MEER DAN RAMPEN EN RELLEN

‘Goed nieuws is geen nieuws’, zo leren journalisten. Tja, het is niet anders. Schouderophalend accepteer je dit droeve feit en sla je de krant open – om de zoveelste portie ellende te lezen en te verwerken. Maar is het wel waar dat goed nieuws geen nieuws is? Charles Groenhuijsen, doorgewinterd journalist, is het beu. Het nieuws dat de media brengen, is volgens hem de halve waarheid. ‘De werkelijkheid is meer dan rellen, rampen en rotzooi.’ Het gaat juist goed met de wereld, beter dan ooit. Een voorbeeld: tweehonderd jaar geleden verkeerde de ganse aardbevolking in armoede en kwam de gemiddelde levensverwachting niet uit boven veertig jaar, met uitzondering van Groot-Brittannië en Nederland, die er een paar jaar boven zaten. Nu is de levensverwachting in ons land ongekend hoog, bijna 82 jaar. Dat komt doordat we ouder worden, maar vooral ook doordat er veel minder kindersterfte is. De verschillen wereldwijd tussen rijke en arme landen zijn weliswaar toegenomen vergeleken met tweehonderd jaar geleden, maar bijna alle landen zijn er beter aan toe dan destijds. Zelfs in de armste landen neemt de levensverwachting toe. En veel Aziatische landen zijn enorm in het spectrum opgeschoven.

NIEUWS VERMIJDEN

Toch blijkt uit onderzoek dat pakweg een kwart van de westerse bevolking het nieuws actief mijdt, omdat ze niet meer tegen al die ellende kunnen. Reden voor Groenhuijsen om zich op te winden over de journalistiek, die zich niet op de juiste manier van haar taak kwijt. In een interview met de Volkskrant somt hij positieve ontwikkelingen op: ‘Elke dag komen 130 duizend mensen uit de armoede, al 25 jaar lang. De middenklasse is nog nooit zo groot geweest, de overgrote meerderheid van de kinderen gaat naar school, de misdaad daalt fors, het drinkwater is schoner, vrouwen emanciperen razendsnel, zelfs in de conservatiefste landen krijgen zij meer vrijheden. Allemaal ontwikkelingen waar veel burgers geen weet van hebben, omdat de meeste media er niet over berichten. De onwetendheid is immens.’ En dat heeft gevolgen, stelt hij, want door deze onwetendheid worden angst en het rechtse populisme gevoed.

Het betoog van Charles Groenhuijsen raakt een snaar in me. Veel mensen worden murw van de dagelijkse confrontatie met ellende, of ze weten er geen weg mee en gaan het nieuws vermijden. Voor je betrokkenheid op het wereldgebeuren is het juist goed als je ook hoort over hoopvolle ontwikkelingen, mooie initiatieven, mensen die zich onbaatzuchtig inzetten voor anderen. Dat soort nieuws inspireert om zelf ook op een positieve manier aan de slag te gaan. Een kind dat thuis alleen maar hoort wat hij allemaal fout doet, wordt een vervelend mens, zegt Groenhuijsen.

MISSTANDEN

Dat laat onverlet dat er grote problemen zijn op het wereldtoneel en in ons eigen land waarvoor we niet weg mogen kijken. Met de natuur gaat het in veel opzichten niet goed. Reden genoeg om onszelf een spiegel voor te houden en ons af te vragen of ons gedrag niet een tandje groener kan. Het gaat toch om Gods goede schepping waarvoor we verantwoordelijk gesteld zijn? En nog altijd bestaat er veel ongelijkheid tussen arm en rijk – goedkope kleding die wordt gemaakt onder slechte omstandigheden, chocola en koffie waarvoor de arbeiders geen eerlijke prijs krijgen. Onlangs las ik een reportage over arme Filipijnse meisjes die gevangen worden gehouden en voor de webcam seksuele handelingen moeten uitvoeren – voor de ogen van rijke westerlingen. Misstanden moeten altijd benoemd worden, net zoals in een bijbelse theologie de werkelijkheid van zonde niet mag ontbreken. Maar zoals zonde niet het hele verhaal is, zijn ‘rampen, rellen en rotzooi’ ook niet het hele verhaal.

GOED NIEUWS

Elke krant, elk tijdschrift ziet zich gesteld voor de vraag wat vermeldenswaardig is. Welke ontwikkelingen benadruk je, welke gebeurtenissen geef je extra aandacht? Dat geldt ook voor De Waarheidsvriend. In elk nummer staat op pagina 2 ‘Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven’. Het feit dat Jezus leeft, geeft hoop – het is het goede nieuws bij uitstek. Wie zich verdiept in het Koninkrijk van God, ziet niet alleen dat de kerk in Nederland krimpt maar dat elke dag miljoenen mensen via internet over Jezus Christus horen. Die ziet niet alleen de jeugd die afhaakt maar ook de mensen die tot geloof komen via Alpha-cursussen. Die ziet niet alleen het schrikbarend kleine aantal mensen dat rond Pasen belijdenis doet, maar hoort over nieuwe plekken waar het Evangelie voet aan de grond krijgt. Ik durf te stellen dat wie oog heeft voor het mooie dat God doet, meer draagkracht heeft voor het zien van moeilijke dingen en meer moed heeft om aan de slag te gaan in Zijn Koninkrijk.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen