EEN GESCHENK UIT DE HEMEL
MEDITATIE: JOHANNES 17:11,17 Bewaar hen die U Mij gegeven hebt in Uw Naam. (...) Heilig hen door Uw waarheid.
In Zijn gebed vraagt Jezus de Vader twee dingen. Hij bidt om de bewaring en om de heiliging van Zijn volgelingen. Ik zeg nu ‘volgelingen’, maar de Heere Zelf sprak niet van Zijn volgelingen maar over ‘hen die U Mij gegeven hebt’. Zo ziet Jezus ons blijkbaar.
Hij ziet ons niet als mensen die toevallig in Hem zijn gaan geloven of voor Hem hebben gekozen. Dat is natuurlijk wel het geval bij een volgeling van Jezus. Toch? Zijn wij dat ook? Heb ik de goede keus gemaakt om Jezus te volgen? Belijden we Hem als onze Heere en Heiland? Als dat zo is, dan ziet Jezus ons als een geschenk uit de hemel.
Zo spreekt Hij over ons met Zijn Vader, net zoals Adam met God sprak over zijn vrouw. ‘Die vrouw die U mij gegeven hebt.’ Adam zag Eva als een geschenk uit de hemel. Dat was zij natuurlijk ook. Zo ziet Jezus Zijn gemeente als een geschenk uit de hemel. Dat zijn wij natuurlijk ook.
Jezus is dat uiteraard ook voor ons. De Vader bracht Jezus op ons pad. Hij heeft Hem aan ons gegeven (Joh.3:16). De Vader had er de hand in dat wij oog kregen voor Hem, Hem lief kregen. We zijn aan elkaar gegeven.
WEERSTAND
Daarom horen wij er niet meer bij in deze wereld. Daarom zijn wij niet meer van deze tijd. Niet omdat we achterlijk zijn, maar omdat we Jezus toebehoren. Daarom kijkt de wereld ons vreemd aan, of zelfs met afkeer. Herkennen we dat? Voelen we weleens weerstand bij collega’s, buren of klasgenoten, omdat we Jezus volgen? Volgens de Heere zouden wij daar last van moeten hebben (Joh.16:33; 17:14, etc.).
Pas zei een lieve broeder uit de gemeente tegen mij: ‘Dominee, daar weet u niets van. U bent de hele dag met de Bijbel en gebed bezig. Ik zit de hele dag tussen vrachtwagenchauffeurs en fabrieksarbeiders. Op maandag vliegen de vloeken mij om de oren. U weet niet hoe moeilijk het is om in zo’n omgeving het geloof te bewaren.’ Helaas herken ik het wel. Dit gaat aan dominees niet voorbij. Was dat maar waar. Jezus herkent dit ook, als geen ander. Hij kwam vanuit de hemel, de sfeer van liefde, eerbied, harmonie in een wereld vol huichelarij, ruzie, haat tegenover God. Hij weet hoe moeilijk het is om in zo’n omgeving staande te blijven. Daarom heeft Hij voor ons gebeden om onze bewaring. Dat is toch fijn. Er wordt voor ons gebeden hierboven. We zijn niet aan ons lot overgelaten. De Heere bidt voor ons. Daarom zullen we staande blijven.
VEILIGE BUBBEL
Dan moeten we toch maar weer gewoon naar ons werk gaan. We hoeven het klooster niet in. Dat is misschien wel een aanlokkelijk idee om ons in een veilige, warme geloofsgemeenschap terug te trekken. Maar dat is ons niet geboden. Integendeel. Het is ons verboden. Dat is niet wat de Heere voor ons verlangt. ‘Ik bid niet dat U hen uit de wereld wegneemt.’ (Joh.17:15) Wij mogen ons niet terugtrekken uit de wereld in een veilige, christelijke bubbel.
Waarom niet? Omdat wij een opdracht hebben in deze wereld. Het is Jezus’ gebed dat wij onze opdracht zullen verstaan en gestalte geven. ‘Heilig hen,’ bad Hij voor ons. Jezus bidt de Vader dus dat Hij ons – net als Hijzelf – zal heiligen, zodat wij gewijd zullen zijn aan Zijn opdracht.
Wat is onze opdracht? Wij zijn geroepen (geheiligd) om priester te zijn (1 Petr.2:9), om God te vertegenwoordigen bij de mensen en de mensen bij God. Dat doen we door metterdaad iets van het karakter van Jezus zichtbaar te maken, door vrijmoedig van Hem te spreken, door te bidden voor mensen, door zonden van anderen te (ver)dragen.
GEBED
De hogepriester droeg mensen op zijn hart. Laten we daaraan denken. Als we kinderen hebben gekregen, kleinkinderen, laten we hen op ons hart dragen als we tot God naderen. En zouden we niet mogen bidden dat God ook vandaag nog mensen trekt uit de wereld? Jawel toch?
Die wonderlijke uitspraak van Jezus geldt vandaag nog steeds. ‘God heeft de wereld lief.’ (Joh. 3:16) Ik snap daar niets van. De wereld kijkt God met de nek aan. Ze doet of Hij lucht is. Maar deze vijandige wereld heeft God het liefste gegeven wat Hij had, Zijn eigen Zoon. Dat is maar goed ook. Anders waren wij verloren geweest.
Vandaag zijn er nog priesters nodig die willen bemiddelen tussen God en wereld. Willen wij ons daaraan wijden? Dat zou een gebedsverhoring zijn.
Ds. J.J. van den End is predikant van de hervormde gemeente te Oudewater.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 7 juni 2018
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 7 juni 2018
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's