OP PAD MET HET WOORD

Uw taak? ‘Sinds januari ben ik wijkouderling. Ik leg huisbezoeken af, dat doe ik samen met een bezoekbroeder. Het is fijn om het werk niet alleen te doen; je weet niet wat je achter de deur aantreft of wat er zal gebeuren. We gaan ook bij randkerkelijken langs. Het ‘makkelijke’ aan dit werk is dat we de vinger mogen leggen bij Gods Woord. Hij spreekt tot ons, daar moeten we voor buigen. Ik mag zaaien en het vervolg in de hand van de Heere leggen.’

Uw motief? ‘De liefde van Christus dringt mij. Als je iets van Hem mag kennen, dan wil je dat delen. Toen ik belijdenis deed, heb ik beloofd me in te zetten voor de gemeente. Ik zet graag dingen aan de kant voor dit werk, want het heeft mijn hart. Omdat ik een eigen bedrijf heb, kan ik zelf mijn tijd indelen. Ik ga gerust overdag op pad voor de kerk, dan kan ik mijn bedrijf ook echt loslaten. Ik ben verwonderd dat Hij mij wil gebruiken.’

Aantal uren? ‘In de wintermaanden twee avonden in de week en zomers wat minder.’

Het belang? ‘Het is een stuk omzien naar elkaar. Samen vormen we de gemeente, samen zijn we op reis naar onze eeuwige bestemming. Het is belangrijk voor het geestelijke welzijn van de gemeente. De Heere God heeft de ambten ingesteld. We mogen de predikant ondersteunen, zoals Aäron en Hur Mozes ondersteunden. Gelukkig hangt het allemaal niet van mij af, ik mág dit werk doen.’

Mooi? ‘Hiervoor ben ik dertien jaar evangelisatieouderling geweest en acht jaar jeugdouderling. Het thuisfront was aanvankelijk niet blij dat ik opnieuw ouderling zou worden. Maar het wonderlijke gebeurde: er kwam weer ruimte en acceptatie om dit werk te aanvaarden.

Een mooie ervaring van jaren geleden, toen ik nog in de twintig was: ik stond met een Echo bij een randkerkelijk iemand voor de deur. Met veel schroom begon ik een gesprekje. Toen ik later koster en evangelisatie-ouderling werd, kwamen die mensen elke zondag in de kerk en gingen ze op de achterste bank zitten. Als wij trouw zijn, wil God Zijn zegen geven.’

Moeilijk? ‘Bezoeken afleggen rond overlijdens kan moeilijk zijn. Maar je kunt niet voor je taak weglopen. Soms kun je van tevoren denken dat het wel een lastig bezoek zal zijn. Maar ik hoef niet met mezelf te komen. Ik houd me vast aan de tekst uit Psalm 118:3 (berijmd): ‘De Heere is bij mij, ’k zal niet vrezen; (...) wat zal een nietig mens mij doen?’ Ik mag onbevangen en eerlijk spreken. Hoe lastig een bezoek ook is: tenslotte duurt het meestal maar een uur.’

Volgende keer Jolanda van der Plas uit Katwijk aan Zee.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen