HEILIGE BEZIELING

Jezus beloofde in Handelingen 1 de kracht van de Heilige Geest om te getuigen van het heil dat in Hem te vinden is. De kracht van de Geest wordt zichtbaar in de vrijmoedigheid waarmee de apostelen spreken. In Handelingen 4:31 lezen wij: ‘Zij spraken het Woord van God met vrijmoedigheid.’ Die vrijmoedigheid kunnen we de zichtbare buitenkant noemen van de zekerheid die diep in het hart leeft: Jezus is de Opgestane, Hij leeft! Die blijdschap en zekerheid geven vrijmoedigheid om te getuigen. Zo geeft de Geest ook vandaag vrijmoedigheid om van Christus te getuigen. God vult Zijn gemeente met de Heilige Geest, met heilige bezieling en met de liefde van Christus. Die vervulling schenkt God ook vandaag, wanneer wij leren staan in de wind van de Geest. Dr. J.H. Bavinck, de zendingstheoloog, stelde in zijn fijnzinnige boekje over de Heilige Geest daarbij de vraag: ‘Wat houden we omhoog: een zakdoek of een zeil?’ Met andere woorden: hoeveel verwachten wij van de Geest?

AANKLAGEN

Het getuigen van de apostelen begint meteen in Handelingen 2 met de preek van Petrus die uitleg geeft bij die vreemde, begeleidende verschijnselen van de uitstorting van de Geest. Maar dit getuigen gaat over in een aanklacht. Hier zien we de Heilige Geest als Aanklager, volgens de belofte van Jezus in Johannes 16. Het overtuigende werk van de Geest is in feite het aanklagende werk van de Geest. Hij overtuigt van zonde, gerechtigheid en oordeel.

We zien het voor onze ogen gebeuren als Petrus de zonde van het ongeloof aanwijst. De kruisdood van Jezus is een daad van ongeloof, omdat Hij niet (h)erkend was als Gods Messias. Maar Hij is door God bij de opstanding en de Hemelvaart in het gelijk gezet.

De hoorders reageren – diep in hun hart geraakt: ‘Wat moeten wij doen, mannenbroeders?’ Nu moeten wij dit moment in de heilshistorie niet uit het oog verliezen. Jezus sprak in Johannes 16 geen algemeen woord over het werk van de Geest in harten van mensen. Hij zal de wereld overtuigen. Hier, bij de uitstorting van de Geest, voltrekt zich de belofte van Christus. Want zodra de Geest gekomen is, begint Hij meteen met overtuigen en aanklagen.

De dood van Christus die wij op ons geweten hebben, is niet minder dan de weg van God tot ons behoud

Bijzonder is wel dat de Geest deze zelfde dingen ook vandaag doet en wil uitwerken in onze harten. Hij opent onze ogen voor het feit dat we ons verzet hebben tegen Christus. Dat we Hem buiten ons leven gesloten hebben. Op die manier worden we tijdgenoten van de eerste christenen.

BLIJDSCHAP

We zien een vreugdevolle ontvangst van de blijde boodschap: drieduizend mensen laten zich dopen en belijden de Naam van Christus! ‘Zij nu die zijn woord met vreugde aannamen, werden gedoopt.’ Hoe is het mogelijk? Ze zijn zojuist aangeklaagd, maar een ogenblik later zijn het blijde ontvangers van het heil. Dit kan alleen door het werk van de Geest. Zo gaat het er ook aan toe in ons leven als het Woord onze trots en zelfhandhaving laat zien en de Geest dit gaat afbreken. Door Zijn werk buigen wij voor de woorden van God en worden we gericht om op Jezus te zien. Dan neemt diepe blijdschap van ons bezit. De dood van Christus die wij op ons geweten hebben, is niet minder dan de weg van God tot ons behoud. Wat een liefde stelt de Heere God tegenover onze vijandschap.

VOLHARDING

‘Zij volhardden in de leer (het onderwijs) van de apostelen en in de gemeenschap, in het breken van het brood en in de gebeden (Hand.2:42). Zij volhardden: het is de gemeente die volhardt in het leven van het geloof, maar wanneer we de Geest hieruit weglaten stort het gebouw van de gemeente volledig in.

Vandaag is de gemeente een verschijnsel in de marge. Maar goddank is er nog steeds een volhardende kern. Wij denken wellicht: ‘Hoe lang houden wij het nog vol?’ Maar laten we leren geloven dat de Geest ons niet verlaat. Zo gaan we met nieuwe moed verder. Onze volharding is aan Hem te danken. Elk verlangen naar God, om meer te horen, te ontvangen en uit te delen is van de Geest.

VERWARRING

Kende de eerste gemeente alleen maar hoogtepunten? Nee, er zijn ook momenten van verwarring aan te wijzen. In Handelingen 5, in het verhaal van Ananias en Saffira, komt schijnheiligheid de gemeente binnen. Er wordt liefde geveinsd om in de belangstelling te staan. De Geest is er als eerste bij om te laten merken dat dit niet van Hem komt. Oprechte liefde is een vrucht van de Geest, maar er zijn ook namaakvruchten van de slechtste soort. Het moet duidelijk worden dat die niet van de Geest afkomstig zijn.

We zien in Handelingen 6 hoe de Geest de apostelen bewaart bij de kerntaken. Het werk groeit hun boven het hoofd, Grieks sprekende weduwen worden vergeten.

Juist dat gemopper brengt de apostelen tot een nauwkeurige omschrijving van wat hun kerntaak is: volharden in het gebed en de bediening van het Woord. Wanneer we ons afvragen waar we het werk van de Geest zien in onze eigen levens, laten we het dan niet in het bijzondere zoeken, maar in wat het boek Handelingen ons daarover leert. Dit zijn de dingen die het stempel dragen van de Geest: het berouw over onze zonden, het geloof in Christus, de volharding en de trouw aan de dienst van de Heere, de bewogenheid met onze naaste, het leven bij het Woord, de navolging van Christus en het dragen van het kruis.

DE BRIEVEN VAN PAULUS

We letten ten slotte op een paar noties uit de brieven van Paulus. Waar de Geest werkt, werkt Hij levensvernieuwing. Wat de wet niet in staat is uit te werken, (Rom.7) doet de Geest (Rom.8). Hoe gaat dat in zijn werk? Paulus gebruikt daar enkele woorden voor: wandelen naar de Geest (Rom. 8:1) en: door de Geest de werkingen van het lichaam doden (v.13). De Geest leert het onkruid van de zonde te bestrijden, in plaats van het te laten voortwoekeren.

Deze Geest Die vernieuwing werkt, is ook de Geest Die ons tot verdieping brengt van het geloof. Hij werkt in onze harten een vast vertrouwen dat God om Jezus’ wil onze Vader is. En opnieuw wordt dit uitgedrukt als werk van de Geest en van de gelovige: door Wie (de Geest) wij roepen: Abba, Vader (v.15). In de grootste nood klemmen we ons aan Hem vast als onze Vader.

VERZUCHTINGEN

De Geest is een biddende Geest. Hij pleit voor ons met onuitsprekelijke verzuchtingen (8:26). Hij brengt het zuchten van de schepping en van de gelovigen bij de Vader. Terwijl Jezus bij de Vader is en daar voor ons pleit, pleit de Geest, Die in de gelovigen woont, eveneens voor ons. Hij is de gave van de eindtijd en doet ons naar het einde verlangen en de eindstreep behalen. In het Nieuwe Testament is de Geest de eerste uitbetaling, het handgeld, de eerste gave, die God geeft van Zijn grote en heerlijke toekomst. De Geest richt ons in Zijn werk op de grote dag van Christus’ wederkomst. De Geest en de bruid zeggen: ‘Kom!’ (Openb. 22:17).

GAVEN

De gaven van de Geest zijn geen luxe extraatjes bij het doorsnee christenleven (W.M. Dekker en A.J. Zoutendijk, De Geest onderscheiden). Het zijn de hulpbronnen die de Geest ter beschikking stelt om ons vruchtbaar te laten werken in Gods Koninkrijk. Hij deelt ze uit zoals Hij wil. We hoeven daarom geen eindeloze discussies te hebben of we alle genoemde gaven uit 1 Korinthe 12 en 14 ook moeten hebben. Hij deelt uit zoals Hij wil! Wel is het van belang dat we openstaan voor wat Hij wil geven. Ook als dat gaven zijn waarop wij niet hadden gerekend. Maar laten we tevreden zijn als Hij niet geeft waarop wij hadden gehoopt. Hij geeft zoals Hij wil, tot opbouw van het lichaam van Christus.

HULPMIDDELEN

De Geest heeft tal van hulpmiddelen tot Zijn beschikking: Het Woord, de sacramenten, het gebed, de onderlinge ontmoeting, christelijke hulpvaardigheid. Het zijn allemaal hulpbronnen waar de Geest Zich van bedient om ons bij de les te houden, om ons geloof en onze hoop op God te richten.

Zondag 20 zegt zo mooi over de Geest: ‘Hij is ook mij gegeven’ en ‘Hij maakt mij Christus en al Zijn weldaden eigen.’ De Geest brengt de gelovige bij Christus. We leren ons leven lang putten uit de bron van Gods liefde en genade in Christus.

Een vraag die dikwijls gesteld wordt, is: ‘Hoe spreken we over het werk van de Geest met anderen?’ Waarom is spreken over het werk van de Geest niet zo eenvoudig? Spreken over Christus is spreken over wat Hij voor ons gedaan heeft. Spreken over het werk van de Geest is spreken over Gods werk in ons. Terecht bestaat hier een bepaalde schroom voor. Want voordat we het weten, plaatsen we onszelf in het middelpunt. Toch mogen wij daar vrijmoedig van getuigen, want wanneer we spreken over de Geest die in ons hart werkt,

• spreken we over de betekenis die Christus voor ons gekregen heeft;

• spreken we over de vraag hoe het besef van zonde is ontstaan en verdiept;

• spreken we over de vrucht die voor ons dikwijls zo weinig zichtbaar is;

• spreken we over gaven die Hij geeft.

We ontvangen de Geest wanneer Hij het geloof in Christus in onze harten ontsteekt. Laten we God er intens dankbaar voor zijn. Hij is de drie-enige God. Hij heeft ons geschapen. In Christus is Hij de Verlosser. Door Zijn Geest betrekt Hij ons hart en leven bij de grote en machtige daden van God. Lof zij de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

Ds. P.J. den Admirant is predikant van de hervormde wijkgemeente Eben-Haëzerkerk te Apeldoorn.

Volgende week deel 3 in deze serie, ds. C.M. van Loon over dromen en visioenen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen