DS. G.C. KUNZ (1941-2018)

Onze broeder heeft de laatste jaren een zware weg van geestelijke en lichamelijke aftakeling doorgemaakt. Zijn beslissing om niet meer te preken was moeilijk. Hij moest steeds meer inleveren, totdat hij thuis niet meer verzorgd kon worden. Hoe zwaar was dit voor hem, voor zijn vrouw Leny, die er altijd voor hem was, en voor de kinderen en kleinkinderen bij wie hij zo’n dierbare plaats innam. Zo verbleef hij ruim drie jaren in Salem te Ridderkerk. Daar werd hij liefderijk verzorgd, tegelijk met veel liefde omringd door zijn vrouw en kinderen van wie hij zoveel hield. Door genade werd hij gedragen, in stille overgave aan zijn Meester. Dat merkte je als je hem bezocht. Bij oude herinneringen veerde hij wat op. Een gouden moment was voor mij eens, toen ik met hem pastoraal afsloot, dat hij plotseling onder het gebed zei: ‘Stil even, Piet.’ Zelf ging hij verder in aanbidding, zijn Koning grootmakend: ‘Heere, U bent goed en doet nooit kwaad, U bent een groot Koning.’ Dat stamelende gebed was ontroerend. Die bijzondere ogenblikken waren er.

GODVREZEND GESLACHT

Ds. Kunz werd geboren in Delft uit een godvrezend geslacht waarmee hij zich geestelijk verbonden wist. Hij had al vroeg de begeerte om predikant te worden. Hij zocht geen hoge dingen, maar hij voegde zich tot de nederigen. Dat tekende Coenraad al als student. In onze eerste gemeente was hij destijds consulent. Hij gaf wijze adviezen. Kenmerkend voor hem was zijn pastorale houding. Je kon altijd een beroep op hem doen. Zo hielden we de jaren door contact. Wonderlijk werden de wegen geleid: hij was in Dordrecht predikant in dezelfde wijk als waar ik later predikant werd. Daar kwam hij na zijn emeritaat ook wonen met zijn vrouw, dichtbij zijn kinderen. We hebben veel als vrienden met elkaar mogen delen. Hij zag de dingen scherp, maar tegelijk kenmerkte mildheid hem, zeker bij het ouder worden. Ds. Kunz was vooral christocentrisch in prediking en pastoraat. Hij had de gave om eenvoudig maar schriftgetrouw de Evangelieschat uit te stallen: Christus aanwijzen als het Lam Gods, Dat de zonde der wereld wegneemt en vooral zijn Meester als Koning verheerlijken. Dat gebeurde met liefde, maar tegelijk met heilige ernst. Hij wist van de schrik des Heeren om de mensen te bewegen tot geloof. Vaak straalde zijn gezicht en eindigde hij met een zelfgemaakt gedicht. Zo heeft hij de gemeenten Polsbroek en Vlist, Werkendam, Dordrecht, Waddinxveen, Papendrecht en Sommelsdijk met ere mogen dienen, stil achter zijn Meester aan.

AARDEN VAT

Opvallend is dat zijn intreepreek in zijn eerste gemeente Polsbroek en zijn afscheidspreek in zijn laatste gemeente Sommelsdijk over dezelfde tekst gingen: ‘Maar wij hebben deze schat in aarden vaten, opdat de uitnemendheid der kracht is van God en niet uit ons.’ (2 Korinthe 4:7) ‘Een aarden vat’, zo heeft onze broeder dat ervaren als hij geestelijke aanvechtingen kende in zijn leven, ook over de boodschap die hij bracht. Klein dacht hij van zichzelf, maar groot van zijn Meester. Zo was zijn gang in de kerk, maar ook in zijn gezin bij zijn vrouw, kinderen en kleinkinderen. Hij betekende pastoraal veel, ook voor zijn familie. Lief en leed werden gedeeld. Heel zwaar was het verlies van hun kleinzoon Jesse in 2002, kort nadat hijzelf een hartoperatie had ondergaan. Dat heeft diepe sporen getrokken in de familie. In die weg gaf de Heere ook hoop door alle strijd heen. Hoe dankbaar was hij dat de Heere Zijn Woord bewaarde in de lijn der geslachten en ook veel zegeningen gaf.

JUBILEUM

Ds. Kunz heeft destijds in de Grote Kerk van Dordt zijn veertigjarige ambtsjubileum herdacht met de woorden uit Openbaring 2: ‘Wees getrouw tot de dood en Ik zal u geven de kroon des levens.’ We geloven dat dit nu zijn deel is. De rouwdienst in de Pauluskerk en de begrafenis op 26 juli straalden die genade en die eer van Christus uit, zoals hijzelf het Woord ook op diezelfde plaats verschillende jaren bediend had. De psalmen waren onze broeder lief.

Vaak gaf hij op:

De Heer’ zal in dit moeilijk leven,
Zijn volk, Zijn erfdeel nooit begeven.
(Ps.94:8)

De Heere trooste daarmee zijn vrouw, zijn kinderen en kleinkinderen, die een biddende man, vader en opa missen. Nu mag hij het Lam volmaakt in aanbidding dienen in Zijn tempel. Een bidder minder op aarde, een lover meer in de hemel. Geloofd zij God met diepst ontzag!

P. MOLENAAR, LUNTEREN

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen