in de bijdrage van Iain Murray, die ruim zestig jaar geleden aan de wieg stond van The Banner of Truth. De inmiddels 87-jarige Murray sprak over Christus’ roeping van de discipelen naar aanleiding van Mattheüs 4:19, Lukas 5:10 en Johannes 21:19. Hij stelde daarbij dat Christus de vangst van mensen garandeert. Hoe dan? Als Gods Zoon. Juist zo is Hij immers machtig om overtuiging van zonde, geloof en aanbidding te geven. Tot nadenken stemde Murrays opmerking dat werkelijk alles omvalt wanneer het geloof in de godheid van Christus verdwijnt... Hoe kan er dan ooit eeuwige vrucht zijn?

PERSOONLIJKHEID

In de dienst van het Evangelie speelt de persoon van de prediker een belangrijke rol. Dit kwam helder naar voren in twee kerkhistorische lezingen van Michael Reeves, hoogleraar aan de Union School of Theology. Het leven van de invloedrijke Engelse prediker Charles H. Spurgeon (1834-1892) kenmerkte zich door liefde, blijdschap en ijver. Hoe was dit mogelijk gezien zijn depressieve aanleg? Het geheim ligt in Spurgeons kennis van Gods genade in Christus. Deze maakte hem niet alleen tot een innemende persoon, maar gaf hem ook ijver en vrijmoedigheid in de dienst van het Evangelie.

Reeves belichtte aan de hand van John Bunyan (1628-1688), de schrijver van de wereldberoemde De Christenreis, de notie van de vreze des Heeren. Volgens Bunyan maakt de uitdrukking ‘God vrezen’ helder dat de liefde tot God een unieke liefde is. Een eenvoudige vergelijking maakt veel duidelijk. Zo is de liefde tot een hond heel anders dan de liefde van een man voor zijn vrouw. De liefde tot God is helemaal uniek door de kenmerken van eerbied en ontzag. Liefde, blijdschap en de vreze des Heeren zijn zodoende wezenlijke trekken van het leven van een prediker. Iain Murray ging hierop ook in. Hij stelde dat het kennen en volgen van Christus voorafgaat aan het dienen van Hem. Je kunt dus blijkbaar werk voor Christus doen en Hem toch niet kennen. Dit was een van de momenten tijdens de conferentie waarop het zelfonderzoek een plaats kreeg. Ken ik, die anderen Christus verkondig, Hem persoonlijk?

MOEDELOOSHEID

Het zou me niet verbazen als deelnemers de bewogen en pastorale bijdrage van de Engelse emeritus predikant Bill Hughes uit Liverpool als het hoogtepunt van de conferentie hebben ervaren. Vanuit allerlei bijbelse voorbeelden en door de lens van een rijpe levenservaring schetste hij hoezeer moedeloosheid een punt kan zijn in het leven van Gods dienaren. Onverwachtse gebeurtenissen en wrede kritiek kunnen wonden veroorzaken en de vraag oproepen: waarom doe ik dit werk eigenlijk? Waarom ben ik hier? Voor God en Zijn gemeente luidde het kernachtige antwoord van Hughes. Daarom hoeft een prediker niet op te geven en kan het nodig zijn juist in een gemeente te blijven als het moeilijk is. Na een tijd van donkerheid en op het eerste gezicht vruchteloosheid kan er immers een nieuwe periode aanbreken.

Niettemin is moedeloosheid ernstig genoeg. Hierdoor komen immers gemakkelijk twijfel, waaromvragen, onbegrip en ontevredenheid over Gods leiding naar boven. Die kunnen tot diepe geestelijke duisternis leiden. Belangrijk is echter om te volharden in het gebed en het vertrouwen dat de Heere Zijn wijze bedoelingen heeft.

LESSEN

Hughes gaf drie lessen voor het dienen van Christus in tijden van moedeloosheid. Ten eerste is er het verleden. Bijbelheiligen als Mozes, David, Job, Jeremia en Paulus hebben eveneens moedeloosheid gekend. In dit verband wekte Hughes op om biografieën te lezen, zoals die van Thomas Boston. Deze bekende Schotse prediker verloor verschillende kinderen, maar volhardde ondanks allerlei moeiten en teleurstellingen.

Ten tweede komt de ervaring van Christus te hulp. Hij werd verzocht, maakte diepe eenzaamheid mee en nam de waaromvraag in Zijn kruislijden op de lippen. Zijn volharding is het grote voorbeeld voor alle gelovigen.

Ten derde is Gods karakter vol bemoediging. Hij is namelijk trouw en daarom zal Hij al de Zijnen dwars door alle teleurstellingen thuisbrengen.

INTERNATIONAAL

Het waardevolle van de Leicesterconferentie is ook het internationale karakter ervan. Zo hoorden we korte impressies uit andere landen. Een voorbeeld is Frankrijk, het land dat nog steeds wordt getroffen door moslimterrorisme. Een Engelse evangelist die al jaren daar woont en werkt, signaleerde dat moderne Fransen door extremisme steeds meer huiver krijgen voor godsdienst. Tegelijk is er de hoopvolle ontwikkeling van een toenemende openheid bij anderen. Door de dreiging van aanslagen en een wankele toekomst storten zekerheden in. Daarom bezoeken mensen soms samenkomsten waarin het Evangelie van Gods genade klinkt.

Verrassend is eveneens de wereldwijde invloed die van de lectuur van The Banner of Truth uitgaat. Zo sprak ik zowel een voorganger als een docent van Sri Lanka, het eiland dat jarenlang heeft gezucht onder de terreur van de Tamiltijgers. De docent uit de hoofdstad Colombo was diep geraakt door een puriteins werk over de geestelijke strijd van een christen. De Tamilvoorganger was tot bekering gekomen door een geschrift van John Owen en preken van Spurgeon.

BEMOEDIGING

Het is bemoedigend en geestelijk opbouwend om met vele andere predikanten stil te staan bij het werk waartoe de Heere riep. Waarom? Omdat de verlegenheid, de vragen of de omstandigheden van onze tijd niet de doorslag hoeven te geven. De kern van het werk van alle predikers kwam namelijk opnieuw krachtig naar voren: ‘Predik het Woord. Volhard daarin, gelegen of ongelegen. Weerleg, bestraf, vermaan, en dat met alle geduld en onderricht.’ (2 Tim.4:2)

Dr. R.W. de Koeijer is predikant van de hervormde wijkgemeente De Ark te Bilthoven.

LEICESTERCONFERENTIE 2018

Van 23 tot en met 26 april kwamen in het Engelse Yarnfield ruim 300 predikanten samen tijdens de Leicesterconferentie. Dit jaar was het thema van de conferentie: de predikant als dienaar van Christus. The Banner of Truth, een Schotse uitgeverij die puriteinse werken opnieuw uitgeeft, maar ook zorgt voor geestelijk opbouwende lectuur van hedendaagse schrijvers, organiseert de conferentie al vele jaren. De meeste aanwezigen komen uit Engeland, meestal zijn er ook Ieren en Schotten. De conferentie is echter nog internationaler. Dit jaar waren er tevens voorgangers uit onder andere Frankrijk, Tsjechië, Nigeria, India, Pakistan, Sri Lanka, Australië, Birma en Zuid-Korea. Ook Nederland was vertegenwoordigd met een ruime delegatie van ongeveer dertig predikanten. Samen met mijn collega’s P.J. den Admirant (Apeldoorn), J.A.C. Olie (Genemuiden) en J. Veldhuijzen (Putten) reisde ik erheen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen