De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

ONZE VISKOM

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

ONZE VISKOM

2 minuten leestijd

Als een vis in het water... ja, zo voelen we ons meestal in het werk dat we mogen doen. We hebben in een ander land van ons huis een thuis gemaakt. We hebben vriendelijke mensen in onze omgeving wonen, we spreken de taal en we weten een plekje niet ver bij ons vandaan waar we heerlijk kunnen eten. We zijn erg blij met het werk dat we mogen doen. Het is hard werken, dat wel – maar het is en blijft een vreugde om bezig te mogen zijn met de grote opdracht.

Maar soms, heel soms, besef je dat je niet in de zee zwemt, maar in een glazen kom. Want soms stoot je je neus tegen de glazen wand. Je stoot hem als je die angst in je hart voelt opkomen wanneer de politie voor je deur staat. Zomaar, om te controleren wie er in je huis wonen. Je stoot je neus als je ziet dat er weer nieuwe camera’s zijn opgehangen. Je stoot hem wanneer je hoort dat mensen zoals jij geen visum meer krijgen en het land binnen tien dagen moeten verlaten. Je stoot hem als je hoort dat je vrienden gedurende enkele uren ondervraagd zijn door de politie. Je stoot hem als mensen je op je hart drukken niet je telefoon mee te nemen, zodat niet achterhaald kan worden waar je bent.


Je stoot je neus wanneer je hoort dat mensen zoals jij geen visum meer krijgen en het land moeten verlaten


Zo af en toe mag je uit de kom op verlof naar de zee. En pas als je uit die kom bent, besef je een beetje wat je hebt achtergelaten. Op een of andere manier wordt er iets van je schouders gehaald als je in de zee mag zwemmen. Een zee van open evangelische boekwinkels. Een zee van een variatie aan kerken en richtingen. Een zee zonder ogen die je altijd zien zwemmen. Een zee waarin je niet die buitenlandse vis bent, maar waar je je heerlijk kunt verschuilen in een grote school.

Daar genieten we van. Maar, omdat we geroepen zijn om vissers van mensen te zijn, springen we na die weldadige zee toch weer met vreugde in onze glazen kom.

Marieke den Butter-Kommers is moeder van acht kinderen en woont in Zuidoost-Azië, waar zij en haar man als kerkplanters en in de koffiehandel werken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 7 juni 2018

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

ONZE VISKOM

Bekijk de hele uitgave van donderdag 7 juni 2018

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's