AAN ALLE ROTTERDAMMERS

Rotterdam, juni 2018

Beste Rotterdammers en zij die de Rotterdamse Haven een warm hart toedragen,

In dit themanummer over Rotterdam delen wij met u ons diepste verlangen ten aanzien van het werk van het Diaconaal Havenproject Rotterdam (DHR). DHR is er vooral voor zeevarenden die hier in de problemen raken. Rijk van Lent is de diaconaal werker die hen praktisch en pastoraal kan bijstaan.

Wanneer de haven in de publiciteit is, gaat het meestal om aantallen schepen, de hoeveelheid lading en aantallen containers. Om de steeds groter wordende schepen van dienst te kunnen zijn, is de haven uitgebreid naar het westen en vrijwel uit het stadsbeeld verdwenen. Duidelijk wordt dit wanneer men een havenrondvaart maakt. Waar vroeger de schepen werden gelost en geladen, zijn nu woonwijken gebouwd; loodsen worden ingericht tot expositieruimte. Zeevarenden zijn uit het stadsbeeld verdwenen.

Van oudsher zijn de kerken actief in de havensteden. De Scandinavische kerken zijn bekend in Rotterdam. Zij zijn vooral aanwezig voor hun landgenoten. Echter, de meeste zeevarenden komen uit lagelonenlanden. Het Diaconaal Havenproject richt zich met name op deze categorie zeevarenden.

Wat niet veranderd is door de jaren heen, is dat zeevarenden ziek kunnen worden of slachtoffer worden van een ongeval. Het is de hoofdtaak van Rijk van Lent om deze patiënten bij te staan. Zij zijn echter in de anonimiteit verdwenen. Dat heeft verschillende oorzaken.

Sinds kort is een van de laatste zichtbare tekenen van de havenstad uit het centrum verdwenen. Het Havenziekenhuis is een polikliniek geworden. Zeevarenden werden indien mogelijk in dit ziekenhuis behandeld; nu worden zij over de Rotterdamse ziekenhuizen verspreid, met de nadruk op het Erasmus MC. Zij zijn moeilijker of niet te traceren. In het Havenziekenhuis was men bekend met het feit dat een zeevarende achter kon blijven en dat er een diaconaal werker is om hem te bezoeken. Bij de ziekenhuizen waar de zeevarenden nu worden opgenomen, is men bang om de privacy-regels te schenden. Wanneer je vraagt: ‘Is er nog een zeeman opgenomen?’ geeft men op die vraag geen antwoord.

Bij een opname wordt een waslijst aan gegevens ingevuld. Een buitenlandse zeevarende heeft hier geen ziektekostenverzekering. De kosten worden via de rederij of de agent verrekend. Die weet blijkbaar wel dat de patiënt van een schip komt. Zo moeilijk behoeft het dus niet te zijn om te weten of er zeevarenden zijn opgenomen. Door de terughoudendheid om informatie te geven, blijft de patiënt onnodig van contact verstoken.

Wat betekent de diaconaal werker voor de patiënt? Hij staat naast de patiënt en regelt noodzakelijke zaken voor zijn welbevinden, want in veel gevallen is diens schip vertrokken. Hij faciliteert in de communicatie met familie door bijvoorbeeld het uitlenen van een laptop. Maar ook is de diaconaal werker deelgenoot in de gesprekken wanneer er slecht of goed nieuws is. De liefde van God kan op allerlei manieren worden overgebracht: door er te zijn, door praktische hulp, aandacht en gebed.

Beste Rotterdammers, de kans is klein dat u een zeevarende in een ziekenhuis zult ontmoeten. Wilt u toch iets betekenen voor deze mensen? Dat kan. Een bezoek aan de stad is voor de zeevarende vrijwel onmogelijk. Hooguit een bezoek aan het zeemanshuis. In de wereldhaven Rotterdam zijn er nog twee, in Schiedam en sinds kort in Oost-Voorne. Zonder vrijwilligers kunnen zij niet bestaan. Er is een tekort. Neem voor meer informatie contact met ons op.

Namens het bestuur van DHR,

W. Baas

Tel.: 06-53679262
E-mail: info@diaconaalhavenproject.nl

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen