GLOBAAL BEKEKEN

Vandaag, 5 juli, promoveerde Jaco van der Knijff, lid en oud-ambtsdrager van de hervormde wijkgemeente Eben-Haëzerkerk te Apeldoorn, in Groningen aan de PThU op het proefschrift Heilige gezangen. Herkomst, ontwikkeling en perceptie van de lofzangen in het psalmboek van Dathenus en de ‘Enige Gezangen’ in de Staatsberijming van 1773. Van harte gefeliciteerd! Hier volgen enkele van de stellingen:

• Johannes Calvijn en Petrus Dathenus legden in de zestiende eeuw het adagium ‘alleen psalmen in de eredienst’ ruimer uit dan veel hedendaagse orthodox-gereformeerden die zich op Calvijn beroepen.

• Niet predikanten of synoden, maar uitgevers en drukkers hebben uiteindelijk de omvang van de collectie ‘Eenige Gezangen’ bepaald.

• Ten onrechte heeft het Eigen Geschrift van David in 1773 geen plek gekregen in de collectie ‘Eenige Gezangen’.

• Wie de ‘Eenige Gezangen’ accepteert, heeft geen verweer tegen pleidooien voor meer gezangen in de eredienst.

• Het feit dat uitgeverij Royal Jongbloed en de Stichting Herziene Statenvertaling in de uitgave van de Herziene Statenvertaling (2010) aan de collectie ‘Eenige Gezangen’ twee liederen hebben toegevoegd, vertoont weliswaar overeenkomsten met de manier waarop deze collectie is ontstaan, maar moet niettemin gekarakteriseerd worden als onwenselijk eigenmachtig optreden.

• De psalmboekuitgaven van de Gereformeerde Bijbelstichting (GBS) waarin de psalmmelodieën isometrisch zijn genoteerd vormen een breuk met een ruim 450 jaar oude hymnologische traditie en ontnemen de gebruiker ten onrechte de kans kennis te maken met het oorspronkelijke ritme van de Geneefse psalmen.

• Wie berijmingen van psalmen accepteert, heeft de deur naar het vrije lied al op een kier gezet.

***

Rik en Machteld Lubbers werken voor de GZB in Peja, Kosovo. Uit hun nieuwsbrief een gedeelte:

Vaderliefde

Zomaar een doordeweekse donderdagavond... de theaterzaal stroomde vol en de popcorn was niet aan te slepen... Boven verwachting! Er werd een seculiere film gedraaid, maar met de boodschap van de ‘verloren zoon’ erin verweven. Een prachtige film waarin vergeving, een tweede kans en vooral vaderliefde centraal stonden. Pajtim en Nora (het Kosovaarse stel waar we de verantwoordelijkheid voor het vrijdagse missionaire jeugdwerk aan hebben overgedragen) hebben meegeholpen om deze Kosovaarse film tot stand te brengen. Het leek hen mooi om deze film ook in Peja te vertonen. Eerlijk gezegd waren wij benieuwd of er mensen op af zouden komen, maar hoe prachtig was het om te zien hoe de zaal volstroomde. Zo’n 300 mensen werden bereikt met deze film! Bijzonder hoe jong en oud, geraakt door de boodschap, de zaal weer verlieten.

Europa info

Enige tijd terug werden we geïnterviewd voor de Europa Info aangaande ons werk in Kosovo. Onderstaand zomaar een paar regels uit dit interview. Het volledige artikel is te lezen op onze site en is zeker de moeite van het lezen waard!

‘Kosovaarse christenen worden niet fysiek vervolgd, maar de sociale druk is enorm. Sommigen kiezen er zelfs voor om in het geheim te geloven.’ Rik vertelt over een man die net buiten Peja woont en een aantal jaren geleden bij de gemeente betrokken raakte. Zijn vrouw verliet hem vanwege zijn christelijke geloofsovertuiging en zijn familie voelde zich te schande gezet. ‘Het is zelfs gebeurd dat hij op een zondag uit de kerk thuiskwam en aan tafel wilde aanschuiven om te eten. Dat stond zijn familie niet toe.’

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen