GLOBAAL BEKEKEN

Mannen van Gods Woord is de titel van een uitgave van Verloren in Hilversum, die is uitgegeven ter gelegenheid van het honderdjarig bestaan van de SGP. Het boek sluit als volgt af:

De SGP staat niet meer langs de zijlijn. Bovendien werkt ze met vele partijen samen, ook met katholieken en progressieve liberalen, die (in) een vroeger of recenter verleden nog verfoeilijkt werden. Daarmee onderkent zij in feite de kritiek die CHU en ARP al in haar beginjaren uitten op de realiteitszin van de SGP-inbreng in het parlement. Het is opvallend dat de SGP deze ontwikkeling heeft doorgemaakt, uitgerekend in een periode waarin politiek en maatschappij steeds minder beantwoorden aan haar christelijke idealen. Welke factoren hebben daartoe bijgedragen? Een belangrijke reden is allereerst de theologische fundering van christelijke politiek geweest. In de fase van de getuigende dominees lag de nadruk op het aanzeggen van Gods oordeel. Sinds het aantreden van Abma als partijleider is meer gezocht naar het praktisch dienen van de samenleving, waarvoor Gods Woord een belangrijke leidraad vormde om op de juiste wijze te leven. Daarnaast leidde de voortgaande ontkerstening in combinatie met (mogelijke) electorale marginalisering door gemeentelijke herindelingen en kiesdrempelverhogingen ertoe dat de partij meer ging samenwerken om nog iets van haar gedachtegoed te realiseren. In het huidige gefragmenteerde partijpolitieke landschap kan ze als kleine partij vaker worden gevraagd om mee te werken aan de totstandkoming van meerderheden in volksvertegenwoordigende organen – de SGP werd daardoor voor andere partijen politiek relevanter. De partij heeft die samenwerking ook geaccepteerd. Die samenwerking sloot ook aan bij haar praktischer oriëntatie, die groeide met de intrede van de ingenieurs als Tweede Kamerleden en de deelname aan het lokale bestuur.

***

‘De laatste ernst uit de taboesfeer’ kopt een bijdrage van dr. Arjan Plaisier in Wapenveld (‘over geloof en cultuur’) met de ondertitel ‘Het positieve perspectief van de eeuwige zaligheid’. Een fragment volgt hieronder:

Het is opvallend dat een thematiek die vanouds tot het vaste bestand van de christenheid hoort, bezig is overboord te vallen. Dat is die van oordeel en gericht en de daarmee gepaard gaande ‘bekommernis om zichzelf’, en het positieve perspectief van de persoonlijke eeuwige zaligheid. Het is geen lastige opgave om te bewijzen dat het christendom deze thematiek vanaf het begin wél kent. Het evangelie is volgens Paulus een uitnodiging en dringend appèl om je met God te verzoenen omdat iedereen voor Gods rechterstoel moet verschijnen (2 Kor.5:11-20). Voor wie gelooft wacht er een ‘onvergankelijke, ongerepte erfenis’ (1 Petr.3:4). Wie gelooft, gaat niet verloren, maar heeft eeuwig leven. Omgekeerd: wie niet gelooft heeft het eeuwige leven niet (Joh.3:16,36).

De eeuwen door heeft dit thema geklonken. Het had twee kanten. Het ene klinkt bijvoorbeeld door in het memento mori in de Middeleeuwen. Bedenk dat je moet sterven en rekenschap voor God moet afleggen. Dat geldt Elckerlyc. De dood kan onverhoeds komen en de staat waarin je dan verkeert is van doorslaggevend belang. In ontelbare preken, tractaten, liederen en gebeden heeft steeds deze ernst doorgeklonken. (...)

Er gaat een onmetelijke be-aming van het menselijk leven mee gemoeid. Het leven is tijdelijk maar het doel ervan is het eeuwige leven. Dat werd ooit uitgedrukt met de visio Dei: het zien van God. Of met de woorden van de Shorter Catechism van de Westminster Confession of Faith in antwoord op de eerste vraag: wat is het belangrijkste doel van de mens? ‘God verheerlijken en Hem voor eeuwig genieten.’ Voor dat eeuwige leven is elk mens bestemd en elk mens kan het ook bereiken. (...)

Hoe komt het dat juist deze thematiek het zo moeilijk heeft en vaak helemaal is verdwenen? Waarom staan we voor een kathedraal en horen geduldig de uitleg dat in de tijd van de Middeleeuwen de mensen bang waren voor het oordeel, alsof het om mensen van een andere planeet gaat? (....)

Rectificatie: in De Waarheidsvriend van 10 mei kwam de bijdrage van Krijn de Jong in Globaal Bekeken niet uit De Hervormde Vrouw maar uit het contactblad van Op weg met de ander.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen