De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

PREDIKANT IN PAKISTAN

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

PREDIKANT IN PAKISTAN

Christus volgen betekent voortdurend lijden en spanning

6 minuten leestijd

Op uitnodiging van SDOK (Stichting de Ondergrondse Kerk) bezocht ik met enkele anderen Pakistan. Het land heeft de strengste godslasteringswet ter wereld (blasfemiewet). Deze wet wordt vaak gebruikt om christenen te discrimineren. Hoe is het leven als christen in een moslimland als Pakistan?

Pakistan telt zo’n 200 miljoen inwoners, van wie 96 procent moslim is en slechts twee procent christen. Christenen werken vooral in steenfabrieken, die in het land veel voorkomen. Omdat ze niet of nauwelijks zijn opgeleid, komen ze voor de meeste banen niet in aanmerking. Het werk in de steenfabrieken is zwaar. Volwassenen en kinderen bakken in de brandende zon honderden stenen per dag tegen een laag loon. Ze wonen bij de steenfabrieken onder armoedige omstandigheden. De huisjes, die door soms grote gezinnen worden bewoond, zouden bij ons dienstdoen als schuur.

We lopen binnen bij een christelijk gezin. Opa en oma zitten buiten, op een gescheurd kleedje, terwijl de kleindochter, een tienermeisje, iets verderop op de grond een afwasje doet. Alles is oud, vies, kapot. Oma wijst met blijde ogen naar de muur, waar we een tekst zien met ernaast het kruis van de Heere Jezus. Ze wijst naar haar kleindochter die het op de muur heeft geschilderd. Belangstellend vragen we aan onze tolk wat er staat: ‘Jezus, het Licht van de wereld.’ Het meisje is blij als we haar prijzen om de tekening en tekst. Stil en verwonderd zijn we. In deze donkere plaats is Hij het Licht! En juist dat geeft houvast.

ZONDER OUDERS

We ontmoeten deze week ook de vier kinderen van Shafqat en Shagufta. Dit christelijke echtpaar zit al bijna vijf jaar gevangen, omdat Shafqat lelijke dingen zou hebben gezegd over de profeet Mohammed. De kinderen worden sinds de arrestatie verzorgd door hun oom en tante. Ze hebben een diep verdrietige blik in hun ogen. We vragen hen hoe het met hun ouders gaat. Hoe het is om hun vader en moeder te bezoeken in de gevangenis? De oudste zoon (16) zegt: ‘Onze moeder zit op drie uur afstand rijden van ons in de gevangenis. Ze is vaak verdrietig als ze ons ontmoet en vraagt of we voor haar willen bidden. Dan worden we zelf ook verdrietig.’ Hij is zichtbaar aangeslagen. ‘Mijn vader zit op vijf uur rijden van ons gevangen. Zijn gezondheid gaat achteruit. Mijn vader is verlamd. Het eten wordt soms te ver bij hem vandaan gezet. Dan kan hij er niet bij en dat betekent geen eten. Maar mijn vader bemoedigt ons. We gaan blij bij hem weg. Hij zegt altijd: ‘Kinderen, vergeet niet: eens komt Jezus terug. Dat is de dag van recht, dan mogen wij bij Hem zijn.’


Predikant word je niet zomaar. De Heere riep mij tot dit werk. Zeker in Pakistan kies je hier niet zelf voor’


Ontroerend is het om samen met hen uit de Bijbel te lezen en te bidden. Te vragen om kracht en troost, voor de ouders en voor deze vier kinderen. Het is goed om hen te troosten. Het dochtertje, Saira (10), ligt lange tijd tegen me aan.

VERHUIZEN

De ontmoeting met een predikantsgezin raakt me diep. Als predikantsvrouw ben ik benieuwd naar het verhaal van dit gezin. En er ís een verhaal te vertellen...

De ‘pastorie’ bevindt zich in een christelijke wijk in Lahore. In het huis is nauwelijks meubilair aanwezig: een paar bedden, wat kleden op de grond, meer niet. Pastor Mehboob vertelt dat dit het zoveelste onderkomen van zijn gezin is. Fanatieke moslims zijn op zoek naar hem. Hij heeft namelijk enkele jaren geleden moellahs gedoopt en daarop staat de doodstraf. Toen dit bekend werd, heeft men hem gearresteerd, mishandeld en gevangengezet. Tijdens zijn gevangenschap werd hij flink mishandeld. Hij laat de littekens aan zijn handen zien. Na een periode van veertig dagen van gebed en vasten werd hij als door een wonder van God vrijgelaten. De eis was echter dat hij zou stoppen met zijn werk. Toch gaat hij door en trekt hij rond. Zodra gevaar dreigt, verhuist hij weer. En dat gebeurde het afgelopen jaar wel vier keer.

Ik vraag hem of hij weleens denkt aan stoppen met dit werk, gezien het grote gevaar dat hem bedreigt. Hij kijkt me aan en zegt: ‘Stoppen? Wie moet dan mijn werk doen? Predikant word je niet zomaar.’ Naar boven wijzend: ‘De Heere riep mij tot dit werk. Zeker in Pakistan kies je hier niet zelf voor.’ Hij vervolgt: ‘Wel brengt het dag en nacht spanning mee. Wie zal voor mijn vrouw en kinderen zorgen als ik er niet meer ben?’

LIEFDE VOOR VIJANDEN

Ik denk: Hoe kun je werken onder moslims, terwijl zij het op je leven hebben gemunt? Mehboob: ‘Dat kan ik niet uit mezelf. Maar wanneer je bidt voor je vijanden, geeft Hij liefde tot hen in je hart.’ Ook zijn vrouw, die een erg verdrietige indruk maakt, kent het verlangen dat het werk doorgaat. Het geeft haar wel grote zorg dat hun kinderen vaak moeten veranderen van school. ‘Ze hebben de afgelopen jaren een grote achterstand opgelopen.’ We lezen het slot van Hebreeën 11 en het begin van hoofdstuk 12. Hoe is het mogelijk om in een situatie van vervolging vol te houden? Het kan alleen als we de overste Leidsman en Voleinder van het geloof, Jezus, in het oog houden. Hij ging door lijden tot heerlijkheid. Pastor Mehboob onderstreept dat de weg van een christen altijd de weg van de Meester is. Totdat Hij komt... De avond loopt uit op het samen zingen van psalmen en liederen. Stralende ogen bij iedereen, een betrokken houding, blijde kinderen. Gemeenschap met de kerk van alle plaatsen.

Gertruud de Koeijer uit Bilthoven is lid van het bestuur van de Hervormde Vrouwenbond.


HUISWERK

Deze week vol ontmoetingen met christenen die in het spoor van de Meester gaan, stelt ons voor verschillende vragen:
• Wat betekent het voor ons om in het spoor van de Meester te gaan?
• Hoe sterk leeft de verwachting van Jezus’ wederkomst bij ons? Komende zondag is het de zondag van de vervolgde kerk. In de prediking en/of de voorbede wordt aandacht gegeven aan het deel van Christus’ lichaam dat met lijden te maken heeft. En dit is het geval in veel landen. Het is goed om de vervolgde kerk een vaste plaats in onze gebeden te geven. Met het verlangen om straks met al de heiligen Hem volmaakt te dienen. Kom Heere Jezus, ja kom spoedig!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 mei 2018

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

PREDIKANT IN PAKISTAN

Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 mei 2018

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's