ZORG VOOR STERVENDEN

Uw taak? ‘In Katwijk hebben we een organisatie die Haspadie heet, afgeleid van hand- en spandiensten, waar vrijwilligers uit verschillende kerkgenootschappen zich bij hebben aangesloten.
Een onderdeel van Haspadi is het bieden van hulp bij terminale thuiszorg, en dat werk coördineer ik, samen met iemand anders. Om de maand dragen we de telefoon bij ons en kunnen we gebeld worden door de wijkverpleging of door de familie van de stervende.
Zodra we gebeld worden, gaan we op intake-gesprek – dat doe ik altijd samen met de andere coördinator. We kijken dan hoe de situatie is zodat we de vrijwilligers goed kunnen inlichten, en laten een zorgmap achter met daarin informatie en ons telefoonnummer. Vervolgens ga ik vrijwilligers regelen en probeer de nachten in te plannen, want wij bieden met name zorg voor de nacht. Zelf ga ik ook wel eens een nacht waken. ’s Nachts ligt de telefoon op mijn nachtkastje, de vrijwilliger die waakt, kan mij altijd bellen. Ik bel degene die waakt altijd op na de gewerkte nacht, want waken kan intensief zijn.
Wanneer de betreffende persoon is overleden, gaan we op condoleancebezoek. Ook halen we de zorgmap op, zodat we nog even contact hebben met de familie en mensen hun verdriet kunnen uiten.’

Uw motief? ‘Het is op mijn pad gekomen. Zelf heb ik een achtergrond als verpleegkundige. Ik ben gestopt met werken toen er kinderen kwamen, maar toen dit aan me werd gevraagd, heb ik ja gezegd. Het graag zorg geven aan de ander zit er bij mij in.’

Aantal uren? ‘Dat is heel wisselend. Ik draag nu de telefoon bij me, maar ik ben nog niet gebeld. Soms ben je er intensief mee bezig. Het is altijd in je gedachten.’

Het belang? ‘We willen het mogelijk maken dat mensen thuis kunnen overlijden, in hun eigen, vertrouwde omgeving, omringd door hun geliefden. We willen de mantelzorgers graag ontlasten, zodat die de zorg thuis zo lang mogelijk kunnen volhouden.
Overigens bieden wij zorg aan iedereen, niet alleen aan kerkelijke mensen.’

Mooi? ‘Laatst had ik gewaakt bij iemand die vol was van de Heere Jezus en een getuigenis had waar ik me nederig en klein bij voelde. Het vooruitzicht dat zij had, gaf me kippenvel en dan krijg je ook het verlangen om het in alle dingen bij de Heere te zoeken.
Een mooi aspect aan dit werk is dat de mensen ontzettend dankbaar zijn.’

Moeilijk? ‘Ik werd coördinator toen mijn moeder driekwart jaar ervoor op 63-jarige leeftijd was overleden. Dat maakte dit werk voor mij in die tijd confronterend.
Soms krijg je te maken met lastige situaties. Er was een cliënt die heel alleen was en alleen een zus had die voor hem zorgde.
Die man begon te schelden en te vloeken zodra iets hem niet zinde. Zijn zus zat met de handen in het haar. Dan rest er niet veel meer dan biddend naast hem te waken.
Een ander lastig aspect kan zijn als de familie aangeeft geen klik te hebben met een vrijwilliger. Ik moet dat dan tegen die vrijwilliger zeggen en dat is niet gemakkelijk.’

De kerkelijke gemeente heeft, om goed te kunnen functioneren, ouderlingen en diakenen nodig. Maar waar zou de gemeente zijn zonder de inzet van ‘gewone’ gemeenteleden? In deze rubriek willen we aandacht aan hen geven.

Volgende keer: Margreet Breman uit Genemuiden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen