De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

OPGEBORGEN BELOFTE

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

OPGEBORGEN BELOFTE

MEDITATIE: PSALM 119:11 Ik heb Uw belofte in mijn hart opgeborgen, opdat ik tegen U niet zondig.

4 minuten leestijd

Psalm 119 is de langste psalm. Voor sommigen een gebed zonder end. Maar de langste psalm is het waard om gelezen te worden. Het is geen gebed zonder einde, maar een lofzang. Een lofzang op het Woord, op de wet van de HEERE.

Hoe lief heb ik Uw wet! Hij is heel dag mijn overdenking (Ps.119:97). De wet van God, de Thora, Zijn woorden, je wordt er blij van.

Het oude Israël heeft dat goed begrepen, door op Simchat Thora uitbundig te vieren dat alle woorden van de wet weer geklonken hebben. Dansend en zingend wordt dan de wet op handen gedragen. De wet van de HEERE: om blij van te worden.

De vraag is trouwens hoe blij wíj ermee zijn. Wat maakt de wet bij ons los, vandaag? Worden we er vrolijk van? Of ervaren we het als een harnas dat ons beknelt en ons alleen maar verdrietig maakt? De wet, is het een lust of een last?

KOMPAS

De wet is een woord van Hogerhand. Een gebiedend woord en tegelijk een belovend woord, geborgen in mijn hart, neergedaald in het binnenste van mijn bestaan van elke dag. Een woord dat raakt, een zin die haakt, bewaar je op een kostbaar plekje in je hart, zoals lang geleden Maria deed en precies zoals de dichter van Psalm 119 doet.

Je hoeft er niet oud voor te zijn. Integendeel. Juist in onze jonge jaren is het belangrijk om Gods woorden te laten landen. Ik lees het in vers 9: waarmee houdt een jongeman zijn hart zuiver? Als hij dat bewaart overeenkomstig het woord van God.

Woorden van God dienen als kompas op onze reis door het leven. Woorden van God die niet blijven steken in ons hoofd, maar neerdalen in ons hart. Woorden waar de dichter van Psalm 119 naar zocht. Ik ontdek het in vers 10: Ik zoek U met heel mijn hart. Nee, niet halfslachtig of dubbelhartig, maar met mijn héle hart.

VOEDINGSBODEM

En in datzelfde hart heb ik Uw beloftewoord opgeborgen. Uw woorden vinden vruchtbare bodem en worden zo de voedingsbodem van mijn bestaan. Woorden van God willen niet op de rotsbodem vallen waar ze geen wortel kunnen schieten. Woorden van God willen evenmin tussen de doornen vallen, waar ze verdrongen worden, verstrikt en verstikt raken door allerlei andere dingen. Woorden van God willen in goede aarde vallen. Woorden van God, gebiedend en belovend, zoeken een plaats in ons bestaan van elke dag, een plek in ons hart om met hart en ziel te geloven en God te loven.

Dat laatste, daar is alle reden toe. Want het is een godswonder als Gods beloftewoorden landen in ons hart. Geen mens zit er als vanzelf op te wachten. En tóch komen Zijn woorden bij ons binnen. Ik leer van Bonhoeffer, als hij bij deze tekst schrijft: ‘Het is een groot wonder dat het eeuwige woord van de almachtige God in mij een woning zoekt, in mij geborgen wil zijn als de zaadkorrel in de akker.’

Woorden van God, opgeborgen in mijn hart. Beloftewoorden van Hem zoeken woning in mij. Ik denk aan Paulus. Hij weet erover mee te praten in zijn brief aan de gemeente van Kolosse: ‘Laat het woord van Christus in rijke mate in u wonen.’ (Kol.3:16)

Woorden van God, woorden van Christus. Uit de hoge hemel, neergedaald tot in de donkerste hoeken en tot op de diepste bodem van ons hart.

Ik denk aan Paulus, maar nog veel meer aan de Heere Jezus Christus. Vaders wil is wet. Hij kwam om Gods wil te doen. Hij draagt Gods wet in Zijn binnenste. Hij ging zover dat Hij Zijn leven eraan verloor en daardoor leven gaf aan Zijn Kerk.

BLIJ

Ik heb Uw belofte in mijn hart geborgen. Waarom? Opdat ik niet tegen U zondig. Gods woorden zijn in ons hart. Zijn woorden bevinden zich op de plaats waar wij besluiten en beslissen. Gods woorden komen tot klinken, zodat wij gaan in het spoor van Zijn geboden. Zo vallen zijn woorden in goede aarde. Zo is er groei. Dat is geen werk van het vlees, maar vrucht van de Geest. Woorden van God als voedingsbodem voor ons leven, elke dag en altijd. Daar word ik blij van. Daarom zing ik met de langste psalm op de lippen het hoogste lied: Geloofd zij U, HEERE! (Ps.119:12) Waar ons hart vol van is, daar loopt onze mond van over.

Ds. H.I. Methorst is predikant van de hervormde gemeente te Nieuwerkerk aan den IJssel.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 9 augustus 2018

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

OPGEBORGEN BELOFTE

Bekijk de hele uitgave van donderdag 9 augustus 2018

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's