TOT BLOEI VAN DE GEMEENTE
Beproef de geesten [7, genadegaven, slot]
Deelnemers aan een workshop over genadegaven maakten opmerkingen als: ‘Ik wil er meer van weten, ik zoek naar verdieping.’ ‘Laten we niet te veel liggen, waarom wordt er zo weinig over gepreekt?’ ‘Hoe onderscheid je wat uit God is en hoe kunnen de gaven tot opbouw zijn?’
De eerstgenoemde opmerking hoorde ik verreweg het meest. De vraag naar toerusting en leiding werd breed gedeeld. Een vervolgvraag aan voorgangers en kerkenraden is daarom deze: wordt de gemeente rond de thematiek van de gaven toegerust? Het thema genadegaven wordt in de gemeente verschillend beleefd. Bij sommige gemeenteleden leeft er interesse, maar het spreken over de gaven van de Geest roept ook weerstand op en geeft vervreemding. Deze verschillende reacties heb ik ervaren tijdens een prekenserie rond het thema. Over het algemeen werd er na de dienst in de kerkenraden positief gereageerd op de toerusting vanuit het Woord. Hierbij kan meespelen dat kerkenraden met de thematiek in aanraking komen. Gemeenteleden gaan bijvoorbeeld naar de Pinksterconferentie van Opwekking te Biddinghuizen.
Anderzijds merkte ik ook vervreemding ten aanzien van het onderwerp. Ik vond het opvallend dat de reactie van gemeenteleden in mijn eigen gemeente, Barneveld, na de betreffende preken minimaal was. Via via hoorde ik een en ander terug. Ligt dat alléén aan het feit dat men op de Veluwe minder snel van zich laat horen? Dat is de vraag! Te midden van alles wat er leeft en wel of niet gedacht wordt, lijkt het me goed om maar gewoon aan de hand van Gods Woord uit te leggen wat er over de gaven staat geschreven. Gods Geest werkt ermee en rust toe.
CHRISTUS DEELT
Wat lezen we in Gods Woord over gaven? Christus deelt door Zijn Geest aan de gemeente gaven uit: de gave van vergeving van zonden en eeuwig leven, de vrucht van de Geest (Gal.5:22) en ook de zogenaamde genadegaven. Deze laatste worden verdeeld over de gelovigen en zijn bedoeld om de medegelovigen van dienst te zijn. Ze worden geschonken tot opbouw van de gemeente en daarmee tot eer van God.
Een genadegave heeft drie aspecten (vgl. 1 Kor.12:4-6): 1. God is de oorsprong en deelt soeverein uit. Kenmerkend is het genadekarakter. 2. Het is iets waarin de kracht van God merkbaar wordt. 3. Het doel is het dienen van de medegelovigen. De gave wordt telkens geschonken op het moment dat God het nodig acht. Je hebt er dus geen beschikking over.
EEN BREED PALET
Meestal ligt de focus op de ‘de negen gaven’ die in 1 Korinthe 12:8-10 staan vermeld. Extra aandacht krijgen doorgaans die gaven die in het bijzonder in het oog vallen (profetie, genezingen en talen (tongentaal). De gaven die de Geest schenkt omvatten echter veel meer. Zie elders in 1 Korinthe 12, maar ook Romeinen 12:7,8 en Efeze 4:11. Het is gevaarlijk om gefocust te zijn op die gaven die we opzienbarend vinden. Ook gaven als dienstbetoon, bemoedigen en leidinggeven zijn bijzonder. Alle gaven worden immers door God uit genade geschonken.
De gaven van de Geest kunnen gepaard gaan met bijzondere manifestaties (zoals bijvoorbeeld de gaven van de talen). Bijzondere verschijnselen kom je echter ook in andere godsdiensten tegen. Hoe weet je dat iets een genadegave van Gód is? Criteria daarvoor zijn in de eerste plaats: wie door de Geest spreekt, noemt Jezus Heere/Koning (1 Kor.12:3) en, ten tweede, die handelt vanuit de liefde tot de ander (1 Kor.13). Een genadegave brengt mensen dichter bij Christus, Gods Zoon. Tot slot is een goede boom aan de vruchten van het leven te herkennen (Matt.7:15-23).
ONZE TIJD
God weet welke gaven er in welke tijd nodig zijn. Prof. dr. C van der Kooi verwoordde het als volgt: de gaven zijn niet normatief (iets wat altijd en overal op dezelfde wijze aanwezig moet zijn), maar illustratief (zo kan het gebeuren). Het komt daarom allereerst op overgave en openheid aan. Wat wenst Christus ons in ónze tijd te schenken?
Wie in de gemeente om zich heen kijkt, ontdekt genadegaven. Het zouden er wel eens meer kunnen zijn dan in eerste instantie gedacht. Een woord van wijsheid of bemoediging kan iemand ‘zomaar’ gegeven worden tot zegen van de ander. Een belangrijke vraag is, benoemen wij de gaven van de Geest in de eigen gemeente voldoende? Het zou gemeenteleden die vol zijn van de Pinksterconferentie kunnen helpen om te zien dat de ‘gewone gemeente’ bepaald niet zonder gaven is.
LAUWHEID
De gaven worden nogal eens gezien als oplossing voor lauwheid en geesteloosheid in de gemeente. Men stelt: wanneer zal het ingezonken lichaam van Christus gaan groeien en bloeien? Als de gaven weer helemaal een plaats krijgen in de gemeente. Naar mijn overtuiging peilt deze visie niet diep genoeg. In de Bijbel en de kerkgeschiedenis merken we dat tijden van opwekking / opbloei van de kerk gepaard gingen met een diep besef van de heiligheid van God. De prediking vervulde daarbij een belangrijke rol. Harten braken. Men strekte zich uit naar Gods heil in Christus en zelfgenoegzaamheid verdween. Wonderen gebeurden, gaven werden geschonken. Op deze wijze komen de gaven op de juiste plaats te staan én werken ze mee tot opbloei van de gemeente.
We zijn geroepen om op een ontspannen en serieuze wijze na te denken over de gaven van de Geest. Samen het Woord openen en met gevouwen handen zoeken naar wat God geven kan en wil. Waar dat gebeurt, zal ook verlegenheid ervaren gaan worden: delen we in alles wat God geven wil of staan we Hem in de weg? Bedroeven we Gods Geest? Een indringende vraag.
PRAKTISCH
Hoe kunnen de genadegaven een plaats hebben in de gemeente? De Geest laat Zich niet sturen. Belangrijk is dat ambtsdragers hun roeping verstaan. Ze zijn geroepen om de gemeente te leiden en te zorgen dat de gaven die de Geest schenkt op een opbouwende wijze een plaats hebben. De gemeente van Korinthe was rijk bedeeld met Christus’ gaven (1 Kor.1:5-7), maar ze kon de weg niet vinden in de wereld van de Geest. Blijkbaar ben je in die wereld zonder betrouwbare wegwijzer snel het spoor bijster. Zonder leiding kan bijvoorbeeld een groep gemeenteleden in de gaven ‘opgaan’ en losweken van de gemeente. Dan breekt het af, terwijl het gaat om opbouw (1 Kor.14). Van groot belang daarom dat gemeente en ambtsdragers worden toegerust (1 Kor.12:1). Zo komen we uit bij de titel van dit artikel: verlangen vraagt toerusting!
Ds. S.J. Verheij is predikant van de hervormde gemeente te Barneveld.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 30 augustus 2018
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 30 augustus 2018
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's