GLOBAAL BEKEKEN

Prof dr. Kees van der Kooi schrijft in zijn altijd lezenswaardige kroniek in Kerk en Theologie over ‘de dood verpakt’:

Wie geregeld met de trein reist, zal het wel meermalen zijn overkomen. De conducteur kondigt aan dat de trein niet verder gaat dan het eerstkomende station vanwege een aanrijding met een persoon. De treinreizigers weten dan ‘hoe laat het is’. Gelaten verlaten de passagiers de trein en op een vol perron kijkt men uit naar een alternatieve route. Achter elke ‘aanrijding met een persoon’ is een drama verborgen, dat besef wordt algemeen gedeeld. Niet zelden maakt zich bij deze of gene ook kwaadheid meester, omdat door een fatale stap van een mens honderden, zo niet duizenden mensen afspraken missen, te laat komen, hun kind niet van het kinderdagverblijf kunnen halen, de afspraak in het ziekenhuis moeten afbellen of wat dan ook maar.

Op het veld van diepe menselijk elllende voert de Nederlandse Vereniging van Vrijwillige Euthanasie een consequent beleid: ze propageert een houding waarin er een remedie is tegen ongewenst en diep lijden, namelijk euthanasie als een optie. Het is een streven van individuele autonomie, die als doel heeft de zelfgekozen dood te normaliseren en ten slotte zelfs tot moderne vorm te verheffen. Binnen dat streven is de term Voltooid leven geïntroduceerd en geadopteerd, terwijl niemand kan zeggen wat hier de betekenis van voltooid is. In het dagblad Trouw van 31 mei jl. schreef de voorzitter van de genoemde vereniging dat euthanasie een normale optie zou moeten zijn. Ik noteer dit voor deze kroniek omdat het een tendens van onze cultuur zichtbaar maakt, namelijk een poging de dood beheersbaar te maken, tot een macht te verklaren die niet langer bedreigt, maar die men op een zeker moment niet alleen aanvaardt, maar ook omarmt. De dood niet langer als macht die verschrikt, maar die men temt. Ik noteer dat in deze kroniek omdat hiermee een suggestie wordt gedaan dat de dood en sterven niet langer vreemde en donkere geheimen zijn, maar gegevenheden die men medisch kan oplossen. Levensproblematiek wordt gemedicaliseerd. Dat is een reductie waar kerk en theologie zich niet bij kunnen neerleggen.

***

In het prachtige door Bart Jan Spruyt samengestelde boek Goud in handen. Teksten uit de christelijke tradities, gekozen door reformatorische opinievormers (uitgave van de Banier, Apeldoorn) voert Erik Oevermans een tekst op van prof. dr. A. A. van Ruler uit diens Blij zijn als kinderen, over ‘de zin van het leven’. Het slot:

De Bijbel leert ons: we zijn er, maar we zijn er niet omdat dat noodzakelijk was, maar omdat het de Schepper behaagde ons in het aanzijn te roepen. Het is Zijn goedheid: Hij gunde ook ons het plezier van er te zijn. God had er zin in. Daarin, dat wij er zouden zijn. Daarom komt het er voor ons op aan, er ook zin in zien te krijgen. Niet met onze rede er een zin in vinden, maar met onze wil er zin in krijgen – dat is de boodschap! En dan: er zin in krijgen over de hele linie! Niet alleen de feestjes! Niet alleen de prettige dingen! Maar ook de moeilijke. Ook de arbeid. Ook de plicht. Ook de gemeenschap. Ook de hele stoffelijke en zichtbare werkelijkheid. Ook het simpele, naakte feit dat we er zijn.

Daar plezier in krijgen! Met lust en liefde leven! Dat is geloven in christelijke zin:
radicale aanvaarding en beaming van zichzelf en alles, in één woord: geestdrift voor het zijn.

Natuurlijk: het is niet alleen de vrijmacht en de goedheid van de Schepper. Er zit ook wijsheid in. Die weerspiegelt zich in al die betrekkelijke redelijke zingevingen van het leven, waartoe wij in staat zijn. Maar zij blijven betrekkelijk. Zij zijn niet de hoofdzaak. Zin krijgen in het leven is oneindig belangrijker dan er zin in vinden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen